Als aflossen voelt als druppel op de gloeiende plaat

Je wilt je hypotheek aflossen. Maar dat bedrag is zo groot dat je er moedeloos van wordt. Maak het haalbaar en realistisch voor jezelf en snijd je schuld in taartstukken, die je stuk voor stuk aflost. Zo doen wij het ook.

Wij moeten nog 182.000 euro aflossen. Dat is misschien niet eens zo’n bizar hoge hypotheek, maar als je het wilt terugbetalen wel veel geld. Laatst besloten we 1.000 euro per maand extra af te lossen op de hypotheek. Ik deelde dat voornemen ook op mijn site, als giga stok achter de deur. Geen weg terug. Ik kreeg veel reacties. De meeste mensen vonden het een ambitieus streven en ik eigenlijk ook wel.

Lees ook: Ons plan: iedere maand 1.000 euro aflossen

Tot ik uitrekende hoe lang het dan nog zou duren voor we hypotheekvrij waren. Het zou beduidend sneller gaan dan die 30 jaar die er zonder extra afbetalen voor stond. Maar holy shit, 1000 euro per maand is 12.000 euro per jaar. Een hoop geld, maar dan zijn we niet eens binnen 10 jaar hypotheekvrij, onze vaste aflossing meegenomen. De moed zakte me even in de schoenen. Tien jaar lijkt al zo lang. Ik stond op het punt om naar de stad te gaan en al mijn spaargeld over de balk te smijten. Ja, ook bij mij ligt die verleiding op de loer. Nieuwe kleren, belachelijk duur speelgoed voor de kinderen, of gewoon al die onzin-reut bij de Action. Van 1000 euro per maand kun je een hoop kopen, kan ik je vertellen.



Het leek opeens allemaal zo relatief. 1.000 euro per maand. Een druppel op de gloeiende plaat. Terwijl het toch echt heel veel geld is. Natuurlijk heb ik het niet gedaan. Geen nieuwe kleren, geen speelgoed, geen Action-shoppingspree. Die 1.000 euro ging afgelopen maand gewoon weer naar de bank. In het grote, gapende gat dat onze hypotheek heet. Zo voelt het soms wanneer je aflost. Ik weet nog dat het ook zo voelde toen ik mijn studieschuld afloste. En ik kan me voorstellen dat het bij alle terugbetalingen zo voelt.

Er zijn zoveel dingen die leuker zijn om met dat geld te doen. Maar uiteindelijk geldt altijd: geld dat je leent moet terug. Nu of later, alleen betaal je er later meer rente over gedurende de jaren. Je hypotheek aflossen is psychologisch soms best verwarrend. Het ene moment denk je: ik kan dit, ik wil dit, ik doe dit. Het volgende haal je je schouders op en denk je: waarom eigenlijk? Waarom het niet doen zoals alle andere mensen om me heen. Lekker al mijn geld uitgeven aan whatever.

Om te voorkomen dat ik al te vaak dat gevoel heb en er ooit voor bezwijk, kijk ik nu anders naar mijn hypotheek. Ik zie het niet meer als één grote schuld van 182.000 euro. Ik zie het als een taart die ik in stukken snijd. Stukken van 10%, dus van 18.200 euro. Dat is in principe het jaarlijkse doel. Om daar te komen lossen we 1.000 per maand af en alle andere meevallers die binnenkomen. Die 10% is het maximale dat we af kunnen lossen. Dat is dus alles wat we kunnen doen en als we dat halen zitten we dus helemaal goed. Bovendien: ruim 18.000 euro per jaar is gewoon onwijs veel geld, toch?

Dat kleinere bedrag maakt aflossen weer leuker. Dan is die maandelijkse aflossing niet 1.000 van 182.000 euro (gevoel: een druppel op de gloeiende plaat) maar het is 1.000 euro van 18.200 (gevoel:een significant deel). Ja, het is een beetje jezelf voor de gek houden misschien, al klopt het natuurlijk wel. Het is gewoon belangrijk om gemotiveerd te blijven en dat lukt mij op deze manier een stuk beter. Hoe pakken jullie dit aan? Misschien heb je meerdere leningdelen die je één voor één weg probeert te werken, dat kan natuurlijk ook. Ben benieuwd naar jullie ervaringen. En voor nu: hang in there. Iedere euro is er één.

Lees ook: Sparen, zo blijf je gemotiveerd

Wil je reageren of heb je een vraag?

Spreek je bericht in via de Whatsapp van PorteRenee: 06-47250448.
Misschien kom jij vrijdag dan wel in de PorteRenee Podcast.