Een kind is duur. Dat weet iedereen die er één heeft. Uit onderzoek blijkt dat mensen steeds meer uitgeven aan hun kind, naarmate ze meer gaan verdienen. Daar snap ik nu helemaal niks van.

Het zijn cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek. Dus die geloven we dan maar. Gemiddeld kost één kind gemiddeld 17 procent van het besteedbaar inkomen. Twee kinderen kosten 26% van het inkomen, drie kinderen 33% en bij vier (wow!) 40%. Ik vind de manier waarop ze dit opschrijven al raar. Ze zeggen: ‘Het kind KOST zoveel procent het inkomen.’ Dat is apart, toch? Een kind kost wat het kost. Die wordt toch niet opeens duurder naarmate je meer verdient.

Lees ook: Waarom wij niet sparen voor de kinderen

Luiers blijven net zoveel kosten. Billendoekjes ook, net als Olvarit-potjes. Eigenlijk zou het CBS moeten schrijven. Ouders geven 17% van hun inkomen uit aan één kind, 26% aan twee kinderen, en ga zo maar door. De daadwerkelijk kosten die je moet maken voor een kind liggen veel lager. Volgens mij kost de kinderstoel die wij hebben 19 euro bij Ikea. Het ledikantje nog geen 30 euro. Ook dit zijn weer keuzes. Het is echt niet zo dat je meer van je kind houdt, wanneer je meer geld aan hem of haar uitgeeft. Dat snapt iedereen. En toch handelen we wel alsof dit de waarheid is.

De meeste kosten die je voor een kind maakt, maak je omdat je ze besluit te maken. Niet omdat ze nodig zijn. Laat ik eens een niet-onderbouwde schatting doen. Van wat ik uitgeef aan mijn kinderen is 50% nodig (luiers, nieuwe rompers, etc) en de andere 50% niet. Speelgoed, terwijl ze al zoveel hebben. Dat soort dingen. Ik ben helemaal niet tegen je kinderen verwennen. Ik kan er zelf ook best wat van. Maar dan moeten we daarna niet roepen dat kinderen zo allejezus duur zijn. Dat valt reuze mee, wij maken het zelf duur.

Het geldt niet alleen voor kinderen. We geven aan heel veel dingen steeds meer geld uit naarmate we meer gaan verdienen. Hetzelfde liedje gaat op voor bijvoorbeeld woonkosten. Gebiedsontwikkelaar BPD onderzocht de kosten ooit eens en kwam uit op 37% van het inkomen. Gemiddeld, of je nou een hypotheek hebt of huurt. Moet je voorstellen hoeveel geld je overhoudt als je niet steeds meer gaat uitgeven naarmate je beter gaat verdienen.

Ik moet toegeven, ik ben ook niet heilig. Wij zijn ook van een rijtjeshuis verhuisd naar een 2-onder-1-kap. Maar dat is het eigenlijk wel qua dingen waar we meer aan zijn gaan uitgeven. Ik ben iedere dag nog blij met dit grotere huis met een goede werkkamer en studio voor mijn man. Dus ik vind het waard. Ik kies ervoor en ben me bewust van de extra kosten die dit met zich meebrengt. We gingen een klein jaar geleden ook van 1 naar 2 kinderen. Die zijn nu dus bijna 1 en 4 jaar. Ik moet eerlijk zeggen dat ik (nog) niet merk dat die tweede me veel extra geld kost. Ja, die luiers blijven verrekte duur. Dat is het ongeveer wel. Die 26% van het inkomen naar onze kinderen. Die redden wij bij lange na niet. En dat maakt onze kids helemaal niet zielig.

Lees ook: Deze geldboeken veranderden mijn leven