Een bonnetje van mijn wekelijkse boodschappen. Dat wilde een volger van PorteRenee wel eens zien, toen ik vertelde het makkelijk te redden met ons hele gezin van 100 euro boodschappengeld per week. Bij deze.

Ik weet niet of ze het vroeg omdat ze het niet kan geloven. Om inspiratie op te doen of om te zien waar wij allemaal op in ‘moeten’ leveren om onder die 100 euro te blijven. Hoe dan ook. Hierbij deel ik het bonnetje van mijn grote boodschappen van vorige week. Na de vreselijke beelden uit de slachthuizen, besloten wij een weekje zonder vlees in te plannen. Al consumeren we sowieso weinig vlees, denk ik. Maar op deze bon vind je dus helemaal geen vlees. Dat scheelt geld, al gaat er als vanzelf twee keer zoveel uit aan kaas.

Lees ook: Zo besteed je 30% minder aan boodschappen

Voor ons hele gezin, man, vrouw, twee jongens van 3 en 1 jaar, heb ik een maandelijks budget voor boodschappengeld van 425 euro. Als ik 5 keer boodschappen doe die maand, ga ik er soms een beetje overheen. Maar met vier keer boodschappen doen, geef ik nooit meer uit dan die 425. De grote boodschappen komen eigenlijk altijd uit tussen de 80 en 95 euro. Dan ga ik halverwege de week vaak nog even terug naar de winkel voor wat vers fruit en groente. En ja, dit is ook inclusief luiers en billendoekjes, zoals iemand me vroeg.

Ik vind ons richtbedrag voor boodschappengeld niet bizar strak. Ik hoef ook niet (meer) echt mijn best te doen om er binnen te blijven. Dat komt misschien ook omdat ik het al een paar jaar zo aanpak. In het begin was het best wel zoeken. Wat werkt? Wat werkt niet? Dan dacht ik soms: ik red het makkelijk en kwam ik bij de kassa op 120 euro uit. Balen! Inmiddels weet ik precies hoeveel en wat ik kan halen voor die 85 euro. Ik ontzeg mezelf niets. Ook op deze bon vind je gewoon koek, chips en chocola. En ja, ook avocado’s, al zijn die hartstikke duur. Het werkt omdat ik alles met mate koop. Frisdrank voor mezelf en de kinderen haal ik nooit. Soms wat voor mijn man. Dat is de tonic die je op de bon vindt. Voor de kinderen heb ik altijd limonade in huis en meestal haal ik één 1,5 liter pak appelsap. Als dat op is, is het op. Vaak staat er na een week nog een half pak.

Ik maak, voor ik naar de winkel ga, een planning voor het avondeten. Eén dag laat ik vrij, om wat restjes op te maken of eens spontaan ergens een patatje te kunnen eten. Zo zorg ik dat ik daardoor geen eten weg hoef te gooien. Dus ik bedenk zes keer avondeten, schrijf op wat ik daarvoor nodig heb. Dat vul ik aan met standaard dingen die we altijd gebruiken zoals fruit, snackgroenten, hummous, sla en brood. Zo is een lijstje supersnel en makkelijk gemaakt, wat ik ook wel fijn vind.

Dan kies ik voor een winkel die mij de laagste rekening oplevert. Meestal ga ik naar Aldi. Ik kies daarmee ook voor een winkel die minder verleidingen biedt dan bijvoorbeeld Albert Heijn. Daar val ik toch net even te vaak voor lekkers van de versafdeling. Potjes of bakjes met weinig erin, die wel 3 euro per stuk kosten. Bij Aldi kan ik mezelf olijven veroorloven, Italiaanse vleeswaren (in wel-vlees-week) en geitenkaas, zonder flauw te vallen van de boodschappenbon. Zo voelt op mijn geld letten niet meer als een straf. Ik ben iedere week nog trots wanneer ik binnen budget blijf en toch een kar vol lekkers mee naar huis neem. Echt niemand bij ons komt wat tekort, ik zelf ook niet.

Lees ook: Ik koop niks zonder korting

Ik ben geen kookgek. Ik vind het fijn als eten lekker smaakt en gezond is voor mij en mijn kinderen. Verder doe je mij geen plezier met in de keuken staan. Als dat wel zo was, zou ik er met liefde meer geld aan uitgeven. Nu kies ik ervoor dat geld aan andere dingen uit te geven, of gewoon te sparen. Ik ben helemaal niet van niet uitgeven, ik ben van uitgeven van geld aan dingen waar je blij en/of gelukkig van wordt. Dus kan ik gerust beknibbelen op de boodschappen, om diezelfde week 100 euro stuk te slaan in een pretpark. Dat voelt voor mij niet tegenstrijdig. Ik kan dat doen, juist omdat ik niet overal veel geld aan uitgeef. Zo wordt besparen of gewoon zuinig zijn geen straf, maar het geld dat je overhoudt juist een beloning. Niet dat het allemaal op moet, hoor. Een beetje zuinig boodschappen doen helpt ook flink bij het spekken van de spaarrekening, het beleggen en het aflossen van onze hypotheek.

(Kwaliteit van de foto’s is niet zo goed, excuus daarvoor. Hopelijk wel leesbaar)

Hoera, binnenkort ligt mijn boek ‘Duur huis, nooit thuis’ in de winkels.  Over snijden in je vaste lasten en zo meer vrijheid creëren in je leven.  Je kunt ‘m nu al reserveren via bol.comVind ik leuk!