7 redenen waarom ik niet zou kunnen sparen (en waarom ze bullshit zijn)

Er zijn altijd genoeg redenen waarom je geen geld hebt. Of waarom sparen niet lukt. Om te laten zien dat je die redenen kunt doorbreken, deel ik de 7 redenen dat ik eigenlijk blut had moeten zijn. (Wat ik dus niet ben).

‘Dat zou ik ook wel willen, maar…’ Als ik een euro had gekregen voor iedere keer dat iemand dat tegen me zei… Meestal ging het dan over sparen, over aflossen op de hypotheek, of een potje opbouwen voor later door te beleggen. Er zijn altijd redenen waarom je financieel niet op de plek bent waar je zou willen zijn. Die redenen kun je aangrijpen om dan maar niets te doen. Dat kan. Je kunt er ook voor kiezen om ze te lijf te gaan en toch te proberen een spaarpotje, afgelost huis of fijne beleggingsportefeuille op te bouwen.

Hierbij 7 redenen die ik zou kunnen gebruiken om niets weg te zetten, met erbij waarom ze eigenlijk bullshit zijn.

Ik verkocht een huis met 40.000 euro schuld
De meeste van de lezers hier op PorteRenee kennen dit verhaal. Even kort samengevat: ik verbrak een eerdere relatie en bleef uiteindelijk na verkoop van ons huis, achter met een schuld van zo’n 40.000 euro. Serieus geld, ja. Ik weet nog goed dat het voelde alsof ik op een kruising stond. Ik kon de ene kant opgaan en in de shit komen. Dat was de richting waarin ik gewoon doorleefde zoals ik altijd deed: lekker spenden. Dan zou die schuld iets zijn geweest wat ik nog jarenlang (misschien zelfs decennia) met me mee had gezeuld. Hoge rente, geen ander huis kunnen kopen, iedere maand balen vanwege de verplichte afbetalingen. Ik kon ook kiezen om de andere kant op gedaan. God zij dank deed ik dat. Dat was de weg van keihard sparen. Dan maar niet uit eten, dan maar naar de Lidl, dan maar vakantie op balkonia. Het was de weg van zo snel mogelijk wegwerken die schuld. Ik had het geluk dat ik oké verdiende. Ik was niet rijk, maar verdiende genoeg om binnen drie jaar schuldenvrij te zijn. Terugkijkend ben ik zo blij dat ik de goede afslag nam. Dit had bepalend kunnen zijn voor de rest van mijn leven, ik koos ervoor het dat niet te laten zijn.

Ik ben journalist en dat verdient slecht
Er zijn wat journalisten die een hoop geld verdienen, er zijn veel meer journalisten die slecht verdienen. De laatste jaren wordt er alleen maar bezuinigd bij kranten en tijdschriften. Veel journalisten klagen. Voor het geld had ik geen journalistiek moeten gaan studeren. Nee, dan liever ict, ofzo. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan mag, he? Ik ben blij met de studie die ik deed en de kennis en ervaring die ik opdeed. Rijk worden met de journalistiek is zeldzaam. Maar je hoeft niet rijk te zijn om te sparen, weet ik inmiddels. Er zijn mensen met een dik salaris die niets wegzetten, er zijn mensen met een bescheiden salaris die prima kunnen sparen. Meer nog dan je inkomen, is je motivatie bepalend voor je spaarsaldo. (Al gebruik ik natuurlijk dat het bijvoorbeeld in de bijstand wel heel moeilijk wordt om te sparen.)



Ik heb twee kleine kinderen en die zijn duur
De rekening van de kinderopvang: auch. Iedere paar maanden nieuwe kleding en schoenen omdat ze weer gegroeid zijn. Het leven zonder kinderen is goedkoper, natuurlijk. Toch vind ik, eerlijk gezegd, de kosten voor mijn kids meevallen. Misschien komt dat doordat ik het niet zo duur maak. Kleding heeft doorgaans geen merk, tenzij het uitverkoop is. Ze zien er leuk uit, maar het is hier geen modeshow iedere ochtend. Je kinderen gebruiken als een excuus om niet te sparen, vind ik onzin. Ze zouden juist een reden moeten zijn om te sparen. Want, het wordt waarschijnlijk alleen maar duurder de komende jaren.

Ik ga veel te vaak uit eten
Jep, dit doe ik. Het is zo erg dat zelfs mijn kinderen van 5 en 1 jaar gek zijn op sushi. We hebben bij onze lievelingsrestaurantjes een vaste tafel. ‘Leuk, mama,’ zegt mijn oudste dan. ‘We zitten weer aan ons tafeltje.’ Ai. Dat betekent misschien dat we iets te vaak gaan. Maar dit vinden wij allemaal heerlijk. Ik geniet van het gezelschap van mijn gezin, van niet hoeven koken en van het eten. Dan reken ik met liefde 70 of 80 euro af. Om dat te kunnen doen en toch te kunnen sparen, doe ik andere dingen niet. Iedere week nieuwe kleding shoppen? Niks voor mij. Het moet uit de lengte of de breedte komen, he? Kies om te doen waar je blij van wordt, maar hou aan de andere kant je hand op de knip bij uitgaven die je niets doen.

Ik leerde thuis weinig over geld
Mijn moeder had een kasboekje, maar vertelde mij nooit waarom en hoe ze dat bijhield. Mijn vader was vrij impulsief met geld en had (volgens mij) weinig overzicht. Hoe je ervoor zorgt dat je met je salaris rond komt, is mij nooit echt geleerd. Misschien dat ik daarom de eerste jaren als volwassene veel geld over de balk smeet. I learned the hard way, kun je wel zeggen. Helemaal niet erg. Het was de beste les ooit. Al probeer ik mijn kinderen nu wel bij te brengen hoe je met geld omgaat. Wat handig is en wat niet. En dat je zult moeten sparen om iets te kunnen kopen.

Ik had een studieschuld
Mijn ouders waren, toen ik ging studeren, niet in de positie om mijn studie te kunnen betalen. Balen! Ik leende ervoor bij wat toen nog de IB-groep heette en nu DUO is. De uiteindelijk schade? 18.000 euro. Gelukkig begon ik meteen na mijn studie met aflossen. Kleine beetjes tegelijk. Toen ik de laatste euro’s over had gemaakt, hing ik de brief die dat bevestigde op de deur van mijn koelkast. Trots als een pauw. Ik moedig altijd iedereen aan meteen te beginnen met aflossen op die studieschuld. Je denkt, als je net begint met werken, misschien dat je niet veel te besteden hebt, maar het leven wordt alleen maar duurder naarmate je ouder wordt. Je koopt een huis, krijgt kinderen. Je salaris gaat misschien omhoog (als je geluk hebt) maar je lasten worden ook hoger. Weg dus met die studieschuld. Stel jezelf een deadline, bepaal een maandelijkse betaling en werken eraan. Ja, ook al betaal je amper rente. Tot jij ook zo’n brief aan je koelkastdeur hebt hangen. Daarna blijf je die maandelijkse betaling doen, nu niet meer aan DUO maar aan jezelf. Sparen noemen ze dat 🙂

Ik ben zzp’er
Je kunt dit zien als een reden om niet te sparen. Voor een zzp’er is geld verdienen niet altijd makkelijk. De ene maand is vet, de andere maand mager. De opdrachtgevers liggen vaak niet voor het oprapen. Dan ben je ook nog niet verzekerd voor arbeidsongeschiktheid en bouw je geen pensioen op. Ik heb zzp’er zijn altijd gezien als een pré gezien, wanneer het op sparen aankomt. Je hebt veel meer invloed op wat je met je geld doet, omdat je het bruto op je rekening gestort krijgt. Van dat bedrag zijn ook niet allerlei premies afgehaald door de overheid en je werkgever. Van 1000 euro die ik gestort krijg, haal ik 300 euro af voor de belastingdienst. Met de rest kan ik doen wat ik wil. Ik kies ervoor beperkt te verzekeren en een groot deel te sparen, ook voor als het leven van deze zzp’er even tegenzit. Ik bouw mijn eigen potje, waar ik altijd bij kan. Zzp’er, freelancer, ondernemer, flexwerker, loondienstwerker. Wat je ook bent. Gebruik het niet als een reden om te sparen. Want iedere werkvorm heeft voor- en nadelen.

Wat gebruik jij als excuus om niet te sparen? Wat gebeurde jou waardoor sparen lastig is? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.

Wil je reageren of heb je een vraag?

Spreek je bericht in via de Whatsapp van PorteRenee: 06-47250448.
Misschien kom jij vrijdag dan wel in de PorteRenee Podcast.