waar doet ze het van, waar doen ze het van, inkomen, wdzhv, flair, salaris, rubriek, geldrubriek, uitgaven, boodschappen, sparen, besparen, porterenee, stewardess, salaris, huishoudboekje, kasboekje

‘Ik heb €200.000 schuld’

Waar doen ze het van? Dat willen we stiekem graag van andere mensen weten. Iedere week laat iemand ons meekijken in haar kasboekje. Deze week de 46-jarige Kate die 200.000 euro schuld heeft. Hoe ze daarin verzeild raakte en hoe ze daar weer uit hoopt te komen, lees je in deze aflevering van Waar Doet Ze Het Van?

NAAM Kate (46) vrijwilligerswerk (24 uur)
KINDEREN dochter Lily (13) en zoon Quinn (11)

NETTO-INKOMSTEN
Bijstandsuitkering: €947
Alimentatie: €25
Toeslagen: €831
Kinderbijslag: €193
TOTAAL €1996

UITGAVEN
Huur €551
Gas, water, licht €125
Verzekeringen €218
Boodschappen €450
Auto €170 (inclusief benzine)
Ov: €40
Internet en TV €80
Telefoon €47
Afbetaling schulden: €25
Sporten: €30
Kleding: €60
Cadeautjes: €15
Vakantie en leuke dingen doen: €90
Zakgeld kinderen: €15
TOTAAL €1916

Spaarrekening €0
Schulden: €200.000

Een schuld van €200.000. Hoe kom je daaraan?

‘Dat is een erfenis van mijn ex. Voordat wij 11 jaar geleden uit elkaar gingen hadden we de financiën eerlijk verdeeld. Van ons beide inkomens ging ongeveer 70% naar de vaste lasten en andere gezamenlijke kosten. Hij was verantwoordelijk voor alle lasten met betrekking tot het huis en ik betaalde de kosten voor de kinderen. Dat was een heldere afspraak die goed werkte, dacht ik. Totdat er een tijdje na zijn vertrek deurwaarders op de stoep stonden. Waarvoor? Ik had werkelijk geen idee. Ik kwam erachter dat mijn ex met zijn verhuizing niet alleen zijn eigen spullen had meegenomen, maar ook de post. Ik ontving dus geen brieven meer van de bank. Wat bleek: de hypotheek was al lange tijd niet betaald en ons bouwdepot (waar €90.000 in zat) was doorgesluisd naar een rekening waar ik het bestaan niet van wist. Ook bleek een gezamenlijke rekening die hij zou opzeggen nog te bestaan en daarop had hij flink schulden gemaakt. Ik had het gewoon niet in de gaten. Naïef? Misschien, maar ik was te druk met de kinderen die nog klein waren en vertrouwde hem volledig. Uiteindelijk moest ons huis in de executieverkoop. Zwaar onder de waarde natuurlijk en ik zat met een restschuld van €130.000.’

Het aantal mensen met financiële problemen stijgt, maar het aantal dat toegelaten wordt tot de wettelijke schuldsanering daalt. Bron: Branchevereniging voor schuldhulpverlening (NVVK)

Was je niet woest?

‘Nee, eigenlijk niet. Hij heeft het natuurlijk moedwillig gedaan, maar zit zelf met een nog veel hogere schuld dan ik. Hij heeft namelijk ook nog een eigen bedrijf gehad dat failliet is gegaan. Boos worden levert me niets op. Het is zoals het is.’

Waarom ben je niet in de schuldsanering gegaan?

‘Dat heb ik wel geprobeerd. Ik wilde best drie jaar op een houtje bijten als ik daarna weer met een schone lei kon beginnen. We kennen in Nederland 2 soorten schuldhulpverlening. Het minnelijke traject (MSNP) en het wettelijke traject (WSNP). In beide gevallen los je 3 jaar lang een afgesproken bedrag af en aan het einde van de rit wordt de resterende schuld kwijtgescholden. De schuldeiser loopt dus geld mis. Maar ja, van een kale kip kun je niet plukken. Ik heb het eerst via het minnelijke traject geprobeerd. Hierin vraag je aan de schuldeiser of hij mee wil werken aan een betalingsvoorstel. In mijn geval ging die niet akkoord. Toen heb ik het geprobeerd via de WSNP. Dan verplicht de rechter de schuldeiser om mee te werken. Aan dit traject zitten strenge regels. Eén daarvan is dat je verplicht 36 uur moet werken. En de jongste had in die tijd nog volledige opvang nodig. Een enorme kostenpost. En wie moest de kinderen opvoeden als ik hele dagen van huis was? In wiens belang zou dat zijn? De rechter wees het verzoek af. Terecht denk ik.’

Lees ook: Wat heb ik een spijt van die lease auto

Je doet vrijwilligerswerk. Waarom geen betaalde baan en dus een hoger inkomen?

‘Ik heb samen met iemand een stichting die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt helpt. Mijn bijstandsuitkering zie ik als basisinkomen. Deze kan ik vooralsnog behouden en ik hoef niet te solliciteren omdat de stichting een maatschappelijk belang dient. Maar of dat zo blijft is de vraag. Als ik voor een vaste baan kies en meer ga verdienen ontvang ik minder toeslagen maar ik moet ook een hoger bedrag aan schuld aflossen dan de 25 euro die ik nu betaal. Dus onderaan de streep word ik daar niet beter van. En de schuld is zo hoog dat ik daar toch mijn hele leven aan vast zit. Sommige mensen zien mij als profiteur, maar zo zie ik mezelf niet. Ja, als ik thuis op de bank zou zitten dan is het natuurlijk een heel ander verhaal.’

Als vrijwilligerswerk de kans op een betaalde baan vergroot kan je bij een bijstandsuitkering ontheffing van sollicitatieplicht krijgen. Bron: Rijksoverheid.nl

Je houdt niet zoveel over om leuke dingen te doen. Mis je dat niet?

‘Ik voel me zeker wel eens beperkt in mijn vrijheid. Op vakantie gaan bijvoorbeeld doen we al een aantal jaar niet meer. Lily kan niet goed tegen veel mensen om zich heen, dus kamperen is geen optie. Quinn gaat dit jaar wel twee weken met de Scouting naar Oostenrijk. Die vereniging betaalt een deel mee. Ik bedenk overal wel een oplossing voor. Zo geef ik golflessen in ruil voor een lidmaatschap voor de kinderen. Ook heb ik een stadspas waar ik veel voordeel van heb. De kinderen kunnen daarmee onder andere voor €800 per jaar sporten en naar muziekles. En van Stichting Leergeld heeft Lily een laptop voor school gekregen. Mijn kleding haal ik bij de Kledingbank, een vergelijkbaar initiatief als de Voedselbank.’

Lees ook: We sparen 4.000 euro per maand

Je gaat niet naar de Voedselbank?

‘Van huis uit ben ik gewend om biologisch te eten. Dat vind ik nog steeds belangrijk. Ik eet liever drie keer per week een goed stukje vlees, dan alle dagen ‘rotzooi’ uit de supermarkt. Mijn ouders hebben een kortingsabonnement bij een biologische winkel. Ik maak geld voor boodschappen naar hun over en zij nemen voor mij dan goede producten mee. En vaak krijg ik nog wat extra’s van ze. Voor de overige boodschappen ga ik naar de markt of naar de supermarkt.’

Schaam je je wel eens voor je situatie?

‘Ik ben er eerder trots op hoe ik het allemaal doe. Ik werk, leef heel bewust en kan de kinderen de aandacht geven die ze nodig hebben. Dat vind ik een enorme pré. Dus me schamen? Nee, nooit.’

Mogen we ook in jouw kasboekje meekijken? Geef je op voor de rubriek Waar Doet Ze Het Van via hello@porterenee.nl o.v.v. WDZHV.

Share

59 Comments

  1. HereIsTom Reply

    Het verhaal klopt niet, een hypotheek staat op beide naam en een gezamelijke rekening, dus dan worden de schulden ook gedeeld!
    En als het alleen op jou naam staat, dan moet je wel ongelooflijk dom zijn geweest om hem alleen de financiën te laten doen!

  2. ester Reply

    Ik begin deze verhalen ook af en toe wel ongeloofwaardig te vinden. Als bovenstaande echt zo is, dan … tja niet netjes vind ik. Ik begrijp je keuze om niet de wsnp in te gaan omdat je niet fulltime wilt werken met 2 kleine kinderen. Maar je kunt wel parttime gaan werken om je afstand tot de arbeidsmarkt niet te groot te maken. Zodra de kinderen naar school gaan, kun je dan gelijk opnieuw een aanvraag msnp en evt wsnp doen. De opvangkosten worden gecorrigeerd in deze trajecten, dus dat betalen de schuldeisers. Jij houdt met of zonder kinderopvang net zo veel over om van te leven (het vrij te laten bedrag). De bijstand is voor mensen die niet kunnen werken, een laatste vangnet. Niet om jouw vrije keuze te bekostigen.

  3. M Reply

    “ Als ik voor een vaste baan kies en meer ga verdienen ontvang ik minder toeslagen maar ik moet ook een hoger bedrag aan schuld aflossen dan de 25 euro die ik nu betaal. Dus onderaan de streep word ik daar niet beter van.”

    Jij wordt daar niet beter of slechter van. De overheid en jouw schuldeiser wel…

    1. HereIsTom Reply

      Dat je meer moet aflossen is toch logisch, het zijn jou schulden, had je maar niet zo dom moeten zijn.
      Het is te idioot voor worden dat je te beroerd bent om te werken, van een uitkering leeft van ons geld en ook niet wil afbetalen!

      1. L Reply

        Is een baan in de klantenservice vanuit huis niet een goede oplossing? Heb je geen kinderopvang nodig. Kan je ook parttime doen en zelf je uren indelen.

        1. Joris Reply

          Ja, lekker klanten te woord staan met spelende kinderen – in het beste geval – op de achtergrond…

          1. Lara

            Nee joh, die kinderen zijn 11 jaar. Die zitten 5 dagen per week ongeveer 8.30 tot 14.30 op school. Als je van 9 tot 14.00 elke dag zou werken zit je op 25 uur betaald werk per week. Kan meer worden als je ook werkt als de kinderen naar sporten of bij vrienden zijn. En bovendien kunnen kinderen van 11 ook echt wel stil spelen. Zou prima optie zijn voor deze dame.

  4. Lin Reply

    Door dit verhaal zie je meteen dat een sociaal vangnet in veel gevallen heel fijn en goed is maar in dit geval niet helemaal eerlijk. Deze mevrouw maakt een bewuste keuze om niet te werken omdat het onder aan de streep niet uitmaakt of ze wel ofniet werkt door het goede sociale vangnet. In dit soort gevallen zou eigenlijk strenger moeten worden omgegaan met toeslagen. Door bijvoorbeeld na zoveel jaar niet werken het toeslag verminderen zodat werken wel gaat lonen. Het zegt wel veel over de persoon dat deze keuze wordt gemaakt en het nog normaal vind ook. Zeer bijzonder 😉

  5. Marielouise Reply

    Geweldig dat mevrouw een stichting runt voor mensen met achterstand arbeidsmarkt!

    Ik vindt dat ze het prima oplost zo.
    Want met die stichting draagt ze ook haar steentje bij aan de maatschappij.

  6. Audrey Reply

    Ik vind haar netto-inkomen nog echt een heel mooi bedrag, zeker voor iemand die niet werkt. De bedragen voor boodschappen, internet, tv en telefoon vind ik echt veel voor iemand die maar 25 euro afbetaalt aan schulden. Met 300 euro per jaar schiet het sowieso niet echt op.

    1. Joris Reply

      Deze mevrouw heeft m.i. ook niet de intentie volledig af te lossen. In dit tempo heeft ze na 30 jaar – als ze al zo oud wordt – 9k afgelost van de 200k – en nog geen rente betaald…

  7. Jes Reply

    Een vraagje de kinderen zijn nu 11 en 13 en ik neem aan dat ze niet meer naar de kinderopvang hoeven? Zou het nu nog mogelijk zijn om de schuldhulpverlening in te gaan en na drie jaar schuldenvrij te zijn?
    Het lijkt me vreselijk om je leven lang gegijzeld te worden door een schuld van 200.000. Schulden en altijd geldzorgen doen ook wat met de geest van mensen waardoor mensen passief en gelaten en soms zelfs depressief worden. Daarnaast werkt het vaak generaties lang door, kinderen zien niet anders dan dat hun ouders van de ene in de andere maand leven en altijd afhankelijk zijn van wat ze krijgen ven anderen. Zelf geld verdienen is fijn voor je gevoel van eigenwaarde . Vrijwilligerswerk is prachtig maar na een tijdje zou dat niet meer als vervanging van betaald werk moeten worden gezien. De uitkeringen zijn vangnetregelingen voor wie het echt nodig heeft en wie gezond is en kan werken en een inkomen wenst zou dat ook moeten doen. Het is wonderlijk dat zeker nu de kinderen tieners zijn de bijstand deze mevrouw niet meer aanmoedigt tot het vinden van een betaalde baan.

  8. Geldover Reply

    Dit is exact de reden dat ik niet heel links wil stemmen. Werken wordt in de ogen van veel mensen afgestraft en als je een laag salaris verdient ben je aan het einde van de rit slechter uit omdat al je toeslagen wegvallen. Op deze wijze wordt de maatschappij elke keer met het roekeloze gedrag van anderen opgezadeld. Je leeft jaren als God in Frankrijk en vervolgens mag een ander je schuld aflossen. Kan hier echt boos om worden. En je schuld staat op beide namen Tom, maar je bent beide hoofdelijk aansprakelijk voor de gehele schuld. En ontslagen worden uit de hoofdelijke aansprakelijkheid gaat alleen als jij op jouw inkomen de gehele schuld kan dragen nadat jij met je partner hebt aangegeven dat dit jullie wens is. Dan wordt er gekeken of dit met 1 inkomen ook mogelijk is…

    1. Tiny Reply

      Helemaal mee eens. Ook als ik zie dat er blijkbaar nog een auto betaald kan worden en inderdaad vrij hoge kosten voor boodschappen, telefoon en internet/TV (ik betaal dat bedrag voor 1 van de duurdere aboo’s van Ziggo). Het is echt een hele vervelende situatie en achteraf is het natuurlijk erg jammer dat je blijkbaar je partner niet kon vertrouwen, maar hier kan meer afgelost worden en zeker ook gewoon gewerkt worden.

    2. geld-is-tijd Reply

      Onze neoliberalen hebben er voor gezorgd dat werken niet loont. “dankzij” de participatiewet moet in een bijstandssituatie al het bijverdiende geld worden afgegeven. Sterker nog, je moet elke week een loonstrookje inleveren, een hoop nutteloze administratie doen, en als je een keer per ongeluk een foutje in de administratie hebt gemaakt kan je fluiten naar je uitkering. Niet werken voorkomt al dit gedoe. Het is pijnlijk, maar Rutte wil blijkbaar niet dat mensen uit de bijstand komen.

      1. Tiny Reply

        Als je gewoon gaat werken zit je al vrij snel boven de bijstandsnorm en heb je die bijstandsuitkering inderdaad niet nodig (logisch toch?). Een bijstand hoort echt een laatste redmiddel te zijn. Daarnaast: mits het inkomen uit werk laag is krijg je nog wel bepaalde toeslagen. Ik zie geen reden waarom deze persoon niet gewoon kan gaan werken en terug gaat betalen zoals het hoort. Je zal maar uitstaande rekeningen hebben aan zo een persoon…

      2. Joris Reply

        Het is toch logisch dat je minder uitkering nodig hebt als je zelf geld verdient? Voor dit soort gevallen bestaat maar 1 woord: pro-fi-teur.

  9. Joris Reply

    Ja, lekker klanten te woord staan met spelende kinderen – in het beste geval – op de achtergrond…

  10. Roëlla Reply

    Ik heb echt oprecht moeite met dit verhaal. Je krijgt bijna € 2000 in de maand, je hebt dure abonnementen, een auto en besluit om naast de flinke schuld die je al gemaakt hebt, daar bovenop nog eens te profiteren van de maatschappij. En serieus, een aflossing van €25 per maand?? Dit is echt het ultieme voorbeeld van geen verantwoordelijkheid nemen voor je daden!

  11. Renate Reply

    Deze dame ontvangt meer per maand dan ik doe met een 40 urige werkweek. Waarom werk ik nog? Mijn zuurverdiende geld gaat naar dit soort luilakken. Omgekeerde wereld

  12. Mieke Reply

    Ik mag hopen dat dit verhaal fictief is en porterenee dit geplaatst heeft vanwege het uitlokken van reacties en meer bezoek op de site. Maar als het echt waar is… Wat een kansloze moeder is dit dan, goed voorbeeld voor de kinderen….

    1. Renee Lamboo Post author Reply

      Dit is niet fictief, Mieke. Ik probeer verscheidenheid aan verhalen te laten horen en dit hoort daar ook bij. Dus, een echt verhaal.

    2. Geldboom Reply

      Inderdaad, ik heb bij porterenee al vaker het idee dat de verhalen fictief zijn. Hoe kun je schulden maken op een gezamenlijke rekening? Rood staan moet je beiden voor tekenen en wijs mij maar eens een bank aan waar je 70k rood mag staan. Een bankrekening is geen lening of creditcard, dus schulden maken met een bankrekening is onzin.

      1. ester Reply

        rood staan op een rekening is wel degelijk in feite een doorlopend krediet (net als een crefitcard), deze ‘kredieten’ staan ook bij het bkr geregistreerd. Ook al staat een rekening alleen op naam van een partner, bij gemeenschap van goederen ben je beide hoofdelijk aansprakelijk.

      2. Renee Lamboo Post author Reply

        Nogmaals. Verhalen zijn niet fictief. En nu stop ik met mezelf verdedigen tegen beweringen die vals zijn en ga ik weer vakantie vieren 😉

  13. Truss Reply

    Hoe kun je nu heel bewust leven als je ervoor kiest om maar 25 euro per maand af te lossen aan de schuld? Het voelt alsof deze mevrouw heel erg goed de wegen kan vinden naar hoe zij het voor haar en haar kinderen zo goed mogelijk kan maken, zonder enige verantwoordelijkheid te nemen voor de situatie waar zij in zit. En dat al zeker 7 jaar lang. En dan worden ook nog de feiten verdraaid, want als je weinig verdient is de kinderopvang helemaal geen hoge kostenpost, je kunt tot 96% van de kosten terug krijgen via de kinderopvangtoeslag! En de kinderen zijn inmiddels 11 en 13, waarom kies je dan nu niet voor een betaalde baan? Dat je onder de streep net zoveel inkomsten hebt weegt toch niet op tegen het feit dat je de schulden terugbetaald? 200.000 is nu ook weer niet een onoverkomelijk bedrag, ja het is veel, maar het valt ook wel weg te werken. Zeker als je bedenkt dat deze mevrouw nog minstens 20 jaar kan/mag werken, dat is dan 10.000 per jaar, als je fulltime gaat werken lijkt me dit goed te doen. Zeker als je bijv. betaalde golfclinics ernaast gaat geven.

  14. Evelien Reply

    Een van de vragen is:je houdt niet zoveel over om leuke dingen te doen…
    Ik zie daar een bedrag van €90 staan in het lijstje,sorry,maar dat lijkt me genoeg om leuke dingen van te doen.
    Ik heb ze zeker niet iedere maand over in ieder geval!

  15. Gerard Reply

    Mijn bijstandsuitkering zie ik als basisinkomen.

    Wauw dat is nogal een statement! Ook vind ik je aardig onverschillig, ach ik zit er toch m’n hele leven aan vast, dan kan ik net zo goed het minimale doen van wat mogelijk is, en de randen van wat moreel verantwoord is opzoeken. Ik zou wensen dat je eens wat meer besef kreeg van wat de maatschappij allemaal voor je doet. En hopelijk ga je inzien dat meer aflossen en een betaalde baan zoeken beter is dan wat je nu aan het doen bent.

  16. Sara Reply

    Dit is te erg voor woorden.
    Deze mevrouw is een profiteur pur sang, maar zelf vindt ze het niet erg om een profiteur te zijn.

    Een bijstandsuitkering, een stadspas, gratis kleding en zogenaamd vrijwilligerswerk doen in een stichting, notabene voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt!, zodat ze zelf niet aan het werk moet.

    En wat te denken van de schuldeisers, die kunnen met uw houding dus ook naar hun centen fluiten.

    Mevrouw; u moet zich uw ogen uit uw kop schamen, u bent een slecht voorbeeld voor uw kinderen.

  17. Joke Reply

    dit soort verhalen komen vaker voorbij : de hoge toeslagen etc
    Ik verdien €100 meer per maand met 34 uur werken , zonder toeslagen .
    Het is deze dame misschien niet aan te rekenen ; het systeem is zo ingericht dat dit dus kan …..
    ik krijg er ook lichtelijk de kriebels en het sjagrijn van .
    Kijk als tijdelijke maatregel heb ik niets tegen toeslagen , het kan mensen op weg helpen om het leven weer op de rit te krijgen .
    Maar het lijkt of deze dame het een normaal gegeven vindt en daar heb ik echt wel moeite mee .
    Ik zou me in zo’n situatie niet snel TROTS durven voelen geloof ik .

    1. Yvonne Welter Reply

      Beste Kate,

      Dank voor het delen van je verhaal. Heel herkenbaar helaas. Tijdens een scheiding komt het vaker voor dat een van de twee partners totaal verrast wordt door de slechte financiële situatie van het gezin. Betere educatie op school over je eigen financiële planning lijkt mij een belangrijk deel van de oplossing.

      Graag geef ik je een tip mee. Deze schuld zal niet weggaan. Uit je verhaal kan ik opmaken dat een schuldeiser niet heeft ingestemd met saneringstraject. Deze schuldeiser zal de verjaring van de schuld voorkomen en zogenaamde stuitingshandelingen verrichten.

      Je werkt nu 24 uur, vrijwillig. Probeer er zo snel mogelijk 36 uur van te maken voor jezelf en de toekomst van je kinderen.

      Eventuele gelden die jij zult erven van je ouders gaan regelrecht naar de schuldeiser. Schulden die over zijn bij jouw overlijden gaan over op je kinderen of bij verwerping van de erfenis op hun kinderen of zelfs jouw ouders. Verwerpen van een erfenis is niet zo makkelijk als mensen denken.

      Dus voor je eigen toekomst maar ook de financiële toekomst van je kinderen een aanmoediging om deze laatste stap te zetten. Je kan het!

      1. Renee Lamboo Post author Reply

        Dank voor deze reactie, Yvonne. Hier heeft ze wat aan! En zonder te oordelen. Dank je wel. Hoop dat ze meeleest.

      2. Joris Reply

        Haar inkomen neemt niet toe als ze van 24 uur vrijwilligerswerk naar 36 uur gaat, naar ik aanneem.

        “Dus onderaan de streep word ik daar niet beter van. En de schuld is zo hoog dat ik daar toch mijn hele leven aan vast zit. ”

        Onderaan de streep wordt ze er wél beter van – ze houdt haar eigen broek op. En afbetalen duurt met dit tempo inderdaad een heel leven. En na haar leven gaat het door voor haar erfgenamen. Leuk voor de kids, wel!

  18. ria Reply

    Het verhaal roept bij mij veel op. Niet verantwoordelijk voelen voor schulden of gedrag. Het geeft mij ook de kriebels…..waarom ik werk al jaren met een lichaam wat zeer pijnlijk is, de nodige handicaps enz.slapeloze nachten komen nog al eens voor. Maar ik ga door, want als kostwinster zou ik geen beroep willen doen op uitkeringen. Inkomen is wel hoger maar ik heb een huishoudelijke hulp nodig om nog te kunnen werken, deze zal ik nog aan moeten houden tot mijn pensioen. Bepaalde handelingen kan ik niet meer. Als ik kijk naar mijn inkomen minus huishoudelijke hulp en minus de reiskosten om naar mijn werk te gaan, dan is dit duidelijk minder als deze dame krijgt. Ik werk 36 uur in de gezondheidszorg, dan merk ik dat ik toch echt kriegel wordt van haar instelling. Nee respect heeft ze niet van mij. Het geeft ook aan dat ze het niet lonend vind om haar eigen broek op te houden maar in dit geval wel de hand. Dit vind ik een andere situatie wanneer mensen een uitkering echt nodig hebben.

  19. Mo Reply

    WoW wat een negatieve reacties voor iemand die er niet bewust voor gekozen heeft om met zo’n enorme schuld opgezadeld te zitten..
    zo durft niemand meer zijn verhaal te doen

  20. Seits Reply

    Weinig inspirerend. Naar mening hoeven dit soort verhalen niet. Het levert mij negatieve energie op.

    1. ester Reply

      dat gevoel heb ik ook. Maar dat komt misschien ook omdat het verhaal beknopt is. Er zit waarschijnlijk veel meer achter en ik ben ook benieuwd naar de reactie van Kate. Misschien ziet zij zelf geen oplossing en heeft ze tot nu toe niet de juiste hulp gehad. Op basis van wat er nu staat krijg je een hoop vooroordelen en negatieve reacties. En als het plaatje zo echt is, wat mij betreft ook gedeeltelijk terecht.
      Ik lees ook struikelen.com en eenvoudigleven.blogspot.nl. Die vind ik wel inspirerend en stof tot nadenken.

  21. Debby Reply

    Als je één ding uit dit verhaal kan leren, is het dat je sámen moet weten wat er financieel speelt. Dan was Kate hier niet in terecht gekomen.

    Ik vind het steeds minder leuk om de negatieve reacties hier te lezen. Ben het ook niet helemaal eens met de keuzes van Kate, maar ik vind het vrij ver gaan om iemand dan een slechte moeder te noemen.

    Misschien een tip voor Kate, om de boodschappen wat minder te laten kosten, ook al zijn ze Biologisch: reken per gezinslid €25 per week aan boodschappen. Dan heb je €75 per week, x 4 weken is €300. Dan heb je toch al €150 bespaard.

  22. Joke Reply

    het is zeker niet mijn bedoeling om enkel negatief te reageren ; in zo’n schuld terecht komen is absoluut geen pretje .
    maar waar ik moeite mee heb is op zijn minst de indruk die gewekt wordt dat dit een heel acceptabele situatie is voor haar , ook al doet ze vrijwilligerswerk .
    en dan is het toeslagensysteem niet motiverend , prikkelend genoeg om het anders aan te pakken ; financieel onafhankelijk te worden en meer schulden af te lossen dan € 25, per maand ; dat zit me dwars .
    ik wil niemand een slechte moeder noemen .

  23. MB Reply

    Wat ik gek vind aan haar verhaal. Dat zulke gezinnen in Nederland juist heel veel recht hebben op toeslagen. Vooral als financieel er helemaal alleen voor staat. Als zij zou werken en een netto salaris zou verdienen van € 1250 pm. Dan zou zij nog steeds evenveel toeslagen erbij krijgen zoals ze het nu heeft. Daarnaast zou ze er ook nog eens €383 mee op vooruit gaan… dus meer afbetalen dat klopt… Maar die schuld moet toch een x weg gewerkt worden.

  24. Marco de Heer Reply

    Bijstandsuitkering is basisinkomen ?
    Serieus ?
    Intervieuw had van mij kritischer mogen zijn Renee.

  25. San Reply

    Ik vind het jammer dat deze mevrouw weinig moeite lijkt te doen om de schuld grotendeels af te gaan lossen. Daarbij kan je van €2000 goed leven met 2 kinderen en zelfs sparen. Mevrouw kan op heel veel dingen besparen: boodschappen, sportabonnement, telefoon/tv/internet zijn daar mooie voorbeelden van. Ik ben een alleenstaande (werkende) moeder v 2 kinderen, mijn inkomsten zijn net iets hoger dan die van deze mevrouw. Mijn vaste lasten zijn rond €1400,- en dat is inclusief boodschappen en benzine. Ik spaar een vast bedrag per maand voor mezelf en apart voor de kinderen. Budgetteren en kosten verlagen/besparen zijn de magische woorden om wat over te houden zodat je kunt sparen. Deze mevrouw zou dan grotendeels haar schuld af kunnen betalen, ook al zou dat lang duren. Ik hoop dat ze inziet dat anderen nu voor haar opdraaien. Daarbij zou ik kijken hoe die schuld precies verdeeld is, want de hypotheek stond op beide namen neem ik aan. Dus misschien kan ze via de rechter de schuld halveren en dan is er wel licht aan het eind vd kortere tunnel.

  26. Bouk Reply

    Poe, wat een enorme schuld waar ze never nooit niet vanaf gaat komen zonder een goede hulp/wsnp! Ieder heeft zn mening over zulke verhalen, en we weten allemaal wel hoe we het zelf zouden aanpakken om zoveel mogelijk af te lossen; maar blijkbaar zijn ze akkoord gegaan met 25 euro aflossing per maand! Ik zie in haar uitgaven al zoveel wat er af kan, wat dan direct afgelost kan worden, maar ook dat is dweilen met de kraan open helaas.

    Daarom snap ik haar instelling wel, maar ik zou het anders aanpakken….3 jaar op een houtje bijten wil wel, maar je kinderen een tijd volledig naar de opvang zodat je een beter financieel leven/toekomst voor ze kan creëren kan niet? Ik ben ook moeder, en natuurlijk wil je zelf voor de kinderen zorgen….maar wat is nu 3 jaar? Dan was je er nu vanaf geweest en had je wellicht een rooskleuriger toekomstperspectief gehad….

  27. Lies van Gils Reply

    Deze verhaaltjes worden door Renee verzonnen en staan ook elke week in de Flair, waar ze aan verdient. Dit heeft gelukkig niks met de realiteit te maken.

    1. Renee Lamboo Post author Reply

      Compleet naast de waarheid. Mijn collega Sasja en ik nterviewen iedere week trouw iemand voor deze rubriek. Dit is de realiteit. Ja, ik verdien geld met mijn werk. Jij hopelijk ook!

  28. Renée Lamboo Reply

    Hi Marco, dank voor je reactie. Doel is niet om te oordelen over anderen, enkel hun verhaal te laten zien/horen. Mijn mening doet er in deze niet zo toe.

  29. Lin Reply

    Heey Renée,

    Ik vind deze rubriek altijd leuk en het is ook fijn dat het altijd variërend qua mensen en inkomen want dat is in mijn ogen ook gewoon realiteit 🙂

  30. Mies Reply

    Wat een heftige situatie! Op basis van het bericht lijk je er redelijk relaxed onder (en dat bedoel ik niet vervelend, integendeel ik vind het bewonderenswaardig). Toch kan ik me voorstellen dat het ook een opluchting is als je uit het financiële dal weet te klimmen en hoop dat je (in de toekomst) daartoe in staat zult zijn. In ieder geval bedankt voor het delen ervan.

  31. Joke Reply

    ik lees ze ook met plezier en soms met heel veel verbazing en soms zijn het eye-openers .
    En Kate … misschien kan je Renee nog eens een update geven ? Ook naar aanleiding van de tips en adviezen die zijn gegeven

  32. Linda Reply

    Jeetje…Na wederom zulke veroordelende reacties te lezen op deze site stop ik met het volgen van Porterenee. Enerzijds omdat ik veel moeite heb met de ongezouten veroordelende reacties en anderzijds omdat ik iemand ben die graag artikelen lees waarbij meer ruimte is voor diepgang en het totale financiële plaatje meer aan de orde komt. Dat is geen kritiek op jouw artikelen Renee, dat is gewoon mijn persoonlijke voorkeur. Ik gaf al aan de reacties erg veroordelend te vinden. Natuurlijk kun je een mening hebben over de aanpak en beleving van iemand anders. Maar waarom moet daar met lelijkheid op worden gereageerd. Ik kan me voorstellen, dat als we met een groep lezers in een kring zouden zitten en een “waar doet ze het van-verteller” zijn/haar verhaal vertelt, dat we dan veel beleefder reageren , eventuele oplossingen aandragen, problemen proberen te verlichten of desnoods eindigen met “Ik zou het heel anders doen in jouw situatie, maar ik dank je voor het delen van jouw verhaal. Het is vandaag Bevrijdingsdag, Peace! groet Linda

  33. Renee Lamboo Post author Reply

    Dank voor deze reactie, Yvonne. Hier heeft ze wat aan! En zonder te oordelen. Dank je wel. Hoop dat ze meeleest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *