‘Pas toen mijn pinpas weigerde, zag ik hoe erg het was’

Waar doen ze het van? Dat willen we stiekem graag van andere mensen weten. Iedere dinsdag laat iemand ons meekijken in haar kasboekje. 

NAAM Eline (38) horecamedewerker
RELATIE single

NETTO-INKOMSTEN
Salaris: €325
Zorgtoeslag: €83
TOTAAL €408                                              

UITGAVEN
Aflossing schuld €150
Boodschappen: €125
Zorgverzekering: €104
TOTAAL €379

Spaarrekening €0
Schulden €1100

Is geld belangrijk voor je?
‘Ik zou willen dat ik kon zeggen van niet. Ik heb niets met geld, vind het ook helemaal niet interessant. Maar doordat ik schulden heb, is geld opeens heel belangrijk geworden. Iedere maand zit ik aan de eettafel precies uit te rekenen hoe ik ervoor sta. Dat heb ik in mijn leven nog nooit gedaan. Ik kon altijd alles doen wat ik wilde en leidde een redelijk rijk leven. Tot ik een burn-out kreeg.’

Lees ook: ‘We hebben geen tijd om geld uit te geven’

Hoe veranderde je burn-out je financiële situatie?
‘Ik realiseerde me toen dat ik werkte in een branche die helemaal niet bij me paste. Het werk ging me zo tegenstaan dat ik al moest huilen wanneer ik in de bus richting kantoor stapte. Uiteindelijk was de enige optie voor mij ontslag nemen. Gewoon omdat ik doodongelukkig werd op dat donkere kantoor. Ik heb toen allerlei ander werk geprobeerd, maar vond nergens geluk. Ik zette nog een eigen coachingsbedrijf op, maar dat leverde te weinig inkomsten op. Ondertussen bleef ik wel geld uitgeven en zo belandde ik in de schulden. Ik zegde uiteindelijk mijn huis op en ging reizen. Ik deed alles low-budget, maar omdat ik amper geld verdiende raakte ik toch in de problemen. Pas toen mijn pinpas weigerde bij het boodschappen doen, zag ik in hoe ver ik was gezonken. Mijn rekening was door de bank bevroren.’

Je hebt nu geen woonlasten. Hoe zit dat?
‘Ik heb werk gevonden in een café, waar ik gratis boven mag wonen. De eigenaar ken ik al jaren en hij wil me helpen. Ik ben hem daar enorm dankbaar voor, want zonder zijn hulp had ik echt een probleem gehad. Ik kon wel even bij vrienden, mijn broer of zus in huis logeren, maar niet permanent. En dat wil ik ook niet. Ik moet niet van mijn probleem hun probleem maken. Ik werk nu fulltime in het café, de eigenaar geeft me een klein salaris en een gratis woonplek. Ook kan ik geregeld mee-eten. Prioriteit nummer één is nu mijn schulden aflossen.’

Hoe lang nog voor je schuldenvrij bent?
‘Ik heb nog ongeveer acht maanden te gaan. Dan wil ik ook familie en vrienden nog wat terugbetalen. Zij hebben me toen het echt niet meer ging geregeld wat toegestopt. Dik een jaar ben ik nog wel zoet voor ik weer echt in het groen kom.’

Je hebt iedere maand heel weinig geld over. Hoe kom je rond?
‘Het is inderdaad heel krap. Als ik een verjaardag heb, kan ik geen cadeau meenemen. Soms pluk ik wat bloemen uit de berm of ik knutsel wat in elkaar met oud verpakkingsmateriaal. Mijn neefje was laatst dolblij met een door mij zelf gemaakte brandweerauto van een oud pak muesli. Reizen is ook lastig voor mij. Dat is zo duur. Gelukkig woon ik in de stad en kan ik veel met de fiets doen. Vrienden halen me nog wel eens op en brengen me weer thuis, bijvoorbeeld als er een feestje is. Lief, maar soms voel ik me ook bezwaard. Op goede dagen zie ik de uitdaging in mijn situatie. Rondkomen met zo min mogelijk geld wordt op een gegeven moment een sport. Op dat soort dagen geniet ik van de zon die schijnt, en van het fietsen door de stad. Een kopje koffie haal ik dan gratis in de supermarkt bij de automaat. Andere dagen kan ik wel janken. Dan voelt het alsof mijn leven stilstaat, terwijl ik zo graag door wil. Dan moet ik oppassen dat ik mezelf niet zielig ga vinden. Ik heb deze situatie zelf veroorzaakt en wil het ook zelf weer oplossen. Daar probeer ik mezelf aan te blijven herinneren. En ook aan dat het allemaal heus wel goedkomt.’

Ben je veranderd door je schulden?
‘Ja. Ik neem alles minder voor lief. Of dat nu geld is, of vriendschap, of een lief gebaar. Ik ben overal meer dankbaar voor nu. Het is een goede leerschool geweest. Grootste les: altijd je uitgaven aanpassen aan je inkomsten. Misschien ging het de jaren voor ik in de schulden belandde, ook allemaal iets te makkelijk. Er was altijd geld en alles kon. Nu weet ik dat het leven ook anders kan zijn. Dat is, ondanks dat het natuurlijk balen is, ook verrijkend.’

Lees ook: ‘Ik ben een lopende pinautomaat’

Share

16 Comments

  1. René Reply

    Wederom een verhaal waar ik weinig mee kan. Het netto minimumloon voor iemand van van 22 jaar en ouder met een full-time baan bedraagt 1565,40 per maand (www.berekenhet.nl). Eline heeft een “salaris” van 325,- per maand, dus is ze maandelijks aan huisvesting en wat gratis maaltijden 1240,- kwijt. En dat voor een kamertje boven een kroeg! Sorry, ik begrijp dit verhaal niet.

    1. Renee Post author Reply

      Ik vertel verhalen van mensen, verschillende mensen, verschillende verhalen. Ik heb er geen invloed op. Dit is haar situatie.

      1. René Reply

        Dan kun je beter de bedragen helemaal weglaten uit je verhaal, want die maken het alleen maar ongeloofwaardiger. Je blog gaat over geld en dan lijkt het me wel handig als de sommetjes kloppen. Ik vermoed dat Eline in de schuldsamering zit, dan gaat je salaris rechtstreeks naar een bewindvoerder en krijg je elke maand een klein bedrag aan zakgeld. Haar schuld zal ook wel groter zijn dan 1100 euro. Ik denk eerder aan het tienvoudige. Mensen die in de schuldsanering zitten hebben vaak geen flauw idee van hun inkomsten en uitgaven.

        1. Renee Post author Reply

          Ik begrijp je commentaar niet zo, Rene. Het minimumloon heeft hier niets mee te maken. Ze heeft gewoon een afspraak gemaakt met de eigenaar. Het helpt haar er weer bovenop krabbelen.

        2. Renee Post author Reply

          En nee, ze zit niet in de schuldsanering. Als dat zo was, had ik het wel opgeschreven.

    2. LeLe Reply

      “Een kamertje”, maak ik niet op uit het verhaal, maar alsnog heeft deze kroegeigenaar vermoedelijk een goede deal gesloten. Misschien gaat de term uitbuiting te ver, maar ik zou haar toch wel minimaal 500 euro gunnen. Ik snap jouw kritiek op dit artikel/ deze rubriek dan weer niet. Dit zijn gewoon situaties waar mensen zich in verkeren, wat voor bezoekers weer leuk is om te lezen. Alhoewel ik dit dan wel een triest verhaal vind.

    3. Truus Reply

      Voor mij is dit verhaal een verbreding van mijn kijk op financiën. Ik ken mijn eigen financiën en vind het erg leuk om te lezen in welke situatie andere mensen zitten. Het minimumloon zegt mij nu weer niets.
      Ik vind het knap dat je als 38-jarige rond komt van nog geen 400 euro en snap de emoties die ze hierbij beschrijft heel goed. Ik vind het knap dat Eline erkent dat ze de situatie aan zichzelf te danken heeft en dat ze het zelf ook wil oplossen, heel volwassen. Zet hem op Eline! Wat zou het gaaf zijn als je werk kunt vinden dat bij jou past!

    4. Iloon Reply

      Waarom doe je de aanname dat ze op basis van minimumloon werkt/woont? Zoals ik het lees krijgt ze in ruil voor fulltime werken een woonruimte en wat leefgeld. Fantastisch dat ze dit zo heeft kunnen krijgen!

  2. sas Reply

    mooi verhaal want bij haar is de knop om en ze zal er zeker sterker uitkomen , over 2 jaar is alles anders ..

  3. René Reply

    Mijn vrouw is horeca-ondernemer en heeft meerdere mensen in dienst die worden betaald volgens de horeca-cao. Vanaf 22 jaar bedraagt het minimum uurloon eur 9,59. Ook als je de hele dag staat af te wassen. Oudere werknemers verdienen vaak meer en in de grote steden (Eline woont in “de stad”) wordt zowieso meer betaald omdat er een groot tekort is aan horeca personeel. Als de Eline uit het verhaal zich maandelijks 325 euro laat betalen dan is dit – zelfs na aftrek van huisvesting en maaltijden – een hongerloontje. Horeca is geen vetpot maar als dit waar is dan is hier sprake van ernstige uitbuiterij. Waar ik moeite mee heb is dat deze blog wordt gepresenteerd als de redding van Eline terwijl uit de getallen blijkt dat ze nog diep in de sh*t zit.

    1. Renee Post author Reply

      Eline zit inderdaad nog in de shit maar werkt haar weg eruit. Dat is fijn voor haar. Laten we het daarop houden. Hopelijk haal je meer uit de andere artikelen op deze site.

      1. René Reply

        Dus het is “fijn” voor Eline dat ze zonder arbeidskontrakt en huurkontrakt wordt uitgebuit door een kroegbaas? Dit is strafbaar, ik zou de kroegbaas onmiddellijk aangeven bij de politie als ik wist wie het was. Het is bovendien oneerlijke concurrentie ten opzichte van andere ondernemers die hun werknemers wel volgens de wettelijke cao betalen.

        1. Judith Reply

          Wie weet is het een appartement boven de kroeg die hij voor 1000 euro kan verhuren ex. Gas water elektriciteit etc. Ze kan mee eten met de pot, bij genoeg ondernemers in de horeca betaal je daar een kleine vergoeding voor.. Kan best zijn als je alles plus en min doet, hij haar helemaal niet uit buit. Er worden nu aannames gedaan op cijfers zonder alles te weten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *