Yes! Afgelopen week kochten we ons droomhuis. Dankzij flink sparen (en een beetje overwaarde) kunnen we bijna €125.000 euro investeren in ons nieuwe koophuis.

Het liefst zou ik de Funda-link met jullie delen, plus foto’s van de tuin en mijn toekomstige slaapkamer. Maar dat doe ik toch maar niet. Het heeft niet eens perse met privacy te maken, maar het koopcontract is nog niet eens getekend. Waarom nu al delen, dan? Omdat ik heel blij ben en dat houd ik maar moeilijk binnen. Een tijdje geleden schreef ik al dat we wilden verhuizen. We hebben het gezien in ons lieve dorpje. Niet dat er ook maar iets mis is met ons huis of woonplek. Het voelt voor ons alsof het tijd is voor verandering. Dat kriebelde al een tijdje. Eerst denk je: ach, de kinderen hebben het hier fijn. We wonen ruim en heerlijk. We hebben hier vrienden gemaakt. Maar die kriebels bleven en werden erger. Wij zijn geen mensen die daarmee rond blijven lopen. Als we allebei voelen dat we moeten gaan, dan gaan we. En dan gaat het, inderdaad, snel.

Na tig huizen te hebben gezien, hadden we nog niets gevonden waar ons hart sneller van ging tikken. Het was allemaal net niks of ver boven wat we uit wilden geven. Ja, ik vond genoeg prachtige huizen van 4,5 ton. Maar mijn god, ik wilde niet iedere maand zoveel geld betalen voor een huis. Voor een paar muren en een dak. We wilden niet veel omhoog met onze hypotheek. Dat kan ook niet meer, wanneer je eenmaal een boek hebt geschreven getiteld ‘Duur Huis, Nooit Thuis.’ Wat ik in mijn boek schrijf, daar geloof ik oprecht in. Voor de volle honderd procent. Dus die stok achter de deur is wel goed. Ik heb de mooiste huizen voorbij zien komen en soms deed het pijn om ze weg te klikken op Funda. Maar ik weet inmiddels: een duur huis is niet geluk. Dat heb ik ook the hard way geleerd, hoor. Ook ik zat ooit in een veel te duur huis, voor mijn inkomen. Ik weet nu beter. Geluk zit uiteindelijk niet in ensuite deuren met glas-in-lood. Geluk zit in jezelf, in je kinderen, je familie en vrienden en de tijd en geld hebben om naast wonen ook andere dingen te doen die je blij maken.

Lees ook: We weten nu dat een duurder en luxer huis je niet gelukkiger maakt

We waren bijna zover dat we het opgaven. Dan maar in ons betaalbare huis blijven. Tot we een paar weken geleden een jaren ’30 woning in mijn geboortedorp gezochten. Ik was sceptisch, want het was bijna 50m2 kleiner dan waar we nu wonen. Oké, zoveel ruimte als we nu hebben is niet nodig, maar zoveel inleveren vond ik toch wel ver gaan. Maar, zoals dat gaat, we vielen voor dit huis. Mijn man én ik allebei. En dan is het zo bepaald. We deden een bod. We boden een goede €10.000 boven de vraagprijs (ja, zo is de markt tegenwoordig) en het huis was voor ons. We realiseren ons dat de waarde van het huis ook kan gaan dalen, de komende jaren. Dat het minder waard wordt. Dat hebben we allemaal ingecalculeerd, zoals ze zeggen. We houden er zelfs rekening mee, maar dat betekent niet dat het huis meteen onder water zou staan. Want…

Eerder schreef ik op PorteRenee al over de €100.000 die we spaarden om in ons huis te steken. Dat zit dus in de woning waar we nu wonen en die verkocht wordt. Nou ja, de kosten koper zijn er ook mee betaald, dus er was iets van €90.000 van over. Daarentegen is ons huis het afgelopen jaar wat meer waard geworden. En we hebben nog wat extra afgelost tijdens ons jaar in dit huis. We nemen bij verkoop €123.500 eigen geld mee. Hoera! Dat investeren we in zijn geheel weer in ons nieuwe huis. Dat zorgt ervoor dat de hypotheek niet zo’n €325.000 wordt, maar net aan 2 ton. Dat voelt als zo’n gigantisch verschil. Het scheelt honderden euro’s in maandlasten. Ik ben vastberaden om de kleine verbouwing die we willen laten doen, uit spaargeld te betalen. Daarvoor bijlenen wil ik echt voorkomen. Al wordt dat een uitdagend spaardoel.

We gaan onder de streep omhoog in maandlasten, na onze verhuizen. Het nieuwe huis is duurder dan het oude huis. Dat is ook niet zo gek, want we verhuizen uit de Flevopolder naar hartje Randstad. Het scheelt zo’n €30.000. We wilden ook niet veel meer betalen dan dat. Het kon wel, maar ik wil nooit meer een dag in mijn leven wakker liggen vanwege mijn hypotheek. Dat heb ik een paar jaar geleden te vaak gedaan. Ik wil genieten van mijn huis, de tijd hebben om in mijn tuin te zitten en genoeg geld hebben om lekker uit eten te gaan in mijn nieuwe woonplaats.

Lees ook: Wat als je (even) geen hypotheek had?

Wat ben ik nu dankbaar dat we ooit zo hard gespaard hebben. En ja, dat we allebei een goed inkomen hadden, waardoor het sparen hard ging. Ik zou zo graag alle twintigers aanraden om dit ook te doen. Je hebt er de rest van je leven profijt van. Er gaan deuren voor je open die anders gesloten bleven. Het bespaart je ook nog eens zoveel stress. Het nieuwe huis staat voor mij nu voor een nieuw begin, nieuwe kansen en een plek om nu eindelijk eens een wat langere tijd te blijven. Er zit geen naar randje van zorgen aan dit huis. Zo’n gevoel van: kunnen we dit wel betalen? Doen we er wel verstandig aan? Het gemiddelde hypotheekbedrag in Nederland was begin 2018 €238.000. Daar zitten we dik onder. Ook als ik morgen besluit dat ik klaar ben met mijn werk en een opleiding tot nagelstylist (ofzo) wil gaan volgen, kan dat. Ook dan kunnen we de maandlasten nog betalen. Dus is er in mijn hoofd volop plek om aan de leuke dingen te denken. Om te fantaseren hoe we op een mooie zomeravond in de tuin een wijntje drinken en op een mooie winteravond bij de haard zitten. En misschien hoe we ooit een kantoor bouwen op onze eigen erf. Al moeten we daar nog even flink voor doorsparen.