Zo is beleggen écht niet eng

Ik hoor het vaak: beleggen is eng! Dat vond ik ook. Tot ik ontdekte hoe je de beurs op kunt met je spaargeld (dag 0,2% spaarrente!) zonder al teveel risico.

0,3% rente kreeg ik op mijn spaarrekening. Dat was al om te huilen. De mannen en vrouwen van RTL Z voorspelden dat het dieptepunt nog niet bereikt was. En ja hoor, mail van de bank. De rente werd verlaagd naar 0,2%. Dat is 20,- rente op 10.000,- spaargeld. Je gunt de bank een heel jaar al jouw spaargeld en je kunt van de opbrengst niet eens één keer met je gezin naar de McDonalds. Wat zeg ik? De inflatie was nog hoger dan de spaarrente, waardoor mijn geld gewoon stond te verdampen op mijn spaarrekening. Lekker, dan. Mijn man en ik gingen op zoek naar alternatieven. We vonden een bank in Tsjechië die nog wel een beetje rente gaf. Ik dacht iets te vaak aan IceSave om dat aan te durven. Ik had te lang en hard gespaard voor mijn geld om het in rook op te zien gaan.

Lees meer: Wat doe je met dat geld? Aflossen? Sparen? Aandelen?

Beleggen dan maar, vertelden online en offline financiële goeroes me. De crisis was voorbij. The only way was up. Ik was gezond sceptisch. Beleggen was niet compleet nieuw voor me. Ik deed in 2009 al eens een poging. Dat leverde me 30% winst op binnen 1,5 maand. Top natuurlijk, al voelde het een beetje teveel als Russische roulette. Zwart of rood, zeg maar. Ik had in die 1,5 maand ook bijna alles kwijt kunnen raken. Alleen stond het geluk toevallig aan mijn kant. Aan mijn kennis kon het niet liggen. Ik dacht dat ik met mijn aandelen Gamma een stukje van de bouwmarkt had gekocht, terwijl het een bijna failliet bedrijf in textiel bleek te zijn. Ai. Op die manier gokken is leuk met een paar honderd euro, maar niet met het geld waar je ooit van met pensioen hoopt te gaan, of waarmee je je hypotheek af wilt lossen. Wat ik wilde was: een redelijk rendement, zonder het grote risico. The best of both worlds.

Tijd voor uitvoerig veldonderzoek (jaja). Want ik had geen zin om de helft van mijn inleg kwijt te raken aan een bank of broker die rijk zit te worden achter zijn computerscherm. Ik koos uiteindelijk voor DeGiro. Ook nadat ik in het boek ‘Miljonair met een gewone baan’ van econoom Oeds-Jan Postma las dat ook hij daar zit. Hij heeft ervoor gestudeerd dus hij kan het weten. Ik maakte een account aan. So far so good. Ik besloot geen aandelen te kopen, maar te beleggen in indexfondsen, ook wel trackers genoemd. Niet afhaken, nu. Veel ingewikkelder dan deze term wordt het echt niet. Indexfondsen/trackers zijn pakketjes van aandelen. Wanneer je die koopt, koop je dus niet één aandeel, maar meerdere kleine aandelen. Sommige indexfondsen bestaan wel uit honderd verschillende bedrijven. Het is maar net hoeveel risico je bereidt bent te nemen. Ik, weinig. Ik heb gewoon geen zin om er wakker van te liggen.

Eng? Niet echt, meer. Zelfs als er één bedrijf in mijn indexfonds over de kop gaat of instort, dan staat de rest nog overeind om dat op te vangen. En doordat ik dit geld voor langere tijd laat staan, is er ook geen paniek wanneer het een paar jaar crisis is. Daar klimmen we wel weer uit. Mijn tactiek is nu: inleggen en loslaten. Daarover ontstaat hier thuis nog wel eens wrijving. Ja, laten we het zo maar noemen. Mijn man heeft de app van DeGiro gedownload en checkt iedere dag even hoe de boel ervoor staat. Dat deelt hij mij ongevraagd mede. Ons vermogen groeit af en toe maar krimpt ook soms. Ik wil het niet weten. Ik laat het gewoon staan en kijk er eens per jaar naar. Loslaten, die hap. Anders word ik bloednerveus. Al is dat eigenlijk niet nodig, want door in indexfondsen te beleggen, hebben we het risico minimaal gemaakt. De kans dat een inbreker morgen mijn huis binnendringt en mijn roze spaarvarken steelt, is vele malen groter. Zelfs in dit kleine dorpje waar ik woon.

13 gedachten over “Zo is beleggen écht niet eng”

  1. Hallo Renée,
    Wil je ook delen wat je beleggingsstrategie is?
    Ik ben wel benieuwd in welke trackers je belegt.
    En zijn dat dan alleen aandelentrackers of beleg je ook in obligaties?

  2. Dat is precies de reden waarom ik ervoor kies om eerst mijn huis volledig af te lossen en daarnaast minimaal een ton te sparen. Ik zou het echt niet kunnen loslaten en er dagelijks mee bezig zijn en dat is niet wat ik wil. Als mijn doelen eenmaal bereikt zijn dan zou ik veel relaxter in het beleggen staan. En dat is, naast wat kennis, volgens mij precies wat je nodig hebt. Dat ik mezelf daarmee een potentieel hoger rendement ontzeg, dat zij maar zo. Zekerheid is me ook wat waard 🙂

  3. Interessant om te zien dat jullie ook beleggen. Wij doen het zelf ook, vooralsnog rond de €200 per maand en de rest gaat naar aflossing van de hypotheek. Ik vind het wel lastig om te bepalen hoeveel ik wil beleggen en hoeveel ik exta af wil lossen op de hypotheek. Hoe hebben jullie die verdeling voor jezelf bepaald? Hopelijk kan je daar nog een keer een blog over schrijven!

  4. Ook mooie indexfondsen kunnen bij een beurs correctie hard onderuit gaan. Op de lange termijn komt het waarschijnlijk wel weer goed, maar dat kan nog steeds eng zijn.

    Dus ik zou zeker voorzichtig zijn over het spreken van lage risico’s, en goed nadenken welk deel van je spaargeld je waar en hoe lang wilt hebben staan.

  5. alsof trackers niet zwaar onderuit kunnen gaan…, ze volgen gewoon de beurs, als die 50 % crasht, de tracker ook,
    check maar eens wat enkele trackers van de S&P 500 (500 grootste bedrijven beurs USA) gedaan hebben bij de vorige crash (2008/2009)…

  6. Pingback: Hoe wij alle rekeningen betalen van één inkomen -

  7. Pingback: 50/30/20-regel, voor als je niet van budgetteren houdt -

  8. Pingback: Zo verdelen wij ons spaargeld -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *