Rigoureuze maatregel: de tweede auto gaat nu écht weg.

Project vaste lasten omlaag zet door

Ik schreef het al eerder: we doen de tweede auto weg. Vandaag is ons wagentje dan echt verkocht. Een (voor ons best) rigoureuze stap om de vaste lasten te verlagen. Ja, nog verder.

Het begint een sport te worden. Onze vaste lasten verlagen. Nog even en al onze vaste lasten vallen tezamen per maand onder de 2000 euro. ‘Schieten we er al onder,’ vroeg mijn man net nadat we onze tweede auto uit hadden gezwaaid. Nog niet. Maar we komen aardig in de buurt. Een extra aflossing op de hypotheek, vorige maand, haalde weer 30 euro van onze bruto hypotheeklasten af. Dat scheelt toch. De zorgverzekering sparen we altijd vooraf bij elkaar en betalen we dan (met een beetje korting) voor een heel jaar vooruit. Dus dat bedrag tellen we niet mee. Misschien een beetje vals spelen, maar ach. Daarnaast ben ik voortdurend bezig om de bestaande vaste lasten omlaag te brengen. Zo vergelijk ik in ieder geval iedere jaar via PriceWise de autoverzekering, of energie goedkoper kan en verzekeringen, maar check dan ook gelijk energie en internet.

We hadden twee auto’s omdat mijn man ‘s ochtends om 5 uur naar zijn werk moet. Hij presenteert op dat onzedelijke uur een radioprogramma en is dan om 11 uur ‘s ochtends weer terug. In die uren heb ik dus geen auto. Vroeger moest ik met de auto het dorp uit voor het kinderdagverblijf van mijn zoontje. Te ver weg om te fietsen. Toen ging het niet anders. Inmiddels zit de oudste op school in ons eigen dorp en gaat de jongste (soms) naar een gastouder ook om de hoek. En ja, dat deed deze luie vrouw soms met de auto. Ik deed het omdat het kan. Maar het voelde niet goed. Twee auto’s voor de deur, alleen omdat ik anders met de fiets de kinderen weg moest brengen. Het voelde verwend en onnodig duur, zeker in kader van Project Vaste Lasten Verlagen. 

PriceWise

We hadden twee auto’s omdat mijn man ‘s ochtends om 5 uur naar zijn werk moet. Hij presenteert op dat onzedelijke uur een radioprogramma en is dan om 11 uur ‘s ochtends weer terug. In die uren heb ik dus geen auto. Vroeger moest ik met de auto het dorp uit voor het kinderdagverblijf van mijn zoontje. Te ver weg om te fietsen. Toen ging het niet anders. Inmiddels zit de oudste op school in ons eigen dorp en gaat de jongste (soms) naar een gastouder ook om de hoek. En ja, dat deed deze luie vrouw soms met de auto. Ik deed het omdat het kan. Maar het voelde niet goed. Twee auto’s voor de deur, alleen omdat ik anders met de fiets de kinderen weg moest brengen. Het voelde verwend en onnodig duur, zeker in kader van Project Vaste Lasten Verlagen. 

Met Project Vaste Lasten Omlaag zijn we ook een beetje besmet met het minimalisme-virus. We hebben gewoon nog een bank, een kleed en speelgoed voor de kinderen, maar er is een hoop uitgegaan de afgelopen tijd. De caravan (gebruikten we te weinig), de barbecue (gebruikten we nooit) alle rotzooi uit de garage (al een jaar niet naar omgekeken dus weg ermee) en ga zo maar door. Het voelt goed, merk ik. Bijkomend voordeel: ik hoef steeds minder op te ruimen nu er minder rotzooi is.

En nu de auto dus. Ik rekende eerder al eens uit hoeveel euro per maand scheelt het ons scheelt. De geschatte bedragen komen van het Nibud. 30 euro wegenbelasting, 12 euro verzekering, 20 euro onderhoud, 55 euro afschrijving, 38 euro reparatie. Dat is 155 euro per maand. Nice! Plus dat we voor het oude Chevrolet Matizje nog een leuk bedrag kregen, dat meteen naar de spaarrekening ging, of course! Het voelt ook gewoon een stuk beter: één auto voor de deur. Het is genoeg. En ja, dus moeten we voortaan rekening met elkaar houden. Afspraken buiten de deur om elkaar heen plannen. Maar ja, is dat nou zo erg?

Lees ook: Dubbele vaste lasten. Heb jij ze ook?

Inleveren noemde iemand het, toen ik vertelde dat de auto wegging. Het is wel inleveren, zei ze. Ik vind dat helemaal niet. Ik zie vooral de opbrengsten. We proberen hier thuis te ontkomen aan het gevoel altijd meer en beter te willen. Dat is niet altijd makkelijk, hoor. Want ook ik val er soms voor. Dus houden we onze keuzes, al zijn ze lang geleden gemaakt, nog eens tegen het licht. Staan we daar nog achter? Voelt dat goed? Soms twijfelen we, dan denken we er nog even wat langer over na. Het kan best dat we straks merken: dit werkt niet. Ons werk lijdt eronder, of we kunnen afspraken niet nakomen hierdoor. Dan kunnen we het altijd weer terugdraaien. Dan halen we de opbrengst van de verkoop van ons Matizje weer van de spaarrekening, rijden naar de autodealer en kopen weer een autootje terug. Dit soort keuzes zijn heel makkelijk terug te draaien. Dus nemen we ze ook makkelijk. Het zijn maar spullen.

Hoera, binnenkort ligt mijn boek ‘Duur huis, nooit thuis’ in de winkels. Over snijden in je vaste lasten en zo meer vrijheid creëren in je leven.
Je kunt ‘m nu al reserveren via bol.com. Vind ik leuk!

7 Comments

  1. Dertigermetkids Reply

    Wij hebben precies om die reden nooit eenn2e auto gekocht. Ik werk thuis als gastouder dus heb geen auto nodig. Ik heb een bakfiets en als ik echt de auto nodig heb kan man met de fiets of scooter. Grappig he dat als je de 2e auto verkoopt dat mensen t zien als inleveren terwijl iedereen t normaal vindt dat ik geen 2e auto koop

    1. Ms Mimi Reply

      Nou niet iedereen vindt dat normaal hoor: ik gaf laatst aan niet te kunnen op een bepaalde dag omdat k die dag de auto niet had. ‘O ja, jullie hebben maar 1 auto, dat is waar.’ antwoordde mijn collega. Inderdaad ‘maar’ 1 auto (meer dan genoeg met werkplekken binnen 3 km van huis). En ‘maar’ 1 auto maar ook een afgeloste hypotheek, mooie spaarrekening en beiden een dag minder werken per week.
      En die afspraak kon best op een andere dag, toen onze ‘maar’ 1 auto vrij was;)

  2. Maris | Moneyzz.nl Reply

    Mooie beslissing! Zelf heb ik helemaal geen auto, is wel wat onhandig vaak, maar ik leen hem dan van mijn moeder. Soort van; wel de lusten, maar niet de lasten. Al kan dat natuurlijk niet altijd omdat zij ook nog gewoon moet werken (ze is 60). Maar voor nu gaat het prima zo! Wie weet koop ik ooit in de toekomst wel een auto, maar dat zie ik dan wel weer. Ik ben er wel alvast voor aan het sparen, voor de aankoop. Dan staat het geld maar gewoon alvast klaar (duurt toch wel een paar jaar, want er zijn gewoon andere dingen die nu prioriteit hebben zoals verhuizen).

  3. Anita Willems Reply

    Die twee auto’s is wel een dingetje hè.
    Mijn man en ik zijn al 15 jaar bij elkaar en het grootste deel hebben we ‘maar’ 1 auto gehad. We hadden er een tijdje twee omdat ik werk had dat ver weg was. Toen ik weer vlakbij huis ging werken, hebben we de auto nog een tijdje aangehouden, maar het was gewoon niet reeel. Te duur.
    Ook toen we verhuisden naar een Vinex wijk hadden wij 1 auto. Ook toen onze tweeling geboren werd en mijn actieradius klein was. In een tijd waarin het heel gewoon was dat huishoudens als de onze er twee hadden. Hoe vaak ik wel niet aan heb moeten horen of ik dat niet vervelend vond, hoe vaak ik heb moeten horen ‘ík zou het niet kunnen hoor!’ Om nog maar te zwijgen over degenen die zich afvroegen wanneer we eens een grotere auto gingen kopen.
    Er was gewoon geen geld voor beschikbaar.
    Na jaren zuinig leven hebben we het nu ruimer en door werkomstandigheden van mijn man hebben we nu twee (eigen, geen lease) auto’s. En nu krijgen we regelmatig het commentaar als we zeggen dat iets duur is ‘ja, maar jullie hebben ook twee auto’s’. :-))
    Dus het blijft een onderwerp van gesprek.
    Ik vind het super dat jullie het idee hebben losgelaten dat je twee auto’s nodig hebt. Zo is het met heel veel besparingen, je moet dat idee loslaten. Ja, misschien voelt het eerst als inleveren, maar er komt altijd iets anders – misschien wel belangrijkers- voor terug. In ons geval kwam er een tweede auto voor terug 😀

    1. Renee Lamboo Post author Reply

      Haha. Ja, herkenbaar, dit. Hier thuis wordt nu gesproken over een scooter, omdat ik een klus buiten huis heb. We zullen zien.

  4. Mayke Reply

    Hier ook geen 2e auto.
    Na de geboorte van de jongste 5 jaar geleden ging ik weer aan het werk, toen hebben we het afgewogen. Werk was ca. 8 km verderop. In plaats van een auto zijn we voor een elektrische fiets gegaan a €2000,- geen goedkope investering, maar wel een 1-malige investering. Samen met een 2e handse fietskar ging en gaat het prima.
    Ja soms mis ik de auto, maar het heeft me nog nooit tegengehouden om ergens niet naar toe te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *