Toen ik bijna ging scheiden (over de €-kant daarvan)

Ik dacht altijd dat ik zo’n een independent woman was. Tot mijn relatie afgelopen jaar door nogal een crisis ging. Toen sloeg ik aan het rekenen. Ben ik eigenlijk wel zo financieel onafhankelijk als ik altijd dacht?

Wat er precies speelde in huize Lamboo zal ik voor me houden. Maar het was even niet zo gezellig. Twee kleine kinderen, allebei een baan waar we gek op zijn en dan blijft er gewoon te weinig tijd samen over. Dat ik al 1,5 jaar amper sliep ‘s nachts (bedankt kids!) speelde natuurlijk ook mee. Anyway, het wankelde tussen ons. Naast dat ik natuurlijk mega verdrietig was, was ik ook realistisch. Stel dat het hier stopt, dat liefdesverhaal van ons. Wat dan? Kan ik ook zonder mijn lief in dit huis blijven wonen? Kan ik dan blijven leven zoals ik nu doe? Of betekent afscheid nemen van mijn man ook afscheid nemen van mijn leven zoals ik het tot nu toe leidde?

Lees ook: Ooit had ik twee auto’s en een mooi huis, nu ga ik naar de voedselbank


Ik maakte een Excel-bestandje aan dat ik dramatisch All By Myself noemde. Snik, snik. Ik zette mijn vaste lasten op een rij en telde die op. Aan de andere kant noteerde ik mijn inkomsten. Ik ben ondernemer, dus dat is best lastig. De ene maand stroomt het geld binnen, de andere maand is het op een houtje bijten. Ik schreef op wat ik de laatste zes maanden verdien had en nam daar een gemiddelde van.

Onderaan de streep bleef ik zowaar in het groen. Met mijn eigen inkomsten kon ik, ware het nét aan, alle rekeningen betalen en ook nog boodschappen doen. Bij de Aldi of de Lidl, maar dat doe ik nu ook al. Spontaan uit eten of even mijn pinpas trekken in een kledingwinkel was er dan niet meer bij. Dat zeg ik er wel bij. Die levensstijl behouden die ik nu heb? Dat ging ‘m als alleenstaande ouder niet worden. Maar verhuizen zou niet hoeven, als ik dat niet wilde. Als mijn huwelijk stuk zou lopen, zou ik daar kapot van zijn. Dag, grote liefde! Maar het betekende niet dat ik ook nog eens moest verhuizen of met schulden kwam te zitten. Dat zou het allemaal nog treuriger hebben gemaakt. Niet alleen voor mij, maar ook voor onze twee kleine jongens.

Lees ook: Ik had 1.000 euro spaargeld toen ik na mijn scheiding op straat stond

Nu weet ik dat ik in een fortuinlijke situatie zit. En dat die situatie er voor veel vrouwen nogal anders uitziet. Van de hoogopgeleide vrouwen is 71% economisch zelfstandig. Van de laagopgeleide vrouwen is dat maar 25%. Het lijkt me ingewikkeld. Wat als je man je op een dag verlaat, of je zelf op je partner uitgekeken raakt. Wat dan? Dan moet je niet alleen dat huwelijk opzeggen maar ook je huis misschien en je luxe leven. Ik interviewde ooit een vrouw die vanwege het geld bij haar man moest blijven. De relatie was op, maar ze wilde niet driehoog achter in een flat terecht komen. Dus sliep ze nog altijd iedere avond naast hem in bed. Verdrietig, vind ik dat. Voor de man én de vrouw.

Nu is het gelukkig goed gekomen in dat huwelijk van mij. Love is a Verb, zoals John Mayer het zo mooi zingt. Hij heeft hartstikke gelijk. Al vraag ik me af wat hij zelf met die informatie doet, gezien zijn datinghistorie. Maar oké. Onze huwelijkscrisis heeft ons wakker geschud. Op liefdesgebied maar ook financieel. Ik zou alle vrouwen (en mannen overigens) aanraden – huwelijkscrisis of niet – om deze berekening even te maken. Wat als deze relatie strandt, waar sta ik dan geldtechnisch? Sommige mensen vinden dat je blind vertrouwen in je huwelijk moet hebben en dus niet over deze dingen na moet denken. Het wel eens uitrekenen betekent niet dat je relatie wankelt, het betekent dat je realistisch bent. Jullie liefde is hopelijk een eeuwig leven beschonken. Maar ik weet inmiddels dat het leven gek kan lopen.