Hallo, ik ben Renée en ik heb geen iPhone

Hallo, ik ben Renée en ik heb geen iPhone. Ik val maar even met de deur in huis. Misschien is het goed om dit te weten over me, voor we samen verder gaan.

Ik heb geen iPhone en ik heb ook geen iPad. Woops. Ja, het wordt nog erger. Ik heb ook geen MacBook. Gekkenhuis, dit. Ik heb nog nooit ook maar één apparaat van Apple gehad. Ja, wel eens in mijn handen gehad. Om een foto te maken, even iemand te bellen ofzo, wanneer ik mijn eigen mobieltje niet bij me had. Ja. Dat wel. En dan raakte ik bijna in paniek. Ik snap er niks van. Het werkt compleet anders dan ik gewend ben. Nog het meeste vrees ik om zo’n ding te laten vallen. Ik laat nog wel eens wat vallen en het zou maar net de iPhone of iets anders met een i, van een ander zijn. Dat het dan barst. Want ik zie altijd alleen maar mensen met iPhones met gebarste schermen. Dat gebeurt dus snel.

Met een iPhone in mijn handen voel ik me een beetje als de buurvrouw in Keeping Up Appearances. Ken je dat programma? Die mevrouw Bucket (al spreekt zij het uit als Bouquet) heeft zulk chique servies dat de buurvrouw er amper uit durft te drinken. Dat gevoel. Lang werd ik uitgelachen om mijn Samsungtje. Zeker in de media, waar ik in werkte, had iedereen zo’n ding. Met een Samsung was je per definitie het lachertje van de redactie. Whatever, vond ik toen al. Zal wel. Ik was gewoon niet zo lijp om 700 euro voor een telefoon te betalen. Of twee jaar lang achterlijk hoge telefoonrekening te dokken om zo indirect dat toestel met rente te betalen. Nee, dan maar de loser van de groep. Het scheelde me een hoop geld en een hoop zenuwen.

Inmiddels is de stemming wat aan het wijzigen.
Meer mensen keren dat dure Apple de rug toe. En publicaties zoals deze helpen ook niet. Nu zijn er nog mensen die zich door de marketing gek laten maken. En dat is prima. Be my guest. Maar ik vind het stiekem toch wel fijn om niet langer de gek van de redactie, het dorp of het schoolplein te zijn. Al moet ik zeggen dat ik onlangs een nog rigoureuzere stap zette. Ik heb mijn smartphone helemaal weggedaan. Ik raakte verslaafd aan dat ding, merkte dat ik er steeds vaker op keek. Ik ben er gewoon mee gestopt. Klaar. Basta. Ook omdat mijn 4-jarige zoontje er net zo graag op zat als ik. Ik vond dat geen goede ontwikkeling en mijn eigen gedrag geen goed voorbeeld. Dus heb ik de sim-kaart eruit gehaald en ‘m in een la gelegd. Mijn man en ik vertelden er laatst nog over op tv. Dus nu ben ik toch weer het lachertje van de buurt, op het schoolplein en op mijn werk. Prima. Dat was ik zeven jaar geleden zonder iPhone ook. Misschien loop ik gewoon weer voorop in een trend. Dat hou ik mezelf maar voor.

Share

One Ping

  1. Pingback: Renée op Lindanieuws! - PorteRenee.nl

One Comment

  1. Erik Reply

    Ik ben hartstikke tevreden met mijn Moto G. Eerst de 2013 versie, nu de 2017 versie. Prima telefoon voor onder 200 euro die makkelijk 3 jaar mee gaat. Nee, hij maakt niet de meest spectaculaire foto’s. Maar dat is eigenlijk het enige gebrek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *