Rijkdom is niet veel geld, maar veel tijd

In onze maatschappij wordt rijkdom vaak gezien als hét ultieme doel. Ik stopte een paar jaar geleden met het najagen ervan. Voor mij is vrije tijd nu veel belangrijker. Dan maar niet rijk.

Lees ook: Wat als je geen nee meer accepteert?

Het was een jaar of acht geleden. Ik had mijn belastingaangifte ingevuld en concludeerde: goed jaar gehad. Opeens werd ik overvallen door een angst: wat als het nooit meer méér wordt? Wat als dit is wat het is? Ik vond dat een vreselijk idee. Ik kom uit een ondernemersgezin waar stilstand werd gezien als achteruitgang. Het moest ieder jaar beter, meer, groter. Als ik daar nu aan terugdenk, moet ik er hard om lachen. Wat een grap.

Waarom kon ik niet gewoon tevreden zijn met wat ik had? Een prachtig eigen bedrijf, een goede omzet. Inmiddels ben ik acht jaar verder en sta ik er compleet anders in. Werkte ik ooit tien uur per dag, nu nog maar vier of vijf. Als ik dat al haal. Omdat ik nu zie dat ik niet zo’n groot deel van mijn dag wil besteden aan werk, hoe leuk ik mijn werk ook vind. Ik wil ook tijd hebben voor mijn kinderen, voor mijn man, voor mezelf en gewoon voor een uurtje op een bankje in de zon.

Nu zullen sommige mensen dit lezen en denken: hoe dan? De rekeningen moeten toch ook betaald worden? Goede vraag. Daarom woon ik ook niet (meer) in de Randstad, maar in een dorpje in de polder. Ik kocht er met mijn man een prachtige 2-onder-1-kap met vijf slaapkamers voor 265.000 euro. We hadden flink gespaard gedurende de jaren, gewoon door zuinig te leven, en betalen dus nog geen 600 euro aan hypotheek iedere maand. Nou, daar hoef je met een beetje geluk niet allebei fulltime voor te werken.

Het gaat uiteindelijk allemaal om keuzes maken. En ik koos voor meer vrije tijd, meer rust en (dat betekende voor mij) meer geluk. Eigenlijk wist ik al vrij jong dat ik wilde werken om te leven, in plaats van andersom. Ik had ooit een schoonvader, een andere dan nu. Hij had het het hele jaar over de zomervakantie. Op de terugweg begon hij al af te tellen voor het jaar erop’ Ik was 19 en dacht toen al: Zo wil ik nooit worden. Toch liet ik me een paar jaar lang meezuigen in die gekte. Werken, werken, werken. Voor die vakantie, voor luxe spullen, een designertas. Whatever. Ik was gek. We zijn allemaal gek. We werken keihard om – met een beetje geluk – op ons 67e met pensioen te kunnen. En dan als een razende die bucketlist af te werken. Al gaat parachute springen en een wereldreis maken wel verdomde moeilijk met versleten heupen en knieën. Waarom leven we niet nu alvast? Fuck dat geld. Als je dat loslaat, en je werkt alleen voor wat je nodig hebt en om wat te sparen voor later. Wat dan? Nou, ik kan het je vertellen: daar word je heel relaxed van.

Ik was pas 28 en mijn schouders zaten al jaren vast van de stress. Ik had geen zin om mijn zus en zoveel anderen achterna te gaan, zo een burn-out in. Ik miste een leven los van werk. Ik wilde mijn baby in slaap kunnen wiegen zonder dat ik eigenlijk het gevoel had iets anders te moeten doen. Ik wilde gewoon weer eens één ding tegelijk doen, met plezier, in plaats van altijd zo jakkeren. En toen ik er van de een op de andere dag mee stopte, niet meer meerende in het caviawiel dat de dag was, bleek dat de beste keuze ooit te zijn.

Niet dat mijn leven niet meer druk is. Twee kinderen, een huis, een man, een sociaal leven. Niksen, daar kom ik ook zonder acht uur werk op een dag, amper aan toe. Ik kan me niet voorstellen hoe ik alles zou bolwerken met een fulltime baan erbij. Respect voor alle mannen en vrouwen die dat wel lukt. Nu respecteert niet iedereen mijn keuze. Kritiek komt vaak van andere vrouwen die vinden dat ik mijn talent of potentie verspil, door niet 120% keihard te werken. Daar had ik best nog even moeite mee. Want ook in mij zit een feministe verborgen. Tot ik besefte; echte emancipatie is zelf je keuzes kunnen maken. Door mijn lage lasten ben ik met mijn parttime werk nog altijd financieel onafhankelijk van mijn man. Verder heeft toch niemand er ook maar iets mee te maken hoeveel ik werk?

Ik las laatste dat onderzoek uitwees dat 67,4 procent van de Nederlanders droomde van meer vrije tijd en minder werken. Ik zeg: doen. Voor de meeste mensen is het haalbaar. Al begrijp ik ook dat er alleenstaande ouders zijn die keihard moeten werken om de eindjes aan elkaar te knopen. En dat er mensen zijn in allerlei andere situaties, voor wie dit verhaal niet opgaat. Dan is er nog een andere, flinke groep die nu zal roepen: voor mij niet haalbaar, dit. Als je dit echt wilt, zo’n leven oprecht je droom is, dan zul je keuzes moeten maken. Misschien niet meer twee auto’s voor de deur en een jaren ‘30 woning in de Randstad. Vraag je eens af: is dat wat je gelukkig maakt? Zo ja, prima, lekker blijven zitten. Zo niet: er zijn nog een paar leuke huizen hier in het dorp te koop. Die zorgen ervoor dat je hypotheek door de helft gaat en je je vrije tijd kunt verdubbelen. Ieder zo zijn eigen keuze.

Lees ook: Fuck de Randstad. Durf anders te kiezen.

12 gedachten over “Rijkdom is niet veel geld, maar veel tijd”

  1. Tijd hebben is veel fijner dan geld hebben. Ik heb jaren geploeterd tijdens míjn schooltijd. 40 uur stage plus 20 uir werken ernaast om de studielasten te betalen. Bleghh, een jaar geleden storte ik in. Gelukkig ben ik nu afgestudeerd. Ik werk lekker 20 uur en kan daardoor 16 uur besteden aan het opzetten van een eigen bedrijf. Heerlijk de weekenden vrij! Ik geniet vol op 😁

  2. zo herkenbaar. toch werk ik nu fulltime, als gastouder. omdat t op mn pad kwam om meer uren te werken (1 kindje kwam alleen vrijdag, nu 4 dagen soms 5 per week omdat haar andere gastouder stopte ivm zwangerschapsverlof) wel even fijn wat meer sparen. we willen graag t spaargeld op orde krijgen etc. leuk gevulde potjes, ik ben juist aan t overwegen of ik ok een eigen auto wil of niet.. of ik t geld ervoor over heb of niet (heb ook al een huishoudelijke hulp wat me 3 u poetsen per weekend scheelt.. kost ook wat… ) ben wel heel blij dat ik thuis werk en er dus wel ben voor de kids, maar ook weer niet 100% 😉 dus voelt dubbel. maar ik bepaal gelukkig zelf welke opvangkindjes ik wel of niet aan neem dus voor de toekomst bepaal ik zelf hoe druk ik het voor mezelf maak en welk inkomen er bij hoort. voor nu neem ik t hoe t is, druk.. chaotisch druk want er komt er maar 1 op vaste tijden en dagen de andere 4 wisselend. maar voor nu levert t even net wat meer geld op en sparen we wat meer (en leven ook zeker !! deze maand naar vrienden van amstel, mn man is nu 3 dagen weg met de kids naar een huisje.. we hadden neit tegelijk vrijgenomen en hij zag t niet zitten om al die dagen thuis te zijn met mijn opvangkindjes erbij :p ) alles kan (omdat we al voordelige keuzes maken :p en veel sparen). dus een beetje leven en veel werken is t nu..maar wel haalbaar voor nu en dat is t belangrijkste

  3. Eens! Vrije tijd vind ik belangrijker dan geld. Vraag me wel af of het een generatie dingetje is. Had het er laatst met iemand over die een stuk ouder is. Hij had vooral materialistische doelen, groot huis, bepaalde auto. Dingen die mij niet veel interesseren.
    Krijg ook wel vaak de vraag waarom ik parttime werk terwijl ik geen kinderen heb, wat ik dan doe in die vrije tijd.

    1. Ik denk inderdaad dat het een generatie-ding is. Ik ben zelf 32 jaar, jij waarschijnlijk ook van deze generatie. De babyboom generatie komt uit een tijd waarin de huizenprijzen almaar stegen, net als de lonen. Dewerkgever regelde alles voor je en je was verzekerd van aow. Onze toekomst lijkt wat dat betreft heel anders. Materialisme is iets uit de jaren 90, vind ik.

  4. Ja, das leuk, maar geld is ook tijd 😉 Dus buffelen we nog even door om wel “rijk” te worden volgens Nederlandse maatstaven om daarna heel veel tijd te hebben. Blijft een persoonlijke afweging, das waar. En we hebben de mazzel dat goeie banen hebben, maakt een groot verschil.

    Veel plezier met je vrije tijd 🙂

  5. Pingback: Tackle die ene slechte geld-gewoonte - PorteRenee.nl

  6. Pingback: Eén baan? Zo 2017! Hussel je inkomen bij elkaar -

  7. Pingback: Er komt een PorteRenee-boek -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *