Toen ik bijna ging scheiden (over de €-kant daarvan)

Ik dacht altijd dat ik zo’n een independent woman was. Tot mijn relatie afgelopen jaar door nogal een crisis ging. Toen sloeg ik aan het rekenen. Ben ik eigenlijk wel zo financieel onafhankelijk als ik altijd dacht?

Wat er precies speelde in huize Lamboo zal ik voor me houden. Maar het was even niet zo gezellig. Twee kleine kinderen, allebei een baan waar we gek op zijn en dan blijft er gewoon te weinig tijd samen over. Dat ik al 1,5 jaar amper sliep ‘s nachts (bedankt kids!) speelde natuurlijk ook mee. Anyway, het wankelde tussen ons. Naast dat ik natuurlijk mega verdrietig was, was ik ook realistisch. Stel dat het hier stopt, dat liefdesverhaal van ons. Wat dan? Kan ik ook zonder mijn lief in dit huis blijven wonen? Kan ik dan blijven leven zoals ik nu doe? Of betekent afscheid nemen van mijn man ook afscheid nemen van mijn leven zoals ik het tot nu toe leidde?

Lees ook: Ooit had ik twee auto’s en een mooi huis, nu ga ik naar de voedselbank

Ik maakte een Excel-bestandje aan dat ik dramatisch All By Myself noemde. Snik, snik. Ik zette mijn vaste lasten op een rij en telde die op. Aan de andere kant noteerde ik mijn inkomsten. Ik ben ondernemer, dus dat is best lastig. De ene maand stroomt het geld binnen, de andere maand is het op een houtje bijten. Ik schreef op wat ik de laatste zes maanden verdien had en nam daar een gemiddelde van.

Onderaan de streep bleef ik zowaar in het groen. Met mijn eigen inkomsten kon ik, ware het nét aan, alle rekeningen betalen en ook nog boodschappen doen. Bij de Aldi of de Lidl, maar dat doe ik nu ook al. Spontaan uit eten of even mijn pinpas trekken in een kledingwinkel was er dan niet meer bij. Dat zeg ik er wel bij. Die levensstijl behouden die ik nu heb? Dat ging ‘m als alleenstaande ouder niet worden. Maar verhuizen zou niet hoeven, als ik dat niet wilde. Als mijn huwelijk stuk zou lopen, zou ik daar kapot van zijn. Dag, grote liefde! Maar het betekende niet dat ik ook nog eens moest verhuizen of met schulden kwam te zitten. Dat zou het allemaal nog treuriger hebben gemaakt. Niet alleen voor mij, maar ook voor onze twee kleine jongens.

Lees ook: Ik had 1.000 euro spaargeld toen ik na mijn scheiding op straat stond

Nu weet ik dat ik in een fortuinlijke situatie zit. En dat die situatie er voor veel vrouwen nogal anders uitziet. Van de hoogopgeleide vrouwen is 71% economisch zelfstandig. Van de laagopgeleide vrouwen is dat maar 25%. Het lijkt me ingewikkeld. Wat als je man je op een dag verlaat, of je zelf op je partner uitgekeken raakt. Wat dan? Dan moet je niet alleen dat huwelijk opzeggen maar ook je huis misschien en je luxe leven. Ik interviewde ooit een vrouw die vanwege het geld bij haar man moest blijven. De relatie was op, maar ze wilde niet driehoog achter in een flat terecht komen. Dus sliep ze nog altijd iedere avond naast hem in bed. Verdrietig, vind ik dat. Voor de man én de vrouw.

Nu is het gelukkig goed gekomen in dat huwelijk van mij. Love is a Verb, zoals John Mayer het zo mooi zingt. Hij heeft hartstikke gelijk. Al vraag ik me af wat hij zelf met die informatie doet, gezien zijn datinghistorie. Maar oké. Onze huwelijkscrisis heeft ons wakker geschud. Op liefdesgebied maar ook financieel. Ik zou alle vrouwen (en mannen overigens) aanraden – huwelijkscrisis of niet – om deze berekening even te maken. Wat als deze relatie strandt, waar sta ik dan geldtechnisch? Sommige mensen vinden dat je blind vertrouwen in je huwelijk moet hebben en dus niet over deze dingen na moet denken. Het wel eens uitrekenen betekent niet dat je relatie wankelt, het betekent dat je realistisch bent. Jullie liefde is hopelijk een eeuwig leven beschonken. Maar ik weet inmiddels dat het leven gek kan lopen.

43 Comments

  1. Kaspar Reply

    Goed verhaal en een goed punt!
    Ben zelf gescheiden. We hadden het financieel redelijk voor elkaar. Mooi en groot eigen huis, twee auto’s, maar wel schulden en geen spaargeld. Al waren we druk doende dat op te lossen.

    Na de scheiding wilden we beiden niet in het oude huis blijven. Maar had 1 van ons dat wel gewild, dan was dat financieel heel lastig geweest.
    Het werd dus verkocht. Met de overwaarde werden schulden afgelost en de scheiding betaald (dat was destijds nog een bizar prijzige aangelegenheid…). Er bleef voor beiden nog een mooi bedrag over. Maar te weinig om een huis te kunnen kopen. Dus moesten we huren.

    Mijn ex zit in de sociale huur. Kopen zit er voor haar definitief niet meer in (voorlopig althans). Ze heeft niet veel inkomen, maar red het financieel wel een heeft een meer dan prima rijtjeshuis met tuin, schuur, eigen parkeerplaats.

    Ik huur een appartement. Groot en mooi op een prima lokatie. Maar ik heb er een hekel aan. Wilde destijds na 3 jaar direct een huis kopen (Na 3 jaar komt overwaarde belastingtechnisch vrij(.
    Helaas lukte dat niet. Regelgeving was veranderd in de tussentijd, dus ik had een flinke bak eigen geld nodig. Dat ben ik nu nog altijd bij mekaar aan het sparen. Maar alles bij elkaar gaat het denk ik op 9 jaar uitkomen voordat ik daadwerkelijk kan verhuizen (nog 2 jaar te gaan). Negen jaar in een woning waar ik me niet thuis voel. Bovenop een scheiding. Dat is niet leuk…. zullen we maar zeggen.

    Dus ja, tevoren over dit scenario nadenken kan ik iedereen aanraden! En áls er wat aan te doen valt om nare scenario’s te voorkomen, maak er dan werk van! Hoe veel vertrouwen je ook in de relatie hebt…

    Achteraf bezien hadden wij het niet anders kunnen doen financieel. Met name de verandering van de wetgeving gooide roet in het eten… konden we ook tevoren niet weten! Plus we hadden gewoon de financiën destijds nog niet lang genoeg om een buffer op te kunnen bouwen …

    1. Roel Reply

      “Mooi en groot eigen huis, twee auto’s, maar wel schulden en geen spaargeld. ”

      Hoe kwam dat dan? Tweeverdieners (wat ik uit je verhaal maar even opmaak) zijn toch in de positie om een buffer op te bouwen?
      En een groot huis en twee auto’s zijn (meestal) keuzes?

      1. Kaspar Reply

        Een buffer opbouwen met ergens beginnen hè;) In ons geval begon dat in de rode cijfers en is daar nooit uit gekomen. Onze salarissen waren nog vrij laag en de twee auto’s duur maar absoluut geen keuze… Beiden veel reizen naar werk en OV geen optie (plus haast net zo duur). Dat plus kinderen en je hebt ondanks relatief lage lasten nog niet de mogelijkheid financieel wat op te bouwen naast de flinke overwaarde in het huis. Maar had het een aantal jaren langer geduurd dan was die buffer er zeker geweest en hadden we nu wellicht dat grote huis nagenoeg afgelost… (er even vanuit gaande dat ons beider carrière dan hetzelfde verlopen zou zijn als nu), want de hypotheek daarop was niet gek hoog (moet nu voor een héél veel kleiner minder mooi huis bijna anderhalf keer zoveel hypotheek nemen… en dus nog bijna beginnen met aflossen!).

  2. anja Reply

    Goede tip voor alle lezers. Wat ik me afvraag, je hebt berekend dat je in je huis kunt blijven wonen. Staat de woning en de hypotheek alleen op jouw naam? Want als dat niet zo is, wordt de berekening heel anders. Zelfs als je partner zelf niet in de woning wil blijven wonen, zal er financieel iets geregeld moeten worden. Je moet je partner uitkopen, om maar eens iets te noemen. En als er geen huwelijkse voorwaarden zijn die zeggen dat alles van jou is, zul je alle overige zaken moeten verdelen. Denk eenvoudig maar aan de meubels e.d. Je zult het deel wat je partner mee krijgt dan missen of moeten vervangen, en dat kost ook weer geld.
    Ik denk dat de meeste mensen die denken financieel onafhankelijk te zijn, nog van een koude kermis thuis zullen komen. Zit zelf in een echtscheiding waarbij in de huwelijkse voorwaarden alles heel duidelijk geregeld is, en toch lopen we tegen heel lastige zaken aan.

  3. nicole Reply

    Je kunt natuurlijk ook gewoon kiezen om bij elkaar te blijven. Hoewel ik me realiseer dat je soms misschien geen keuze hebt, vraag ik me soms wel eens af wat de belofte ‘Tot de dood ons scheidt,’ nog waard is…

    1. anja Reply

      Helemaal met je eens, ik verbaas me er ook wel eens over hoe gemakkelijk mensen schijnbaar tot een echtscheiding overgaan. Maar, ik zet erbij schijnbaar, je weet natuurlijk nooit wat er zich achter de voordeur afspeelde.
      Ik heb zelf te maken met een partner die geestelijk ziek is en er (daardoor) zelf voor kiest om niet met me door te gaan. Dat heeft niets te maken met liefde of doorzettingsvermogen, en daar kan ik helemaal niets tegen inbrengen. Ik heb 27 jaar geknokt voor mijn huwelijk, maar uiteindelijk verloren van een rot-ziekte.

  4. Mir Reply

    Qua dat betreft blij dat onze inkomens nagenoeg gelijk zijn. 1 van de 2 zou maandelijks uit kunnen komen om het huis te betalen, maar de hypotheek zou te hoog zijn voor de bank (hebben op 1 en een beetje inkomen de hypotheek afgesloten). Huis moet dus wel verkocht worden, maar daarna nog ruim voldoende mogelijkheden om zelf iets te kopen. Geen kinderen in het spel, dus dat scheelt enorm.
    Ja, we moeten een stapje terug doen, maar het is makkelijk te doen voor ons.
    Ik heb trouwens eenzelfde berekening gemaakt niet vanwege huwelijksperikelen, maar wel vanwege gezondheidsproblemen. Dan zou er nog wel een klein inkomen zijn van degene die niet meer in staat is om te werken, maar beduidend minder dan nu. Gelukkig is dat nu zo goed als achter ons, maar goed om te weten dat het haalbaar was.

  5. Geldover Reply

    Er zit al behoorlijk overwaarde in onze woning. Ik zou uitgekocht moeten worden want huis voor mij te duur en dan is het voor mijn man niet meer te doen.

  6. Geld is tijd Reply

    Ik ken al vier bloggers die de laatste anderhalf jaar zijn gaan scheiden (incl mezelf) , fijn om een keer een voorbeeld te lezen van dat het nog gerepareerd kon worden!

  7. Audrey Reply

    Goed om je bewust van te zijn idd. Ik ben zelf de kostwinner, heb mijn huis in mijn eentje gekocht en betaal nu ook al de vaste lasten zelf. Geen enkel probleem dus 😉

  8. Lele Reply

    Zal mij niet gebeuren, om die reden in financiële malaise terechtkomen. Wij hebben allebei ons eigen koophuis, 300 meter van elkaar vandaan en dat is voor ons ideaal. We zijn bewust kindvrij, dus dat maakt het ook een stuk makkelijker. Afhankelijkheid is voor ons een gruwelwoord.

    Als we ooit gaan samenwonen, zullen we onze financiën strikt gescheiden houden en dan willen we allebei onze appartementen verhuren. Lijkt me een fijn gevoel als ik, in geval van nood, nog een huis tot mijn beschikking heb om te kunnen wonen.

    1. Tessa Reply

      Dat klinkt alsof jullie daar heel bewust mee omgaan en goed over nagedacht hebben! Zou je dat verhaal eens willen delen in een kasboekje of ander blog? Lijkt mij een interessant artikel met een ander perspectief!

  9. Sandy Reply

    Lang leven de “vrijgezel”, geen liefdesperikelen en hoef met niemand (financieel) rekening te houden. Dit houdt ik nog wel effe vol 😁

    1. Kaspar Reply

      Haha… Dit herken ik toch wel! Alleen vrijgezel betekent ook maar 1 inkomen… en dat is tegenwoordig wel lastig…

  10. Tessa Reply

    Het is inderdaad aan te raden om die berekening eens te maken. Ik weet ook dat ik de huur en de vaste lasten in mn eentje kan betalen (hij werkte nog geen eens toen we hier gingen wonen) en er staat ook veel op mijn naam. Dan doe ik er iets langer over om m’n kosten koper te sparen en wordt het geen groots huis maar een lekkere benedenwoning met tuin in een leuke buurt moet kunnen. Het geeft rust!

    Overigens vind ik 71% van de hoogopgeleide vrouwen ook niet veel. Wanneer ben je precies financieel onafhankelijk van een partner? Is dat al je gezamenlijke vaste lasten of je eigen broek ophouden door bijv te verhuizen?

  11. Anoniem Reply

    Ik beschouw het huwelijk toch echt anders. Heb ooit de belofte gedaan ‘tot de dood ons scheidt’ en daar houden we ons aan. Elk huwelijk kent mindere periodes, maar hieraan vasthouden zorgt voor houvast. Nu weet je natuurlijk nooit wat er gebeurd, maar onze financiën zijn op 1 hoop gegooid, getrouwd in gemeenschap van goederen. Zelf verdien ik veel minder dan mijn man en ben veel meer thuis bij de kinderen. Ik zie dat niet als een probleem, we zijn beiden een onderdeel van een machine en werken aan het zelfde doel: welzijn van ons gezin en onze toekomst.

    Zorgen voor kinderen brengt weliswaar geen geld in het laatje, maar wel een hoop rust in huis, wat bijdraagt aan die machine. Als het dan toch misgaat, dan delen we de boel, iets wat niet meer dan logisch is, gezien mijn zorg voor de kinderen en het huishouden even veel bijdraagt aan alles als het werk van mijn man dat doet.

    Een huwelijk betekent voor mij dan ook een stuk afhankelijkheid van elkaar, wat juist heel mooi is en onze band alleen maar sterker maakt.

  12. Rosalinde Reply

    Wat mooi dat je dit zo deelt, Renée! Gelukkig blijft het (als ik je verhaal zo lees) bij een berekening en hoeven er geen stappen in die richting te worden gezet. Mijn relatie liep twee maanden geleden stuk en ineens moest ik deze berekening ook maken. Dat was confronterend, vooral omdat ik merkte hoeveel zaken ik uit handen had gegeven. Denk bijvoorbeeld aan het regelen van de verzekeringen en gezamenlijke abonnementen/contracten. Inmiddels heb ik alles uitgezocht, bepaalde zaken opgezegd of ben ik overgestapt en heb ik alles doorgenomen met een financieel adviseur. Dat geeft een hoop rust en het voelt goed om nu precies te weten hoe het financieel zit. Nu werd ik door de situatie min of meer gedwongen om het allemaal uit te zoeken, maar ook als je geen relatiecrisis hebt is het de moeite waard om eens te kijken hoe je er in je eentje voor zou staan.

  13. Lou Reply

    Wat stoer dat je dit zo open deelt! Ik woon alleen (27 jr) nu ruim een jaar na een relatie van 5 jaar en red mezelf prima. Fijn om dit te weten! Met kinderen erbij zou het overigens wel eens anders kunnen zijn.

  14. Lucinda Reply

    Wij hebben daar juist bewust rekening mee gehouden bij het afsluiten van onze hypotheek. Dat deze voor ons beide ook zelfstandig op te hoesten is met de huidige vaste lasten. Beide zouden we dat prima kunnen overleven, maar natuurlijk niet meer zo op de brede voet als nu. Wij hebben qua onze financiën een redelijk goedkoop huis gekocht in een klein dorp, dus het huis is redelijk qua grootte, maar qua maandlasten ideaal voor ons. Wij vonden het belangrijk om dit vooraf al duidelijk te hebben. Ook zal ik altijd een buffer op mijn eigen rekening houden waarmee ik een paar maanden zou moeten kunnen overbruggen, mocht het ooit nodig zijn. Natuurlijk hoop ik er niet op, maar reken maar dat ik altijd financieel zelfstandig zal blijven.

  15. Dio Reply

    Hmm dat zet je wel goed aan het denken. Zelf ben ik heel bewust bezig met mijn eigen financiële zelfredzaamheid. We betalen alles 50/50. En maar een klein deel betalen we gezamenlijk en de rest is alles apart en dat wil ik ook zo houden. Ik weet 100% zeker dat – mocht er iets gebeuren met de relatie – dat ik kan blijven wonen in het appartement (of andersom) en dat ik het financieel red.

    We hebben destijds heel bewust gekozen om het appartement op één salaris te kopen. Simpelweg omdat het zonde is om een groot huis te hebben waar je nooit bent, want je werkt fulltime en in het weekend doe je leuke dingen. Nog steeds heel blij met deze keuze.

  16. Reekje Reply

    Renee, allereerst wat goed en fijn dat jullie de relatieproblemen te boven zijn gekomen. Lekker verder met z’n viertjes! Maar wat een goed punt om
    bij stil te staan: hoe financieel (on)afhankelijk ben je in het geval van een scheiding. En die vraag geldt uiteraard voor beide partners. Food for thought…

  17. Elly Reply

    Fijn dat jullie eruit zijn gekomen. Ik wil iedereen adviseren: zorg voor financiële onafhankelijkheid. Er kunnen ook andere vervelende dingen gebeuren: je partner verliest zijn/haar baan en komt voorlopig niet meer aan de slag. Je partner heeft een eigen bedrijfje en gaat op de fles. Je partner wordt ziek, arbeidsongeschikt of komt te overlijden. Zorg dat je dan niet met lege handen staat omdat je vertrouwde op het inkomen van je partner.

  18. Jan Reply

    Zeker goed om eens over na te denken. Maar je gaat er dan wel vanuit dat jij in het huis blijft. En wat dan als de partner dat ook wil?
    Ik zou in mijn eentje wel de lasten kunnen dragen van de woning maar bij een scheiding zou ik de helft van de overwaarde aan mijn partner moeten betalen als ik er zou willen blijven. En dat is wel een dusdanig bedrag dat het moeilijk zou worden.
    Maar het is toch niet zo gek dat je in je eentje niet in hetzelfde huis kunt blijven wonen wat je voorheen samen betaalde?
    Ik vind het verstandig om te zorgen dat je van 1 inkomen ook de lasten kunt blijven dragen mocht 1 van beide ziek worden of baan verliezen. Dat kan bij ons.
    Maar een scheiding zou verkoop betekenen. Dat lijkt me prima want zonder mijn partner zou ik ook helemaal niet in het huis willen blijven wat we samen hebben opgebouwd.

    1. Joris Reply

      “Maar het is toch niet zo gek dat je in je eentje niet in hetzelfde huis kunt blijven wonen wat je voorheen samen betaalde?”

      Waarom is dat gek? Dat je lasten samen deelde, betekent niet dat je het alleen niet zou _kunnen_ betalen.

      1. Jan Reply

        Dat ik zeg dat ik het niet gek vind dat je in je eentje niet de kosten van de woning kunt ophoesten wil niet zeggen dat ik het omgekeerde wel gek vind. Prachtig als mensen dat lukt.

        Ik bedoel alleen te zeggen dat ik het voor mezelf niet gek vind dat ik van mijn eigen inkomen niet de hypotheek plus de kosten van het uitkopen van mijn partner kan betalen. Prachtig natuurlijk als dat wel zou kunnen maar ons zou dat beide nu niet lukken. Dat wil niet zeggen dat je financieel afhankelijk bent van elkaar. Je kunt alleen niet meer blijven wonen waar je nu woont als je uit elkaar zou gaan. Daarin ben je dus van elkaar afhankelijk.

        Als ik vrijgezel was geweest dan had ik nu ook nog kleiner gewoond, dus ik kan prima leven met de constatering dat ik dan niet meer zou kunnen blijven wonen waar we nu wonen.

  19. Mstrax Reply

    Geld dit ook voor jullie huidige huis dat toch een stuk duurder is?
    We staan zelf voor een beslissing gaan we duurder wonen.

    1. Renee Lamboo Reply

      Jep, ook doordat we veel extra hebben afgelost en de kosten laag zijn. Al zou ik mijn man dan wel een deel moeten betalen haha. Dus focussen we ook op het samen leuk hebben!

  20. Gukje Reply

    Mijn vriend en ik hebben hier ook over nagedacht. We zijn niet getrouwd, bijna 5 jaar samen waarvan 3 jaar samenwonend. Wij hebben vorig jaar ons eerste huis gekocht en hypotheek afgesloten en in maart hebben wij de sleutels gekregen.
    Wij hebben de hypotheek op beide namen afgesloten i.v.m. studieschuld die mee telt maar wel kwijtgescholden gaat worden (ik ben student) konden wij niet veel lenen. Wij hebben wat verder van ons werk gezocht naar een huis en hebben onze droomwoning gevonden. Doordat wij weinig konden lenen kunnen wij op één salaris gewoon rondkomen. Omdat mijn vriend zzp’er is in de culturele sector zijn wij hier enorm blij mee.

    Ik raad echt iedereen af om je maximale hypotheek te nemen. Als wij dit gedaan hadden waren wij nu al ons huis kwijt.

    1. Gukje Reply

      Oeps te vroeg verzonden.

      Als wij uit elkaar zouden gaan gaat mijn vriend weer bij zijn ouders wonen, die wonen namelijk twee straten verderop. Wij hebben dit voor de koop al mondeling afgesproken. Wij hebben nog nooit erge ruzie gehad dus ik ga er vanuit dat dit nooit gaat voorkomen.
      Ik denk dat deze situaties al voor het gezamenlijk kopen of huren van een huis besproken moeten worden.

    2. Kaspar Reply

      Eens dat het heel verstandig is nooit een maximale hypotheek te nemen, maar als starter (of herstarter) heb je daarin vaak weinig keuze. Zo zal ik waarschijnlijk toch echt tegen de maximale hypotheek aan moeten zitten als ik überhaupt een huis wil kunnen kopen. Woningnood hè…. De prijzen zijn absurd en het aanbod in de wat lagere prijsklassen is heel erg beperkt met als gevolg dat ondanks de hoge vraagprijzen je alsnog moet overbieden om kans te maken! Ik heb geen heel grote wensen: fatsoenlijke woonkamer, tuin, 3 slaapkamers en heel grote voorkeur voor nog een extra (klus)ruimte. Dan ga je meteen al over de 3 ton! (en mijn maximale hypotheek is 310.000, tevens NHG grens), en dat is niet eens in een dure stad (dus zeker geen Randstad….).
      Wat betreft een hypotheek met zijn tweeën: vaak wil je na een scheiding alsnog verkopen (zelfs als het financieel niet moet). Dat kan natuurlijk net een moment zijn dat het qua huizenmarkt voor verkoop ongunstig is (voorlopig niet het geval!) en je gaat toch zomaar in het rood. Tel daar de hoge kosten van een scheiding en alle bijkomende zaken bij op en je hebt een uitdaging. Een scheiding heeft financieel een heel grote impact, dat beperkt zich niet enkel tot de woning… (het is bijna onmogelijk betrouwbaar uit te rekenen…. maar ik denk dat de scheiding en nasleep als je alles meerekent, inclusief ook het accepteren van een lagere verkoopprijs woning (20k lager, enerzijds door verkeerde moment, anderzijds dat we er snel uit wilden), ons gezamenlijk destijds zo’n 40-50.000 euro gekost heeft!)

      1. Joris Reply

        Misschien passen je wensen, die kennelijk optellen tot 300-310k, dan niet bij je inkomen (en vermogen). Kwestie van wat langer huren tot de huizenprijzen dalen, of met minder genoegen genoegen nemen, zijn 2 opties. Dan is het voorkomen van een een maximale hypotheek opeens wél een optie.

        1. Kaspar Reply

          @Joris, Huren is in de maand duurder dan kopen…. en dan is huren geld dat in een bodemloze put verdwijnt waar een hypotheek betalen ook een deel aflossing is. Dus langer wachten in de hoop dat de prijzen ooit weer gaan dalen is financieel bezien niet echt een goed idee, daarmee ben je dief van de eigen portemonnee… Ik ‘wacht’ al 8+ jaar (sparen voor eigen geld) en dat is nu wel een keer klaar: in die 8 jaar heb ik maar liefst pakweg 85.000 euro huur betaald!! Dat geld is gewoon weg… En met minder genoegen nemen is zeker een optie, maar in die prijsklasse is het aanbod momenteel nóg beperkter (en de vraag groter)… Met als gevolg dat je alsnog zomaar 250-275k moet betalen, maar dan voor een woning waar ik niet gelukkig ben (en waar je met een beetje pech ook nog weer 20k verbouwing in moet stoppen!).

          Tja… dan maar die wat hogere hypotheek en alles op alles zetten om kosten omlaag te brengen en aflossen. Dus nee: het voorkomen van die maximale hypotheek is helaas in de huidige praktijk niet echt altijd een optie.

          1. Gukje

            Wachten tot prijzen gaan dalen betekent volgens mij ook een hogere rente op een lening.

            Ik ben het met je eens dat huren duurder is dan kopen. Ik had in Amsterdam een extreem lage huur, maar toch voelde het als weggegooid geld. Nu is eigenlijk alleen de rente mijn huur (het weggegooide geld) en dat voelt zo veel beter. Ik ben ook van mening dat de huizenprijzen alleen maar gaan stijgen. Er komen meer mensen en er worden minder huizen gebouwd.

          2. Joris

            Huren is een prima oplossing voor mensen die flexibel willen zijn, maar ik kan me voorstellen dat ongewenst huren onprettig is. Wat ik ook met mijn reactie bedoelde, was dat een huis met 4 kamers wellicht gewoon niet-passend is bij je inkomen/vermogen.

            Dat de huur hoger is dan de hypotheek zal best. Maar woonlasten bestaan bij een koopwoning niet alleen uit hypotheek (Rente + aflossing). Die vergelijking is dus appels met peren. Ik denk dat de totale verschillen elkaar niet zoveel ontlopen als mensen vaak denken.

          3. Kaspar

            Ik heb jaren een eigen huis gehad, dus weet wat de extra kosten zijn. En bij een goed onderhouden huis zijn die kosten de eerste paar jaren niet veel en kun je dan dus extra sparen om af te lossen.
            Het kan nog steeds heel gmakkelijk uit in vergelijk met een nieuwe huurwoning (huidige huur is relatief laag nog in de markt omdat ze maar zoveel % mogen verhogen per jaar… Als ik het appartement waar ik nu woon nu nieuw zou huren zou het 1200-1400 euro in de maand kosten… (ik weet niet wat deze appartementen in de verkoop zouden doen, maar ik gok toch echt niet meer dan 3 ton, eerder 2,5 ton). Dus de verschillen tussen huur en koop zijn inmiddels echt volkomen bizar. Dus ik heb twee keuzes: blijven wonen in een veel te duur huur appartement waar ik niet gelukkig ben, waar de kinderen niet graag komen en waar al het geld aan huur in een bodemloze put verdwijnt (ik bouw 0 vermogen op zo!), óf een maximale hypotheek voor een leuk huis dat ik gewoon kán betalen (ook al is max hypotheek geen prettig idee) en aflossen. Dat zijn de enige twee opties. En dat geldt voor veel mensen momenteel. Voor mij is de keuze echt héél gemakkelijk.

      2. Gukje Reply

        Ik ben heit niet helemaal met je eens.
        Ik heb gekocht in de woningnood en ben een starter (althans dat denk ik, ik ben 25 jaar oud en dit is mijn eerste koophuis). Naast mijn fulltime baan ben ik ook nog fulltime student.

        Het probleem ligt in jouw geval denk ik aan één eis; de locatie.
        Ik heb ook geen hele grote wensen: Ik wil een hoekhuis, tuin van minimaal 200m2, 3 slaapkamers, grote ruime woonkamer, badkamer met bad, 2e toilet en milieuvriendelijk. Mijn huis voldoet aan alle voorwaarden, milieuvriendelijk is mijn huis vanwege energielabel C en zonnepanelen die recentelijk geplaatst zijn. Ruime woonkamer hebben wij en die word ook nog eens verlengd door een prachtige serre. De huizen die vlak bij mijn werk aan de eisen voldeden: rond de 5/7 ton. Ons huis op 2 uur met het OV van ons werk, onder de 2 ton. Ooit op een dag zal er vast een leuke vacature in de buurt vrij komen. Op dit moment peins ik er niet over om te wisselen van baan.

        een scheiding heeft financieel een erg grote impact, daarom is juist een buffer zo belangrijk. Ik weet niet of mensen na een scheiding vaak alsnog willen verkopen. Als er kinderen in het spel zijn zal het voor de kinderen nog moeilijker zijn, ouders uit elkaar en verhuizen.
        Persoonlijk ben ik ook zo honkvast als het maar kan, in dit huis word ik later weggedragen.

        1. Kaspar Reply

          Qua locatie is het eenvoudig… Ik heb een auto en geen bezwaar tegen OV, bovendien ben ik totaal niet verliefd op de stad waar ik woon. Alleen, datzelfde kan ik uiteraard niet zeggen van de kinderen… Vandaar dat ik toch vast zit aan de stad waar ik nu woon (of ik zie de kinderen een veelvoud minder: geen optie uiteraard! Omwille van geld quality time met de kinderen in leveren: no way!).

          De wensen die jij hier noemt beschouw ik als héél grote (voor mij onmogelijke) wensen. Ik neem genoegen met een rijtjeshuis (meer zit er niet in, hoekhuis zou voor mij echt ideaal zijn!), een tuin van 30 a 40 m2 moet maar genoeg zijn (ben grote tuinliefhebber! Maar ja…), een bad hoeft van mij niet (maar van mn dochter als het even kan wel), tweede toilet ook niet nodig. Milieuvriendelijk is wel ook een must, ook omdat de hypotheek dan goedkoper wordt. Het verschil is dat ik 40 ben en twee puber kinderen heb. Dat zorgt toch voor de nodige beperkingen aan wat en vooral waar je kunt zoeken. En dus doe ik water bij de wijn, maar dan is er de woningsnood die zorgt dat de prijzen extreem opgedreven worden… Een huis onder de 2,75 ton is nagenoeg niet te krijgen… en tja, dan ben je gek als je niet gewoon nog iets meer uitgeeft en dan voor een woning gaat waar ik en de kinderen ook een beetje de ruimte hebben (ik heb wel gekeken naar huizen van 2,75 ton, dan heb je het over een woonkamer van 25 a 30 m2 max…. Daar kan ik de piano al niet in kwijt, dus gaat hem niet worden. Bovendien die 310K woning betekent dat ik netto aan de hypotheek ongeveer hetzelfde betaal als mijn huidige huur… Dus, ik kan het nu opbrengen én dan nog wat geld overhouden om te sparen (of af te lossen). Het laat niet veel over, maar het kan. Dus tja, dan moet het maar!

          1. Kaspar

            Herstel, ik bedoelde een woonkamer van hooguit iets meer dan 20 m2 voor 2,75 ton. Ik zoek nu juist naar circa 30 m2 (of misschien iets meer) . Onder de 3 ton is de woonkamer steevast het grootste probleem en met name doordat ik de piano dan echt niet kwijt kan… En een huis waar ik geen piano in kwijt kan zal ik nóóit kopen! 😉
            En verhuizen buiten de stad: tja. Gaat helaas dus niet!

          2. Gukje

            @Kaspar met kinderen is het ook een stuk lastiger, maar ik neem dan ook aan dat je geen starters meer bent toch?

            Het is met onze eisen gelukt omdat we nu in een erg goedkoop dorp wonen en dan ook nog in de goedkoopste wijk 😉

          3. Kaspar

            @Gukje, Wat betreft de aankoop van een woning ben ik gewoon weer een starter. Na de scheiding gedwongen moeten huren en na bijna 9 jaar sparen nu eindelijk weer zover dat ik langzaam naar een koophuis kan gaan kijken. Het is allemaal nogal raar geregeld in Nederland… als alleenstaande ouder met een goed inkomen val je overal tussen wal en schip. Geen toeslagen, geen sociale huur. Wel de hoofdprijs in de vrije sector huur en de eis flink eigen geld te sparen om weer een huis te kunnen kopen. En dan mag ik nog niet klagen, mij lukt het uiteindelijk nog! Dat is voor menigeen überhaupt niet weg gelegd. Juist daarom is het dus goed na te denken over de financiële situatie na een scheiding. Wij hadden dat gedaan, maar alsnog is het financieel best een ramp geweest allemaal! (vooral door domme pech met veranderende regelgeving die we tevoren niet hadden kunnen voorzien!).

  21. Bb Reply

    Inderdaad!

    Goed punt wat je hier benoemt. Ik hoor regelmatig om mee heen dat mensen het zichzelf moeilijk maken omdat ze besluiten dat ze gewoon recht hebben op dat huis, die auto, enz enz. Ze hebben het nu eenmaal ‘nodig’ is het argument. Nou guess what misschien kun je het gewoon niet betalen en zul je je wat meer bescheiden moeten opstellen. Dit is overigens geen reactie op iemand in het bijzonder, maar gewoon wat me opvalt en ook stoort.

  22. Samantha Reply

    Wat een eerlijk verhaal! Goed dat je dit deelt.
    Ik ben 3,5 jaar geleden gescheiden. Wij hadden een koophuis, 2 auto’s en jonge kinderen.
    Ik was al kostwinner, en werkte fulltime na een periode van werkloosheid van mijn ex. Ik kon de hypotheek dus overnemen. Overwaarde was er nagenoeg niet, we hadden al een poosje niet geïnvesteerd in het huis en de huizenprijzen waren nog niet zo hoog als nu.
    Ik woon er nu dus alleen met de kinderen, heb het huis ook opgeknapt en omdat ik een nieuwe hypotheek heb afgesloten een lagere rente. Al met al dus goed gekomen.
    En nog veel belangrijker, ik ben zoveel gelukkiger nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *