Waar doen ze het van? Dat willen we stiekem graag van andere mensen weten. Iedere dinsdag laat iemand ons meekijken in haar kasboekje. Deze week Jill, die verslaafd is aan korting.

NAAM Jill (22), serveerster (32 uur)
RELATIE vriend Erwin (35), kok (40 uur)

NETTO-INKOMSTEN
Salaris: €1262
Salaris Erwin €1850
TOTAAL €3112

VASTE LASTEN
Huur €550
Gas, water, licht €110
Verzekeringen €240
Internet €45
Boodschappen €140
Mobiele telefoons €30
Bibliotheek €4
Auto €100

TOTAAL €1219

Spaargeld €13.500
Schulden €0

Hoe doe je dat: voor 140 euro een maand lang boodschappen doen?
‘Ik koop bijna alleen maar producten waar korting op gegeven wordt. Op donderdag bekijk ik op internet alle kortingen en maak naar aanleiding daarvan mijn boodschappenlijstje. Zijn de winterpenen 1+1 gratis, dan eten we die week hutspot. Ik doe een extra portie in de vriezer en maak daarnaast nog wortel-gembersoep. Het kost wat tijd om het allemaal te plannen, maar het bespaart zoveel geld. Ik hou wat ik uitgeef precies bij in een excel-sheetje. Ik probeer iedere week sowieso onder de 30 euro puur aan boodschappen te blijven. Meestal lukt dat. Vaak red ik het een hele maand voor 120 euro. Dan ben ik echt tevreden.’

Lees ook: ‘Wij hebben 68.000 euro spaargeld bij elkaar gespaard’

Hoe raakte je besmet met dat bespaar-virus?
‘Ik zag een paar jaar geleden voor het eerst een aflevering van Extreme Couponing. Dat is een Amerikaans programma over mensen die hun boodschappen heel goedkoop weten te krijgen door allerlei kortingsbonnen te verzamelen. Zij namen hele karren boodschappen mee voor een paar dollar. Ik besloot te onderzoeken of dat in Nederland ook kon. Zo extreem goedkoop als in Amerika lukt hier niet. Wij hebben wel vaak aanbiedingen, maar die kun je niet combineren. Dus bijvoorbeeld de tweede gratis, maar dan kun je niet ook nog een losse kortingsbon daarop inleveren. Dat mag in Amerika wel, waardoor je soms zelfs op nul euro uit kunt komen. Ik ontdekte wel dat het veel goedkoper kon dan als je niet op aanbiedingen let. Dus kocht ik een map en verzamel daar sindsdien daar allerlei kortingsbonnen in. Voor die tijd gooide ik altijd maar wat in mijn karretje. Dat winkelen zonder lijstje en zonder plan kostte me zoveel geld. Dat doe ik nu nooit meer. Vind ik gewoon zonde.’

Is het financieel nodig, om te besparen?
‘Deze hobby ontstond ooit uit armoede. Ik was een arme student en moest echt ieder dubbeltje omdraaien om iedere maand rond te komen. Inmiddels hebben mijn vriend en ik allebei een baan. We zijn niet rijk maar hebben het goed. Ik zou in principe gewoon weer op de ouderwetse manier boodschappen kunnen gaan doen. Maar nu ik weet hoeveel geld dat scheelt, kan ik nooit meer terug.’

Wat vindt je man van je kortingsbonnen-gekte?
‘In het begin vond hij het belachelijk. Hij vond het tv-programma Extreme Couponing al vreselijk en toen ik het zelf ging proberen, lachte hij me echt vierkant uit. Tot hij zag hoeveel geld het scheelde. Nu maakt hij er nog altijd grapjes over. Zo noemt hij mijn map met bonnen ‘de Dagobert-map,’ als verwijzing naar die gierige oom Dagobert. Aan de andere kant helpt hij ook met het doorbladeren van de aanbiedingsfolders, wanneer hij er tijd voor heeft. Hij neemt ook kortingsbonnen mee vanaf bijvoorbeeld het tankstation en spaart mee voor allerlei kortingen en cadeautjes. Dus stiekem vindt hij het volgens mij best geinig dat we op die manier zoveel goedkoper uit zijn.’

Waar geef je wel veel geld aan uit?
‘Aan stoffen. Ik maak veel van mijn eigen kleding zelf. Dat is trouwens geen bezuinigingsmaatregel maar gewoon een hobby. Ik leerde naaien van mijn moeder toen ik een jaar of 16 was. Zij maakte haar leven lang al zelf kleding voor mij en mijn oudere zus. De keren dat wij als kinderen naar een kledingwinkel ging om iets kant-en-klaars te kopen, zijn op één hand te tellen. Toen ik het naaien eenmaal in de vingers had, kocht ik zelf ook amper nog wat zelf. Ja, een spijkerbroek bijvoorbeeld. Die maak je niet zo makkelijk zelf op de naaimachine. Maar een rok of een jurk? Die maak ik allemaal zelf. Echt goedkoper dan het in de winkel kopen is dat niet, hoor. Je kunt tegenwoordig voor zo weinig geld kleding kopen. Toch vind ik het fijner om iets te dragen wat ik zelf gemaakt heb. Het is altijd uniek, dus ik sta nooit naast iemand met hetzelfde aan. Ook weet ik dat het niet in lagelonenlanden in elkaar is gezet door kinderen. Dat vind ik belangrijk.’

Lees ook: ‘Ik verdien veel meer dan mijn man.’


Wat doen jullie met het geld dat jullie iedere maand overhouden?
‘Ik zet dat weg op onze gezamenlijke rekening voor tegenvallers, zoals onvoorziene rekeningen. Ook gaan we daar af en toe een dagje van weg of een weekend. We sparen niet specifiek voor iets groots. We krijgen pensioen van onze werkgever, dus dat is geregeld. We hebben geen kinderwens, dus daar hoeven we ook niet voor te sparen. We hebben een heerlijk huis en ik zou niet weten waarom we hier ooit weg zouden moeten. En spullen, ja, daar hebben we niet zoveel mee. Het ene moment wil je iets heel graag hebben, het volgende moment breng je het naar de kringloopwinkel omdat je erop uitgekeken bent of omdat het je in de weg staat. Dat vind ik zonde. Liever gaan we eten bij een goed restaurant of een dagje naar Breda lekker door die mooie straatjes dwalen. Dan maken we herinneringen. Die vind ik veel waardevoller en die houd je voor altijd.’

Hoera, in oktober ligt mijn boek ‘Duur huis, nooit thuis’ in de winkels. Je kunt ‘m nu al reserveren via bol.com.Vind ik leuk!