Opruimen = sparen (zo ontdekte ik)

Sinds wij keihard sparen, zijn we vanzelf ook gaan opruimen. En sinds we opruimen, gaat het sparen harder. Die twee dingen lijken hand in hand te gaan. En eindelijk snap ik waardoor dat komt.

Natuurlijk heb ik ook Marie Kondo gekeken op Netflix. Ik was zó door die paar afleveringen heen. Om eerlijk te zijn viel de serie me een beetje tegen, want steeds dezelfde tips eigenlijk. Van: gooi al je kleding op één hoop en zie hoeveel je hebt, om vervolgens op te gaan ruimen. Tot: zo rol je je kleding op. En: gebruik vooral bakjes voor kleinere spullen. Het boek is een stuk boeiender en uitgebreider. Dat zou ik eerder aanraden dan de serie, om eerlijk te zijn.

Ondanks dat het bij ons een rotzooi kan zijn (ben stiekem een chaoot) hebben we niet zoveel spullen. Een stuk minder dan een gemiddeld gezin met twee kinderen vermoed ik. De zolder is bijna leeg, de garage (inmiddels) ook. Dat komt doordat wij een tijd geleden al anders gingen kijken naar dingen kopen. In mijn eigen boek vertel ik het ook. Bij iedere aankoop stel ik mezelf al jaren deze twee vragen.

  • Heb ik het nodig? Is het antwoord hierop ja, dan koop ik gewoon. Ja, je kunt moeilijk zonder sokken in je schoenen. Is het antwoord nee, dan stel ik mezelf nog één vraag.

  • Word ik er (ook op langere termijn) blij van? En dan bedoel ik dus even die euforie van wat nieuws gekocht hebben. Nee, ook volgende week nog en over een paar maanden. Zo kocht ik laatst een houten krukje met leren zitje. 19 euro. Geen seconde over nagedacht. Zo leuk! Ik gooide een van mijn schapenvelletjes er overheen en iedere keer wanneer ik er naar kijk of één van mijn kids erop kruipt, ben ik nog blij.

Marie Kondo beschrijft dat gevoel ook. Dat spullen alleen iets toevoegen wanneer je er blij van wordt. ‘When it sparks joy,’ vertalen ze dat in het Amerikaans. De Japanse vertaling moet ik je schuldig blijven. Sommige mensen vinden dat zweverig, of onzin. Ik snap dat wel een beetje, nu ik Kondo in bewegend beeld heb gezien. Hoe ze de kleding één voor één tegen zich aandrukt om te ervaren wat ze erbij voelt. Dat zie je toch in één oogopslag? Houden. Wegdoen. Wel blij van. Niet blij van. En als je er erg lang over na moet denken, dan is het dus weg ermee.

Als je die twee vragen hierboven genoemd, aan jezelf stelt bij iedere aankoop, heb je Marie Kondo niet nodig. Dan haal je nooit iets in huis waar je geen joy van krijgt, om haar woorden te gebruiken. Dat kan natuurlijk veranderen gedurende de tijd. Wat ik vijf jaar geleden fabulous vond, vind ik nu vaak rondom lachwekkend. Wij zijn de laatste jaren nogal vaak verhuisd, dat dwingt je om alles weer een keer door je handen te laten gaan. Mijn man was stellig: ‘Er gaat niets mee wat we niet bekeken hebben.’ Anders krijg je het effect van de ongeopende dozen die verhuizing na verhuizing meegaan, waarvan je niet eens meer wat wat erin zit. Die verhuizingen dwingen af dat je veel weggooit. En kleiner gaan wonen, zoals wij gaan doen, is natuurlijk ook een goede stok achter de deur. Bij ons is er de laatste weken weer zoveel weggegaan, terwijl ik dacht dat we niet eens zoveel hadden. Daar vergis je je dan toch weer in. Mijn doel is een woonkamer waar ik op de bank zit, rondkijk en denk: ja, van al deze spullen word ik blij. Daar zijn we nog niet, maar we zijn lekker onderweg.

Twee dingen die ik wél echt van Marie Kondo leerde:

= Marie Kondo categoriseert alles. Dus: kleding bij kleding. Kookspullen bij kookspullen. Werkspullen bij werkspullen. En zo door. Grappig is dat ik hierdoor minder vaak spullen koop die niet in een categorie passen. Omdat ik merk dat dat vaak onzinaankopen zijn. Van die aankopen die eigenlijk alleen in de categorie ‘Nutteloos’ passen. Stomme hebbedingetjes, enzo. Eigenlijk alles wat je koopt bij Action, zou je ook kunnen zeggen.

= Volgens Kondo hebben Japanners moeite met dingen weggooien vanwege onzekerheid. Over de toekomst, over een baan, over financiën, over een woning. Haar overtuiging is dat daardoor een ongezonde situatie ontstaat die mensen aanzet om te verzamelen. Als een soort hamsteren, maar dan met spullen. Zij zegt: als je dat inziet en bedenkt of die onzekerheid terecht is, kun je beter loslaten. Mooie gedachte, die ik wel herken. Sinds ik zekerder ben over mijn gevoelens, mijn relatie, leven en toekomst, of juist de onzekerheid van zaken in mijn leven onder ogen durf te zien en accepteer, gooi ik makkelijker weg.

En wat heeft dit alles nu met geld te maken? Veel! Ik koop, door deze ontwikkeling, zoveel minder dan vroeger. Geen onzinnige troepjes. Geen aankopen gewoon om het kopen, omdat ik ongesteld was en mezelf wilde troosten. Dat doe ik al jaren niet meer. Het helpt enorm bij het sparen. Wanneer ik nu op het punt sta iets te kopen en dat uiteindelijk toch niet doe, is het vaker omdat ik niet nog meer reut in huis wil halen, dan dat ik het doe om geld te besparen. Het zijn twee vliegen in één klap, dat zeker. Mijn huis heeft is leger, mijn spaarrekening voller.

6 Comments

  1. Danielle Reply

    Ik kan me vinden in jouw verhaal, maar mis een derde vraag: Is dit product ook eerlijk, netjes en milieuvriendelijk geproduceerd? Want het draait niet alleen om geld besparen en consuminderen, maar ook om dat wat je wel uitgeeft/koopt op een verantwoorde manier te doen.
    Ik bepaal met elke uitgave immers welk bedrijf ik ‘steun’. Soms is de keuze voor goede sokken die lang meegaan en dus wat meer kosten dan ‘Action-sokken’ een slimme keuze om niet over twee maanden weer in de winkel te staan, maar ook een “morele” keuze. Want wil je sokken die door uitgebuite arbeiders, soms kinderen zijn gemaakt? Of waarbij chemicalien in de rivier gedumpt zijn? Of dierenleed bij komt kijken? Of bossen voor gekapt worden? Kortom: ik vind jouw manier van omgaan met geld, zuiniger leven, nadenken over uitgaven enz. mooi, maar mis soms de insteek vanuit milieu en mensenrechten enz. Wellicht heb jij die wel hoor, en lees ik dat hier toevallig niet. Het viel me gewoon op en hoop dat je je grote groep lezers (ook) die bewustwording zou willen meegeven als je ‘m ondersteunt.

    1. Renee Lamboo Post author Reply

      Eens, Danielle. Daar ben ik ook steeds meer mee bezig. Ik worstel alleen met de doorzichtigheid ervan. Plastic is bij ons wel een ding, dat proberen we niet teveel in huis te halen. Verder: lastig. Maar working on it!

      1. Ineke B Reply

        Helemaal mee eens. Probeer stil te staan hoe en door wie in welke omstandigheden het geproduceerd is. Te goedkoop is meestal niet goed. Ga voor kwaliteit wat lang mee gaat.

  2. Danielle Reply

    Fijn om te horen!
    Ik weet het…Het is lastig om goed overzicht te krijgen wat wel of niet de juiste producten zijn of welk initiatief wel of niet zoden aan de dijk zet.
    Wij zijn gewoon begonnen met stapjes zoals bij boodschappen meer fairtrade, diervriendelijke en biologische producten kiezen, plastic gebruik verminderen/vermijden, vegetarisch eten, cadeautjes in ‘groene’ winkels kopen of een biowijntje meenemen naar feestjes, soms ook wel eens goede tweedehands cadeautjes (alhoewel ik dat -stom genoeg! – nog steeds moeilijk vind bij verjaardagen ofzo), een hybride auto, nou ja, we doen ons best, maar er is nog zoveel meer te verbeteren aan ons gedrag. Ik doe veel nog niet zo goed en leer nog steeds dingen bij.
    Ik ben als moeder wel ‘trots’ om te zien dat onze studerende dochter ook en soms meer en sneller deze dingen oppakt en ‘normaliseert’ in haar leven. Haar weinige geld belemmert haar bijvoorbeeld niet in haar bewuste en soms duurdere keuzes. Denk ik stiekem dat haar opvoeding daar toch wat invloed op heeft gehad 😉
    Het helpt misschien om blogs en andere informatiebronnen te zoeken die je inspireren & informeren. Er zijn bloggers die alles over dier- en natuurvriendelijke make-up uitzoeken, of isolatie of voeding of van alles. Een dagtaak als je het zelf zou moeten doen!
    In ieder geval super dat de weg is ingezet. Het is een mooie weg, om meerdere redenen. En met regelmatige babysteps kom je in een jaar ook een heel eind! Succes en ik hoop dat jij je volgers weer inspireert!

  3. Albert Reply

    Opruimen is sparen.
    Bij opruimen kom ik ,dingen tegen die ik ben vergeten dat ik ze had.
    Soms hoef ik het niet te kopen en nemen we het in gebruik en soms gaat het op marktplaats .
    Servies zijn we gaan gebruiken en losse servies spullen staan op marktplaats.
    Door de lege ruimte in de kast beneden kan er weer iets van zolder naar beneden om te gebruiken.
    De opbrengst van marktplaats zet ik nu op de spaarrekening om te zien wat het oplevert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *