waar doet ze het van, wdzhv, flair, waar doen ze het van, inkomen, inkomsten, salaris, uitgaven, vaste lasten, rekeningen, hoeveel, uitgeven, alimentatie, hoeveel alimentatie, uitkering, ww-uitkering

‘Ik ontvang kinderalimentatie van drie verschillende mannen’

Waar doen ze het van? Dat willen we stiekem graag van andere mensen weten. Iedere dinsdag laat iemand ons meekijken in haar kasboekje. Deze week Maria, die van drie verschillende mannen vier kinderen kreeg en van allemaal alimentatie ontvangt.

NAAM Maria (43) WW-uitkering
RELATIE single
KINDEREN: Teddy (19), Conner (18), James (7) en Charly (3)

NETTO-INKOMSTEN
WW-uitkering: €815
Bijdrage huishoudgeld Teddy: €90
Alimentatie voor Conner: €250
Alimentatie voor James: € 277
Alimentatie voor Charly: €250
Toeslagen: €985
Kinderbijslag: €162

TOTAAL €2829

UITGAVEN
Hypotheek €700
Gas, water, licht €210
Boodschappen €500
Verzekeringen: €220
Auto €200 (incl. benzine)
Internet en televisie €70
Telefoon €60
Huisdieren €25
Leuke dingen, kleding en vakantie: €125
Aflossing schuld belastingdienst: €67
Onvoorziene uitgaven €100
TOTAAL €2277

Spaarrekening: €800
Schuld: €300 bij belastingdienst

Voor ieder kind een apart alimentatiebedrag? Hoe zit dat?

‘Mijn situatie is eh…laat ik het zo zeggen, wat ongewoon. Ik heb vier kinderen van drie verschillende vaders. Geen bewuste keus hoor, maar soms loopt het leven wat anders dan gepland. Ik krijg dus van drie kanten kinderalimentatie. Het alimentatiebedrag voor Teddy gaat sinds haar 18e rechtstreeks naar haar en bij Connor zal dat binnenkort ook het geval zijn.’

Kletsen mensen weleens?

‘Ja, achter mijn rug. Zo van…die duikt ook met iedereen het bed in. Maar dat zijn mensen die mij niet kennen. De liefde voor alle drie de mannen was groot en de kinderen waren meer dan welkom. Voor mij en voor hun vaders.’

€25 is het minimale alimentatiebedrag dat betaalt moet worden bij één kind. Ook als de betalende ouder een laag inkomen heeftBron: Nibud

Je werkt zelf niet?

‘Ik zit sinds mei 2017 thuis. Daarvoor werkte ik ruim 10 jaar als medewerker klantenservice bij een bedrijf in de buurt. Ik had het naar mijn zin, totdat het niet meer ging. Ik zat er volledig doorheen. De nasleep van de verbroken relaties, de zorg voor de kinderen en vrijwel geen tijd voor mezelf…het was teveel. Uiteindelijk ben ik in de WW terecht gekomen. Het gaat nu goed met me en ik wil ook graag weer werken. Ben op zoek, maar het valt niet mee wat te vinden. En eerlijk: ik schaam me best dat mijn inkomen nu van mijn exen en het UWV moet komen. Het is toch veel fijner straks ook mijn eigen centjes te verdienen.’

Hebben de scheidingen je veel geld gekost?

‘Met de vader van de twee oudste kinderen had ik een koophuis. Na de scheiding ben ik met niets vertrokken. Er zat geen overwaarde op het huis. Met de andere vaders waren er plannen om samen te wonen, maar zover is het niet gekomen. Het beëindigen van de relaties verliep niet altijd vlekkeloos en er zijn verschillende rechtszaken geweest. Hoewel ik recht had op pro deo rechtshulp, heeft me dat toch bijna €2500 gekost.’

Betalen je oudste kinderen mee aan de huishoudpot?

‘Toen de alimentatie voor Teddy rechtstreeks naar haar ging heb ik dat met haar besproken. Ik vond het niet meer dan normaal dat ze iets zou bijdragen. Dat begreep ze gelukkig. We spraken af dat zij het bedrag dat ze aan studiefinanciering ontvangt bijdraagt. Ook met Connor zal ik een soortgelijke afspraak maken als hij het geld rechtstreeks van zijn vader ontvangt.’

Hoe vind je zelf dat je er financieel bijzit?

‘Al met al heb ik op dit moment natuurlijk best een goed inkomen als alleenstaande moeder van vier kids zonder werk. En – veel belangrijker – ik ben nu hartstikke happy met mijn leven. Ik klaag dus niet. Maar ik ben me er erg van bewust dat de situatie heel snel kan veranderen. Teddy studeert en wil op kamers. Haar bijdrage vervalt dan. De alimentatietoelage voor Connor wordt minder en het recht op mijn WW-uitkering loopt eind dit jaar af. Als ik voor eind van het jaar geen baan vind, beland ik in de bijstand. En dat is natuurlijk een heel ander verhaal. Maar ik ga er echt alles aan doen dat dat niet gebeurt.’

Gemiddeld zijn echtparen voor een scheiding rond de €3000 kwijt. Bron: rechtswijzer.nl

Ga je met het oog op die onzekere financiële toekomst nu al anders met je geld om?

‘Ik ben geen big-spender, maar wil wel leuk kunnen leven. Zoals met vriendinnen wijntjes drinken in de kroeg of met de kinderen naar de film. Iedere week pin ik €250 en daar doe ik gedeeltelijk de boodschappen van. Dat kan overigens wel wat bewuster hoor. Ik let echt te weinig op aanbiedingen bijvoorbeeld. Van het weekgeld hou ik gemiddeld €125 over. Dat is voor leuke dingen, kleding en vakantie. Ik ga het ene jaar met de oudste twee op vakantie en het andere jaar met de jongsten. En het liefst naar het buitenland, want op een camping of bungalowpark in Nederland word ik niet zo’n blije moeder…haha. Best gek eigenlijk want vroeger gingen we nooit naar het buitenland. Mijn ouders hadden geldzorgen, maar daar heb ik niets van gemerkt. Wij gingen in de vakantie gewoon een dagje naar het strand en ik speelde met kinderen uit de buurt. Ik heb echt niets gemist.’

Maak je je kinderen een beetje financieel bewust?

‘De oudsten leg ik zeker uit hoe ze het beste met hun geld kunnen omgaan. Vooral voor Teddy vind ik dat belangrijk, want die is wat dat betreft nog wel wat naïef. En als ze straks op kamers gaat vind ik het wel een prettig idee dat ze het allemaal een beetje snapt. James heeft er een handje van alles maar te willen hebben. Ik vertel hem dan dat ik geen geldboompje heb. Dat vindt hij maar raar. ‘Je hebt toch een pasje mama’, zegt hij dan. Tja’

Heb je dromen?

‘O ja. Ik zou zo graag een klein kinderboekenwinkeltje beginnen. Ken je de film You’ve got mail? Dat winkeltje van Meg Ryan. Geweldig toch! Ik zie mezelf al op woensdagmiddag met een feeënhoed op mijn hoofd kindjes voorlezen. Maar ik ben bang dat het bij dromen blijft.’

Mogen we ook in jouw kasboekje meekijken? Geef je op voor de rubriek Waar Doet Ze Het Van via hello@porterenee.nl o.v.v. WDZHV.

                          

17 Comments

  1. Kaspar Reply

    Zo, dat is inderdaad een héél net inkomen zo (iets onder mijn inkomen maar waar ik effectief 50-55 uur per week druk voor in touw ben). Gezien de hele situatie zeer gegund, maar ergens een beetje raar natuurlijk weer. Maar in dit geval blij dat het kan. Zou zuur zijn dat je je hele leven op moet hebben bij wat praktische en psychische tegenslag… en helemaal onvast dit duidelijk een overgang is met de wens weer lekker aan het werk te gaan. Enige lastige is dat het inkomen dan mogelijk omlaag gaat ipv omhoog…

    En dat winkeltje? Lees “Dromen, Durven, Doen ” eens. Van zo’n cliché levenscoach achtig iemand en staat ook vol met clichés… maar desondanks de moeite om even bewust te zijn dat dromen wel gerealiseerd kunnen worden. Al heeft het natuurlijk een prijs (geld, risico, tijd) en is de vraag of je dat aan wil gaan, maar vooral ook aan durft te gaan…

    In het kader van waarschijnlijk inkomensdaling en de droom zou ik gezien het inkomen toch wat meer willen sparen in deze situatie…. moet volgens mij best kunnen! Al is het maar 100 euro per maand.

  2. Daniëlle leers Reply

    Is kinder alimentatie niet bedoeld voor de kinderen…. Dit zijn zo’n vrouwen die ex mannen uitbuiten in mijn ogen.. En zodra de kinderen het zelf ontvangen waar ze gewoon recht op hebben moeten ze dus blijkbaar een deel afdragen…

    En ja ik heb ook een ex man Maar heel bewust geen alimentatie gekozen en nee geen co ouderschap:) hij koopt gewoon elk kwartaal iets wat ze nodig hebben.. want het is immers voor de kinderen

    Deze mevrouw is toe aan een nieuwe (ex) mannen zo te lezen aangezien haar oudste straks niks meer te bieden hebben voor dr

    Bah ! Over de rug ervan leven.. waar een wil is is een weg En werk al is het schoonmaak of fabriekswerk ga je eigen geld verdienen 😉 en je leeft ruim boven je budget “ik let niet op aanbiedingen kuch* misschien eens doen

    1. Kaspar Reply

      Zo! Afgunst? Meteen een felle mening paraat op basis van één artikel dat uiteraard niet het gehele verhaal kan vertellen.
      Kinderalimentatie is bedoeld zodat de kinderen zoveel mogelijk een vergelijkbaar leven kunnen blijven als voor de scheiding, zodat zij geen slachtoffer worden van de scheiding. Dat is netjes bij wet gergeld en de bedragen die daarvoor staan zijn ook wettelijk bepaald. Op basis van dit verhaal zie ik op geen enkele manier dat dit geld niét naar de kinderen gaat. En kostgeld vragen wanneer kinderen eenmaal volwassen zijn vind ik niet meer dan logisch, zeker wanneer deze kinderen zelf inkomen hebben. Wat mij betreft ook een onderdeel van het creëren van een financieel bewustzijn bij de kinderen.

      En stellen dat kinderalimentatie aannemen gelijk staat aan ex-mannen uitbuiten? Bah!
      Ik ben zelf gescheiden en ik betaal kinderalimentatie. Met liefde. Daardoor hebben de kinderen ook bij hun moeder een prima leven inclusief alle mogelijkheden qua opleiding, sport, etcetera én kunnen ze ook dagjes weg, vakantie, etcetera.

      Verder is de stelling dat iedereen zomaar werk kan vinden natuurlijk volstrekt onzinnig… Niet alle mensen zonder een baan zijn lui. Het kan ontzettend lastig zijn een baan te vinden, zeker als alleenstaande ouder en zeker wanneer je nog herstellende bent van psychische problemen zoals hier het geval! Daar zitten de meeste werkgevers gewoonweg niet op te wachten… Ik hoor hier iemand die zich er voor schaamt geld te krijgen in plaats van te verdienen. Dat is een prima houding wat mij betreft als je in de WW zit en heeft niets van doen met waar u deze mevrouw van beschuldigt.

      Dat er op een aantal vlakken boven het budget geleefd wordt is het enige puntje waar ik in mee ga. 100 euro extra, 125 euro aan leuke dingen (en kleding), onnodig dure boodschappen (want niet zo letten op aanbiedingen). Dát is echt niet handig… De WW gaat ophouden en ook zodra er wel een baan mocht komen is er een kans dat er onder de streep (in ieder geval in het begin) minder geld overblijft… Dus een goede buffer is dan wel verstandig!

      Op alle andere vlakken vind ik deze reactie ronduit te walgelijk voor woorden! En getuigen van bar weinig mensen kennis of inlevingsvermogen…

  3. Bouk Reply

    Wat een vervelende situatie zo. Knap dat je de keuze voor je gezin hebt gemaakt. Ik zelf ben ook een alleenstaande moeder geweest, woon sinds 2 jaar weer samen, maar ik werkte wel maar ontving ook heel veel toeslagen. Velen zullen dit afkeuren of jaloers reageren, maar ik was er toen heel blij mee, want ik hoefde me geen geldzorgen te maken. Wat ik je wel wil meegeven, zorg voor het einde van je ww voor een baan want de sociale dienst houdt alles in op je uitkering, alimentatie, bepaalde toeslagen enz. En je hebt een eigen huis en auto, zijn ze ook happig op daar…. En dan zul je je nog wel redden maar t wordt wel wat minder. Succes met alles!

  4. J. Reply

    Toeslagen €985,-. Ik (52) verdien met m’n zuurverdiende Hbo-diploma in 24-uurs dienst (90%, zorg-CAO) amper iets meer dan 2x dit bedrag… Moet ik dus ’s avonds, ’s nachts en ook vele weekenden voor aan de slag. Kan er niets aan doen maar denk dan wel eens: waar doe ik het allemaal voor? Ik wil/kan/mag niet oordelen maar vind 2 maal zwanger raken en nog niet samenwonen wel een beetje ondoordacht, te hard van stapel gelopen….2x! Moeilijk hoor, zou niet graag in haar schoenen willen staan maar kan me de reaktie van Daniëlle, ook al is die misschien wat ongenuanceerd, heel goed voorstellen.

    1. Bouk Reply

      Ik snap je reactie, ik heb zelf in de bijstand gezeten, 2 kids wel van dezelfde vader, en heel veel toeslagen. Toen ik ging werken, nog een toeslag erbij…zomaar… maar er is een keerzijde, jij bouwt pensioen op, neem ik aan. Jij ontvangt wellicht op jaarbasis vakantiegeld en mss een eindejaarsbonus, en voldoening omdat je je eigen broek op kunt houden en ervoor aan het werk bent. Wanneer je net op het randje zit ontvang je geen toeslagen meer, maar ik ben zo blij dat ik mezelf kan bedruipen zonder afhankelijk te zijn van de bel.dienst.

  5. Irene Reply

    Ik vind het veel te ver gaan om te oordelen over hoe een mens zijn/haar leven heeft ingericht. Al wil iemand 10 kinderen van 11 verschillende mannen, dat moet ze dan lekker zelf weten ;-). Wat ik wel lichtelijk storend aan dit verhaal vind is dat het echt een riant boven modaal inkomen is waar geen tegenprestatie tegenover staat. Ik vind het heel mooi en goed dat we in NL een sociaal vangnet hebben, maar je kunt ook te ver gaan!
    Waarom krijgt iemand bijna 1000 euro aan toeslagen, terwijl het zonder ook mogelijk is om rond te komen. Zou mooier zijn als dat geld besteed wordt aan mensen die het hard nodig hebben.
    En sorry, ik ben van mening dat het wel mogelijk is om werk te vinden. Ja, ze is een alleenstaande moeder, maar wel een met 2 (bijna) volwassen kinderen! Die kunnen ook hun steentje bijdragen (oppassen, eten koken, boodschappen doen etc.).

  6. Linda Reply

    Knap dat je zo open bent over een situatie, waarvan je ( helaas) weet, dat er nare reacties op kunnen komen. Kanttekeningen en opbouwende kritiek moet kunnen vind ik, maar de lelijkheid in een eerder genoemde reactie vind ik ongepast. Peace.

  7. Ingrid Reply

    Zoveel toeslagen bij deze inkomsten.
    Ik heb hier geen woorden voor.
    Er gaat hier toch echt iets fout in Nederland.
    Hard werken wordt hier niet meer beloond.

    1. Kaspar Reply

      Kinderalimentatie telt hierin niet mee hè. Dat is namelijk voor de kinderen…. 815 euro is niet veel aan inkomsten.

  8. Ingrid Reply

    De inkomsten zijn toch echt €2829 en geen €815 en of het nu alimentatie of toeslagen zijnof WW maakt dus niet uit.
    Van mijn salaris dus mijn inkomsten gaan ook de kosten voor mijn kinderen af.

    1. Kaspar Reply

      Begrijp me niet verkeerd… voor mij voelt het ook wat dubbel. Ik heb een goedbetaalde (hoogopgeleide) baan en incl reistijd en alles werk ik 50-60 uur in de week voor slechts een paar 100 euro meer dan dit totale bedrag…

      Maar vind het wel goed dat als iemand in zwaar weer belandt qua werk, financiën , etc er een vangnet is en je niet meteen alles moet opgeven, huis verkopen (wellicht met verlies), schulden, meer stress, langer werkloos, burn-out, meer schulden, etc…
      Dat zou verschrikkelijk zijn voor een ouder en de kinderen , maar zou uiteindelijk onder de streep de samenleving ook véél meer geld kosten dan een periode ww en toeslagen en iemand zo snel mogelijk weer aan een baan helpen… en daar lijkt deze vrouw zeer gemotiveerd toe. Dus helemaal prima en spijtig dat mensen het zo kortzichtig veroordelen (ook al begrijp ik meer dan prima waar het vandaan komt! Immers, ik deel het gevoel dat dit wel veel geld is waar ik heel hard voor moet werken… ).

  9. Ingrid Reply

    Precies, dit klopt dan toch ook niet.
    Om nog een ander voorbeeld te noemen: Mijn dochter werkt in de horeca en krijgt een heel slecht salaris.
    Zij kan dit door hard te werken allemaal niet doen zoals stappen, vakantie en dergelijke.

    Een vangnet is prima, maar zoveel.
    Ik heb helemaal geen problemen als iemand WW krijgt en toeslagen maar ik blijf zeggen waarom zoveel, dat is mijn inziens toch echt niet nodig.
    Waarom heeft iemand zonder werk wel recht op zoveel toeslagen en iemand die hard werkt voor een laag salaris niet?
    Ik kan je vertellen dat dit mijn dochter ook veel stress oplevert.
    Kortzichtig kan ik het niet noemen, maar het zorgt wel voor veel frustratie.

    Kortzichtig is het zeker niet maar wel oneerlijk.

    1. Kaspar Reply

      Vergeet niet, dit is WW…. dat is niet hetzelfde als een uitkering. WW is tijdelijk om een gat tussen twee banen op te vangen. Om te voorkomen dat men door korte werkeoosheid alles dat met hard werken opgebouwd is meteen in moet leveren en er dan helemaal (psychisch en praktisch) aan onderdoor gaan… en die toeslagen, daar gelden dezelfde regels voor als met een baan…. die zijn bij ww niet ineens anders. Dus iemand met een baan en verder dezelfde (financiële) omstandigheden zou exact deze zelfde toeslagen ontvangen.

      Roepen dat het allemaal oneerlijk is is makkelijk. Jezelf even verplaatsen in de situatie is moeilijker.

      Ik krijg ook 0 toeslagen. Ik kan geen huis kopen door belachelijke regeltjes uit Den Haag. Ik zit daardoor al bijna 8 jaar vast in een veel te duur huurappartement. Ik bouw dus ook nauwelijks vermogen op en ik mis een tuin (heel erg…). Ook al werk ik me de blubber voor een meer dan prima salaris. Vervelend? Absoluut! Soms frustrerend? Zeer zeker. Levert het stress op? Yep, zeer regelmatig. Maar ik kies ervoor daar niet over te lopen pruilen en te wijzen naar anderen die het zogenaamd zoveel makkelijker hebben… dat het allemaal oneerlijk is (Calimero effect).

      Ik ben blij met wat ik heb, en ben blij dat ik de diepe ellende van een scheiding ‘maar’ 1 keer heb hoeven meemaken (en dat dit een relatief gemakkelijke scheiding zonder strijd was). Ik werk me een ongeluk, maar no way dat ik dat zou willen ruilen voor het scenario uit dit verhaal!
      Ik ben héél blij dat ik in een land leef waar mensen als dit niet ook nog eens financieel in een afgrond belanden als het leven even tegenzit… er zijn genoeg landen waar dit anders is (Amerika bijvoorbeeld). Waar dit soort gezinnen met een beetje pech op straat komen te leven… kinderen in de opvang terecht komen. Risico op drugs, criminaliteit, etcetera. Ja, dat zijn de extreme voorbeelden! Ook in Amerika. Maar ik prijs me gelukkig dat dat hier niet kan, enkel wegens het tijdelijk tussen banen zitten door omstandigheden.

      Dus ik blijf erbij. Dit als oneerlijk bestempelen is kortzichtig (doch best begrijpelijk). En daarnaast puur rationeel onverstandig omdat dit de samenleving beduidend minder geld kost dan zo’n gezin aan het lot overlaten en dan moeten helpen om weer op te krabbelen.

  10. Bart-Jan Reply

    Ik snap de reacties zeker wel. Super irritant dat mensen met deze situatie dan nog niet denken dat ze iets fout hebben aangepakt. Vervolgens leven van andermans centen en vooral aan zichzelf denken. Wat hierboven nog niet vermeld is maar ook opvallend, zelf gaat ze ieder jaar met vakantie en haar kinderen maar eens per 2 jaar. Wat je uit dit verhaal van haar kan leren is hoe het niet moet!

  11. Ro Reply

    Ik heb altijd erg veel moeite met dit soort verhalen. Ik gun haar alle rust om dingen op orde te krijgen en hoop dat ze alle geluk vindt samen met haar kinderen. Maar om te lezen dat ik echt wel flink wat uurtjes werk om vervolgens ruim € 1000 per maand minder te ontvangen doet het gewoon niet echt lekker . Kan me voorstellen dat dit veel mensen tegen de borst stoot. Jammer dat er niet een weg is waarbij men, zonder in de financiele problemen te komen, gestimuleerd wordt mee te draaien in de maatschappij. Qua eigenwaarde zou dit ook veel doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *