Janke: “Dit vindt mijn omgeving ervan dat ik over geld praat”

Janke schrijft iedere zondag over haar weg naar financiële onafhankelijkheid. Vandaag checkt ze even wat haar omgeving eigenlijk vindt van haar openheid in deze column. Want geld blijft toch een taboe.

Deze maand schrijf ik alweer zes maanden voor PorteRenee. Al zes maanden deel ik zo’n beetje alles als het gaat om mijn financiën. Ik moest even een drempel over. Eerlijk is eerlijk. Maar nu merk ik dat het ook als een enorme stok achter de deur werkt. Het zou toch zonde zijn van al mijn harde werk, mijn columns en al jullie geweldige tips als ik er opeens de brui aan zou geven. Dat kan natuurlijk niet.

Maar naast mezelf (en jullie) heb ik ook een vriend, familie en vrienden. En die lezen natuurlijk ook mee. Hoi Mark! Hoi mam! Hoi Lisanne! En ook mijn zoon ziet me regelmatig typen en werken aan de website. “Zo cool dat jij voor PorteRenee werkt.” Superlief natuurlijk, al heeft hij nog helemaal geen idee. Wat zij vinden van mijn openheid weet ik eigenlijk helemaal niet. Mijn vermoeden is dat ze het wel prima vinden, anders had ik het vast en zeker al gehoord. Zo is mijn omgeving dan ook wel weer.

Lees ook: Het laatste taboe is over geld praten.

Mijn vriend vind het absoluut geen probleem dat ik deze column schrijf. Waar hij meer moeite mee heeft, is dat ik nog wel eens door kan slaan. Zoals die keer dat ik uit mijn dak ging omdat hij een pak crackers had meegenomen die niet op de boodschappenlijst stond.


Verder is hij er vooral heel blij mee. En leert hij hartstikke veel over geld. We denken lang niet altijd hetzelfde over geld. Maar ik merk nu dat we steeds dichter bij elkaar komen als het om dit onderwerp gaat. En dat is fijn. Zo kunnen we uren fantaseren over waar we straks klein, maar fijn gaan wonen als mijn zoon uit huis is en we bijna geen hypotheek lasten meer hebben. Omdat we dezelfde toekomstdromen hebben en steeds meer op één lijn zitten over waar we ons geld aan uitgeven, kunnen we concreter worden in een spaarplan. Het duurde dus even, maar Mark is ondertussen alleen maar blij met deze column.

Mijn familie hoor ik vrij weinig over mijn schrijfavontuur hier. En dat is zeker geen verwijt, maar juist een bevestiging. Van huis uit zijn wij gewend om over geld te praten. We hebben allemaal een goed pakket aan normen en waarden meegekregen. En we hebben van onze ouders geleerd wat de waarde van geld is. Ik vermoed wel dat vooral mijn moeder af en toe moet lachen om me. Zij weet namelijk nog heel goed wat een potje ik ervan gemaakt heb toen ik een jaar of 23 was en bij haar geld kwam lenen. Toch mam?

Lees ook: Door een familielid belandde ik in de schuldsanering.

Van mijn vriendinnen krijg ik vooral screenshots toegestuurd. Als ik een anekdote deel, bijvoorbeeld over die crackers, dan krijg ik die acuut met 100 lachende smileys op de app. ‘Dat is zo typisch jij!’ Ook leuk: onze gesprekken gaan steeds meer over geld. We geven elkaar tips, luisteren hoe de ander een spaardoel wil gaan halen en kletsen over besparen op je boodschappen. Laatst trof ik mezelf in een gesprek aan over beleggen via DEGIRO. De vriend van een vriendin deed het ook en zag via PorteRenee dat ik was begonnen. En nu vergelijken we af en toe de opbrengsten. Leuk toch?

Let op: beleggen gaat gepaard met risico’s, je kunt je inleg (deels) verliezen.

Mijn omgeving is eigenlijk alleen maar heel trots op me. Op mijn column en op de resultaten die het met zich mee brengt. En dat ben ik zelf eigenlijk ook. Trots.

Hoe open ben jij over je financiële situatie? En wat is daar de reden voor? Ik ben heel erg benieuwd naar jouw kijk daarop.

Wil je reageren of heb je een vraag?

Spreek je bericht in via de Whatsapp van PorteRenee: 06-47250448.
Misschien kom jij vrijdag dan wel in de PorteRenee Podcast.