Waar doet ze het van? Dat willen we stiekem graag van andere mensen weten. Iedere dinsdag laat iemand ons meekijken in haar kasboekje. 

NAAM Ina (42) parttime medisch laborant
RELATIE getrouwd met Patrick (42) accountmanager

NETTO-INKOMSTEN
Salaris:  €1440
Salaris man: €2154
TOTAAL €3594

VASTE LASTEN
Hypotheek €982
Gas, water en licht €144
Tv/Internet €24,50
Verzekering €195
Boodschappen €275
Mobiele telefoons €34
Sportschool €29,95
Contributie €20 

TOTAAL €1704,45

Spaarrekening €7800
Schulden €0 

Jullie zijn van ver gekomen, begrijp ik.
‘Ja, dat kun je wel zeggen. Twee jaar geleden werden we allebei ontslagen. Totaal onverwacht. Mijn contract werd niet verlengd omdat ik al drie tijdelijke contracten had gehad en ze me geen vast contract wilden geven. Mijn vriend raakte zijn baan kwijt doordat het slecht ging met het bedrijf waar hij werkte. Ik hoorde dat slechte nieuws op maandag, mijn vriend in dezelfde week op vrijdag. Dat was niet een van onze beste weken.’

Lees ook: ‘We leven met het hele gezin van mijn parttime inkomen’

Was er meteen paniek thuis?
‘Vooral heel veel tranen bij mij, in het begin. Patrick troostte me, maar was er zelf ook van ondersteboven, hoor. We begrepen dat het door de crisis lastig zou worden om nieuw werk te vinden. En bovendien; we hadden het allebei zo naar ons zin op ons werk, dat daar ook een deel van het verdriet vandaan kwam. Afscheid nemen van onze collega’s die vrienden waren geworden, viel ons allebei zwaar. We hadden een jaar eerder een huis gekocht en daar rustte een flinke hypotheek op van bijna 1000 euro netto per maand. Daar heb ik me flink druk om gemaakt. En best ook wel een paar nachten slecht van geslapen. Na een paar weken ging bij mij de knop om. Huilen had weinig zin, solliciteren wel. Patrick en ik zaten avond aan avond samen vacatures te zoeken op internet. Soms verloor ik de moed even, na een zoveelste afwijzing, soms zag Patrick het even niet meer zitten. Dat we allebei tegelijkertijd werkloos waren, maakte het financieel natuurlijk extra ingrijpend. Maar we konden elkaar ook steunen, omdat we als de beste begrepen hoe de ander zich voelt.’

Konden jullie de vaste lasten nog betalen, toen jullie allebei werkloos waren?
‘Net aan. We zegden alle abonnementen op, gingen niet meer naar de sportschool en bezuinigden ook fanatiek op de boodschappen. Ik schrok toen ik een keer uitrekende waar ons geld aan op ging. Toen bleek dat we ruim 500 euro uitgaven aan boodschappen. Ik gooide gewoon in mijn karretje wat me lekker leek en keek helemaal niet naar de prijs. Nou, dat is wel veranderd. Ik ga nu naar een goedkope supermarkt en maak van tevoren een lijstje. Dat scheelde ons al 250 euro per maand. Ook extraatjes als eten in restaurants en uitjes gingen er allemaal uit. We hadden er geen geld meer voor. Door zuinig te doen, konden we rond komen. We waren al die jaren verwend. Een stap terug doen was flink slikken, maar na een tijdje wendde het. En leerden we dat we niet perse minder gelukkig waren omdat we minder geld uit konden geven.’  

Wat miste je in die tijd?
‘Alles, haha. Nou, het was vooral vervelend dat ik overal over na moest denken. Even iets spontaan meepakken of in je karretje gooien is er niet bij. Ik wist in die tijd tot achter de komma precies wat er op mijn rekening stond. Het gebeurde wel eens dat ik bij de kassa kwam en zag dat de boodschappen te duur waren. Dat ze meer kostten dan ik op mijn rekening had staan. Dan moest ik iets terugleggen, om het toch te kunnen betalen. Tja, dat zijn geen leuke momenten. Niet dat we honger hebben geleden, hoor. Toen Patrick, na een klein jaar thuis, als eerste weer een baan vond, en een goedbetaalde ook, gaf dat financieel wat ruimte en in mijn hoofd wat rust. Drie maanden later was ik ook weer onder de pannen. Gelukkig.’

En toen: meteen weer al die abonnementen afgesloten, die je de deur uit had gedaan?
‘Patrick is weer gaan voetballen, ik heb me weer aangemeld bij de sportschool. Dat is goed voor ons. Verder hebben we financieel alles gelaten zoals het was. Als je eenmaal doorhebt dat je ergens teveel geld aan uitgeeft, ga je daar nooit meer naar terug, toch? Onze verzekeringen zocht ik ook allemaal uit destijds. We bleken zelfs dubbele verzekeringen te hebben, voor medische kosten in het buitenland, bijvoorbeeld. Daar verdiep je je pas in wanneer je krap bij kas bent. Nu we allebei weer geld verdienen, hebben we daar nog altijd voordeel van. Want onze vaste lasten zijn nu een stuk lager, terwijl we ongeveer weer hetzelfde verdienen. Dus we houden, nadat alle rekeningen zijn afgeschreven, meer over.’

Jullie hebben alweer een fijn bedrag gespaard!
‘Ja, vloog vroeger alles eruit, nu proberen we iedere maand wat te sparen. Het hoeven geen enorme bedragen te zijn, maar het is fijn om een bedrag achter de hand te hebben voor als het financieel nog eens tegen zit. Toen wij twee jaar geleden allebei ons werk kwijt raakten, hadden we een paar honderd euro op onze spaarrekening staan. Dat was natuurlijk peanuts en veel te weinig om op terug te vallen. Nu we alles weer op orde hebben, wil ik voorkomen dat dat nog een keer gebeurt. Al doende leert men, zou mijn moeder zeggen. Het is allemaal niet voor niets geweest.’

Lees ook: Het sneeuwbaleffect helpt je je hypotheek aflossen