slechte geldgewoontes, verandering, sparen, besparen, porterenee, anders, beginnen sparen

Deze bizarre dingen zei ik vroeger over geld en nu niet meer (en hoe jij dit ook kunt veranderen)

Een paar jaar geleden was ik nog een financiële ramp. Altijd geld tekort en onbetaalbare dromen, letterlijk. In een paar jaar ging ik van dik in de min naar vet in de plus. Dit kun jij ook! Lees en lach mee om hoe ik het vroeger deed. En lees hoe jij dit ook voor jezelf kunt omdraaien.

1. “Ik had toch nog een vijftigje in mijn portemonnee?”
Dit was nog maar een paar jaar geleden. Ik had geen enkel inzicht in wat ik met mijn geld deed. Als ik op maandag 50 euro in mijn portemonnee stopte, had ik dinsdag al geen idee meer van wat er van over was. Of waar het was gebleven. Soms was ik er heilig van overtuigd dat ik nog cash in mijn portemonnee zou moeten hebben. Dan stond ik er vastberaden naar te zoeken bij de kassa. Maar dan was het er gewoon niet meer. Op. Uitgegeven. Geen idee meer waaraan. Hoe kan je veranderen, zeg. Ik loop al een maand met een tientje in mijn portemonnee rond. Als wisselgeld van iets wat ik contant moest betalen. En het zou zomaar kunnen dat dat tientje nog een maand blijft zitten. Het brandt niet meer in mijn hand.. of portemonnee.

2. “Als deze pas het niet doet, heb ik nog een andere, hoor”
Hoe vaak ik dit wel niet zei… Dan stond ik bij de kassa om iets af te rekenen en had ik eigenlijk geen idee of er nog genoeg geld op mijn rekening stond. Ik checkte mijn saldo ook bijna nooit. Dus kondigde ik het alvast half aan bij de verkoopster. Dat als deze pas weigerde, ze zich geen zorgen hoefde te maken, want dan had ik nog wel een andere. Gênant. Inmiddels heb ik geen andere pas meer. Ik heb alleen een pasje van onze gezamenlijke rekening, verder niets. Dus staat het daar niet op, dan heb ik pech. Oh, en die rekening check ik ongeveer iedere dag.

3. “Ik droom van een vrijstaand huis”
Ik groeide op in een vrijstaand huis (agrarisch bedrijf) en heb altijd gedacht: ik wil later ook vrijstaand wonen. Dat doe ik nu niet. En die wens heb ik ook niet meer. Tuurlijk, als ik zou verhuizen en ik kon kiezen tussen een rijtjeshuis en een vrijstaande woning, zou ik nog altijd voor die laatste kiezen. Maar het is geen doel an sich meer. Ik weet niet waarom dat het vroeger wel was. Ik denk dat het meer met status te maken had, dan met het huis zelf. Als je vrijstaand woont, heb je het gemaakt. Dat vinden mensen. Wat mensen vinden, boeit me nu niet zo meer.

Nu gaat dat wel even anders. In onderstaande stuk vertel ik precies wat onze uitgaven zijn.

Kill die vaste lasten (en die van ons onthuld)

4. “Wat als ik nooit meer ga verdienen dan ik nu doe. De horror!”
Dit vond ik een vreselijk scenario. Wat als ik nooit meer meer zou gaan verdienen dan ik op dat moment deed. Ook dit was een status-dingetje, denk ik. We worden opgevoed met het idee dat stilstand achteruitgang is. Ik geloofde dat ook. Nu niet meer. Ik ben zelfs minder gaan verdienen de laatste jaren. Ik werk minder uren, heb twee kinderen gekregen. En ik ontdekte dat er ook andere dingen in het leven leuk en belangrijk zijn. Dingen die geen geld opleveren maar wel veel plezier. Mijn inkomen is nog altijd belangrijk voor me. Ik probeer genoeg te verdienen om lekker te kunnen leven en te sparen. Maar of dat inkomen groeit, boeit me minder. Als ik er maar mee kan doen wat ik ervan wil doen.

5. “Een kast vol kleding en niets om aan te trekken”
Ik had vroeger zoveel. Schoenen alleen al. Ik denk een paar of 20. Ze stonden op twee planken uitgestald onder mijn kapstok. Nu? Nu heb ik een paar All Stars, een paar lage laarsjes, hoge laarsjes en ballerina’s. Dat is het. Daar doe ik het mee. Oh, ja, nog een paar hardloopschoenen, maar die heb ik al sinds de Middeleeuwen niet meer gebruikt, geef ik eerlijk toe. Het is een stuk duidelijker, zo met minder. In mijn kast hangt wat ik draag. Daar kies ik uit. Alles wat ik niet meer draag, is weg. Al heb ik altijd een paar broeken die niet meer passen, die ik niet wegdoe omdat ik ervan overtuigd ben ooit nog een maat te krimpen. Yeah right. Hier geldt echt: less is more. Met minder kleding heb je meer overzicht en draag ik uiteindelijk meer verschillende dingen dan toen mijn kast rammetjevol zat.

Zo koopziek als toen ben ik allang niet meer. Deze piramide hielp mij!

De piramide die je een hoop geld gaat besparen

6. “Later is nog zo ver weg”
Ik riep dit vroeger van de hoogste daken. Later komt dan wel. Tot ik 30 werd. Toen waren mijn onbezorgde twenties voorbij en ging ik toch maar eens aan later denken. Huis aflossen, sparen, beleggen. Kinderen krijgen maakt je daar meer bewust van. Je moet het voor hun toch een beetje op orde hebben, vond ik. Dus is later nu best een belangrijk onderdeel van ons bestedingsritueel. Sparen voor later. Al hebben we er nu ook plezier van, hoor. Zo dalen onze woonlasten flink door het aflossen op onze hypotheek.

7. “Fuck, ze hebben het niet af kunnen schrijven”
Ai, ai, ai. Ik kreeg vaak belletjes of brieven van bedrijven dat ze automatische incasso’s niet af konden schrijven. Dan had ik teveel geld uitgegeven, waardoor er niet genoeg overbleef voor de vaste lasten. Soms betaalde ik zelfs de hypotheek te laat. Het duurde nog best lang voor ik dacht: dat moet anders. Ik opende een tweede rekening, waar ik alleen het geld voor de vaste lasten opzette. Daar had ik geen pasje van en nog steeds niet. Zo kon ik geld uitgeven zonder bang te zijn dat er niet meer genoeg op stond voor de automatische afschrijving. Dat doe ik nu een paar jaar zo en het werkt top.

8. “Ik heb nog tien euro want ik sta -990 euro”
Zo dacht ik, toen. Ik had een krediet van 1000 euro op mijn rekening. Volgens mij had iedereen dat toen. Als ik -990 euro stond, vond ik dat ik nog 10 euro te besteden had. Iedere maand eindigde ik dik onder nul. Het demotiverende was, dat als ik salaris kreeg, ik net boven 0 stond. Betaalde ik mijn rekeningen netjes, stond ik alweer in het rood. Het kostte me superveel rente. Uit mijn hoofd iets van 14%. Toen ik eens een flinke financiële meevaller had, loste ik dat krediet af. En ik zegde ‘m ook gelijk op. Weg ermee. Geld dat je niet hebt, kun je niet uitgeven.

Van in de min naar 100.000 euro in de plus. Lees hier hoe je daarmee begint.

10 tips om je eerste €100.000 te sparen

9. “Geld is niet belangrijk”
Dat vond ik altijd. Vind ik niet meer. Geld is wel belangrijk. Dat merkte ik wel toen ik mijn eerste koophuis met een flinke schuld verkocht. Keihard sparen zorgde ervoor dat ik daar vrij wegkwam. Dat ik niet nog jarenlang hoefde af te betalen aan die schulden, tegen flinke rente. Het zorgde ervoor dat ik door kon met mijn leven. Dus nee, geld is niet het belangrijkste. Het is wel fijn en maakt het leven, if I may say so, een stuk relaxter.

Wat zei jij vroeger over geld wat je nu nooit meer zou zeggen? Of wat dacht of deed je, wat je nu nooit meer zou denken of doen? Laat je het achter in de comments? Leuk!

 

Share

One Comment

  1. dertigermetkids Reply

    haha heel herkenbaar!! ook het rood staan idd! in mn studietijd (maar 2 jr.. propedeuse tot 2x toe niet gehaald :p nooit geleerd om te leren en ouders konden me er niet bij helpen helaas) alleen nooit meer dan 1 bankpas gehad, maar de rest is zo herkenbaar! 2 jr geleden waren we 31, toen ons huis gekocht. daarvoor al gaan sparen voor de kosten koper en verbouwen etc, we waren er al uit dat we daarvoor niets extras wilden lenen, ook geen starterskrediet oid als t niet nodig was! nu veel spaarpotjes, bijna op orde dan ook lekker extra aflossen (en nog wel leuke dingen blijven doen net als nu)
    cash geld blijft idd ook langer in mn portemonnee. kom minder bij winkels en betaal liever met pin ivm overzicht in excel 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *