no spend month, porterenee, besparen, niks uitgeven

No Spend Month liep bijna compleet in de soep

Ik kondigde het vorige week groots aan. No Spend Month. Ik ga een maand lang niks uitgeven. Nou ja, naast het betalen van de rekeningen en de boodschappen dan. De eerste paar dagen ging het top. Maar na een dikke week ging het bijna helemaal mis.

Op sommige dingen ben ik heel streng. Boodschappen mogen van mij niet meer dan 500 euro in de maand kosten. Dat vind ik gewoon niet nodig. Door een beetje te plannen en logisch na te denken, kan dat makkelijk. Aan andere dingen geef ik juist heel makkelijk geld uit. Even een drankje nu we toch wat leuks aan het doen zijn. Bitterballetjes erbij. Gezellig, toch? Het is een beetje krom, geef ik toe. De paar tientjes die ik in de week op de dagelijkse boodschappen bespaar, smijt ik in lokaal etablissement zo over de balk. Dus was het tijd voor een No Spend Month. Gewoon om weer helder te krijgen waar iedere maand geld naar weglekte. Terug naar de basis. Een beetje dankbaarheid bij mijn kids, voor alles wat ze normaal gesproken allemaal krijgen, was een fijne bonus.

Lees ook: Zuinige Renée spaart zich gelukkig

Niks extra’s behalve wat écht nodig is. En dat is eten en drinken en de normale rekeningen. En natuurlijk boog ik de regels een beetje toen er vorige week bijna een gat in ons dak bleek te zitten. Kon gelukkig gefixt worden voor 100 euro. Toch maar even gedaan, natuurlijk. Om groter financieel leed, en nachtelijke druppels op mijn voorhoofd, te voorkomen. Daarna weer back on the horse, zoals ze in Amerika zouden zeggen. Het no-spend-horse. Dat ging lekker, lekker, lekker. Ik had helemaal niet de behoefte om te kopen. Het was mooi weer. Ik serveerde heerlijke salades in onze achtertuin, met wat kipsatetjes erbij voor de kids. Ik weet nog dat ik tegen mijn man zei: ‘We kunnen er wel een No Spend Year van maken.’

En toen werd het zondag. Het was bloedheet en ik had twee jammerende kinderen thuis. De oudste verveelde zich. De jongste bromde vooral. Ik wist: we moeten weg. We moeten er even uit. Dat is goed voor ons allemaal. Al tijden had ik mijn zoontje beloofd dat hij wat moois mocht kopen van zijn spaarcentjes. Daar herinnerde hij me die dag aan. Alles was dicht, buiten niet te doen dus ik dacht: Ikea. Iedere ouder weet dat dat een fijne toevlucht is. Kids lekker spelen in Smalland, jij lekker in de airco een kop koffie of winkelen. Alleen, tja, Ikea en No Spend Month gaan niet zo goed samen. Ik ben gek op alles voor in huis. De hele Ikea door een niets kopen behalve wat speelgoed voor mijn kind? ‘De ultimate challenge,’ noemde mijn man het. Nou, daar gingen we dan. Braaf broodjes voor onderweg gesmeerd. Gratis parkeren, mijn oudste zoontje in de ballenbak en wij de winkel door om iets voor hem uit te kiezen. Het werd een aanvulling op zijn houten treinbaan. Toen gingen we langs de woonaccessoires. Ik hield me in. Langs de vloerkleden, waarvan ik er al tien heb maar altijd een reden verzin om er nóg één te kopen. Ik nam niets mee.

We kwamen bij de kookafdeling. Daar ging het mis. Mijn grote keukenmes was onlangs echt officieel afgeschreven. Ik sneed alles nu met een aardappelschilmesje. Niet handig, kan ik je vertellen. En dus stond ik in mijn handen met een keukenmes. 8 euro wassie. Mijn man was voor: ‘Want dat hebben we nodig.’ Ik twijfelde, want: No Spend Month. Ik nam ‘m toch mee. Bij de kassa had ik het gevoel jullie allemaal, mijn lieve, trouwe lezers, te verraden. Stond ik hier toch echt iets extra’s af te rekenen. Toch was ik uiteindelijk trots dat het daarbij was gebleven. Ik had geen reut in huis gehaald, geen écht overbodigde aanschaffen gedaan. Zoals nog een geurkaars of nog een knuffel voor de kinderen. 20 euro armer, voor het mes en het speelgoed, stond ik buiten.

We reden naar huis. Achterin vielen er twee kinderen in slaap. En mijn man en ik bespraken de uitslag van deze uitdaging. ‘Weet je,’ zei mijn man. ‘Sinds we No Spend Month doen, merk ik dat we minder uitgeven. Al gaat deze uitdaging me daar niet eens alleen om. We zijn bewuster gaan kopen. Even drie keer nadenken voor je iets in de karretje gooit. Heb ik dit écht nodig? Maakt dit mijn leven aangenamer. Zo niet, dan doe ik het niet.’ Same here, antwoordde ik. No Spend Month gaat niet over helemaal geen geld uitgeven. Het gaat over resetten. Je mindset weer even rechtzetten. Geld is om van te kopen wat je nodig hebt. Plezier kun je net zo goed maken zonder ook maar één euro uit te geven. En een huis vol spullen, dat maakt niemand écht gelukkig.

Lees ook: Zuinig is niet zielig

Share

6 Comments

  1. Nicolet Reply

    En zo is het! Heb je het nodig of wil je het (gewoon zomaar) hebben? Vragen die je jezelf kan stellen bij een aankoop. Even nadenken voordat je het in je mandje gooit / over je arm hangt en naar de kassa gaat. Ik heb dit jaar een ‘ no spend year’ op het gebied van kleding en schoenen. Ik heb een kast vol met goede spullen en niets nodig. Eerst maar eens alles dragen, dan na een jaar nog eens kijken of ik echt iets nodig heb. Een tip die ik kreeg: vervangen ipv kopen wat je denkt te willen. Zo draag je waarschijnlijk meer van je kleding dan de 50 tot 75 procent die je normaal gesproken draagt. Ik koop dit jaar niets en ga volgend jaar een jaar vervangen. Dan weer eens kijken. Leuk om jullie verhaal te lezen! Groet, Nicolet

    1. Renee Lamboo Post author Reply

      Een jaar geen kleding en schoenen zou mij ook makkelijk lukken. En dan te bedenken dat ik ooit iedere maand bij de H&M rondliep. Goed, zeg. Een jaar! Well done.

      1. Nicolet Reply

        Hoi Renee, dank voor het compliment! Veel mensen zouden dit kunnen doen omdat ze genoeg kleding in hun kast(en) hebben. Mij geeft deze uitdaging een echte ‘ kick’. Mijn man snapt er niets van, hij koopt namelijk alleen iets wanneer hij iets nodig heeft! 🙂

  2. Saska | Finance Monkey Reply

    Goede post zeg! Het is ook maar een uitdaging he, niet het einde van de wereld als je een “misser” maakt van 8 euro. Fijn dat jullie daar samen zo over kunnen praten en je zo’n man hebt met altijd van die goede argumenten 😉
    Wij leven ook relatief zuinig en gelukkig komt de pakketjesman al een paar weken niet meer voor ons aan de deur maar voor de bovenburen, dat was op een gegeven moment hier ook echt een soort van verslaving. Fysieke winkels, daar kom ik niet veel meer en daar kan ik me ook goed inhouden, maar online? Dan heb ik opeens wel alles nodig (heerlijke omgekeerde wereld..). Maar ik herken het wel, vooral interieur shoppen is leuk en wordt je hebberig van. Maar zoals je zelf ook al zegt, niet gelukkig. Succes met de rest van de maand! Weet zeker dat jullie het gaan volhouden!

  3. timmermans keukens Reply

    Dank u voor schrijven van deze awesome artikel.
    Ik ben een lange tijd lezer, maar ik heb nog nooit gedwongen om een reactie achterlaten. Ik geabonneerd op uw blog en deelde dit op mijn Facebook.
    Nogmaals bedankt voor een geweldige post!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *