Lage lasten. Ik geloof dat dat de sleutel is tot financiële onafhankelijkheid. Dus deel ik hier hoe die van ons eruit zien. En ja, die schoonmaakster voor 120 euro hebben wij écht nodig!

Lees ook: Manon spaarde 30.000 euro voor een eigen appartement

Het lijkt me mega-frustrerend. Dat je salaris binnenkomt of de winst uit je bedrijf en dat je het grotendeels alweer kwijt bent aan rekeningen. Rekeningen zijn niet leuk om te betalen. Bijna 200 euro uitgeven aan mooie dingen in de stad of je portemonnee trekken voor een heerlijke dagje sauna. Oké. Daar beleef je plezier aan. Maar vaste lasten zijn noodzakelijk kwaad. Die moet je echt zo snel mogelijk minimaliseren, om maar een mooi modewoord te gebruiken.

Woonlasten zijn voor de meeste mensen de grootste kostenpost. In 2016 gaf een huishouden daar gemiddeld 37% van het inkomen aan uit. Een gigantisch bedrag, vind ik dat. Voor huurders was dat 42%, voor kopers 34%. Nou is dat niet alleen de huur en/of het hypotheekbedrag, daar zitten ook verwarming, servicekosten, onderhoudskosten, rente en verplichte aflossing bij. Dan nog. Een hoop geld. Voor ons ligt dat percentage lager. Doordat we op zich goed verdienen en omdat onze kosten laag zijn. Wij betalen iedere maand bruto 670 euro, dus zonder hypotheekrenteaftrek (die wordt aan het einde van het jaar verrekend met de belasting die we moeten betalen.) We proberen iedere maand 1000 euro af te lossen, dus dat bedrag loopt iedere maand af. Daarnaast betalen we 150 euro gas en licht. Liever te hoog en terugkrijgen dan te laag en bij betalen. Water: 22 euro. Wat zijn onze overige vaste lasten?

We reserveren iedere maand zo’n 400 euro voor boodschappen. Daar blijf ik altijd op of rond. Tenzij er een feestje is met buffelmozzarella en gedroogde worst. Dan red ik dat bij lange na niet en dat vind ik dan ook prima. Wij zijn met zijn vieren thuis. Waar wij geen geld aan uitgeven qua boodschappen: frisdrank. Er wordt hier thuis melk, limonade, thee of water gedronken. Wel zo gezond voor de kinderen en voor onszelf trouwens ook. Scheelt echt een hoop geld. Ik zie in de supermarkt nog zo vaak karren vol cola en sinas voorbij komen. Verbaas ik me steeds weer over. Wie drinkt die troep nog? Maar oké, dat is een persoonlijke keuze.

Na het huis en de boodschappen zijn verzekeringen ook wel een fikse last. Wij betalen onze zorgverzekering voor het hele jaar vooruit in januari. Ik heb een paar dagen geleden 2.058 euro betaald voor de zorgverzekering voor mij en mijn man samen, de kids gratis meeverzekerd. Ik koos voor een hoog eigen risico van 875 euro. Dat scheelt giga in het bedrag, we zijn gezond en als er iets is dat binnen dat eigen risico valt, kunnen we het financieel opvangen. Onzin om die 875 euro te verzekeren, ervoor te betalen, terwijl je het gewoon op de bank hebt staan. Dus die zorgverzekering hoeven we niet meer iedere maand te betalen. Voor een jaar aftikken krijg je 50 euro korting. Veel te weinig natuurlijk, maar ach. Er is weer iets voldaan en spaarrente krijg je er ook niet over, dus waarom niet?

We hebben twee auto’s. Mijn man moet iedere ochtend om 5 uur al op zijn werk zijn. Er is dan geen openbaar vervoer en met fiets is te ver. Autootje dus. Een prachtig mini-exemplaartje waar hij net met zijn rugtas inpast. Kost dan ook niet zoveel. Met veel schadevrije jaren scoorde ik een verzekering van 11,99 euro. Ik zelf heb nog een net zo ‘luxe’ en ‘prachtige’ knalblauwe Ford Focus uit een lang vervlogen tijd. Kosten: 14,11. Nog een paar tientjes wegenbelasting en dat is het wel. Ja, tanken, natuurlijk. Die kosten verschillen per maand, maar stellen niet al te veel voor. Ik werk thuis, mijn man 15 minuten verderop. En die koekblikkies van ons rijden zuinig.

Wat hebben we dan nog over? Een klein bedrag goede doelen. Huisverzekeringen. 130 euro netto voor de gastouder van onze jongste zoon. Een potje voor leuke dingen, waar we bijna altijd overheen gaan. Guilty as charged. En dan nog 120 euro voor de schoonmaakster. Ze komt iedere week 2 uurtjes, wanneer haar dochtertje op school is. De ene keer wat langer dan de andere. Effe de badkamer goed doen, de wc’s, stofzuigen, doekje erover her en der. Ja, daar zouden we nou prima op kunnen bezuinigen, maar dat doen we niet. Het zou ten koste van ons huwelijk gaan, echt waar. Als mijn dweilt (ik zeg áls) lijkt het wel alsof de dijken gebroken zijn. Zo nat. Ik verdenk hem ervan expres zo slecht schoon te maken, zodat ik zeg: laat mij maar, en dat zeg ik dan ook altijd. Ik heb er ook een hekel aan en we hadden er iets te vaak ruzie om. Dus is er de schoonmaakster. God zij dank. Het is gek wat ik met liefde uitgeef. Scheiden is duurder, zeg ik altijd maar.

P.s. hoe zit het met jullie vaste lasten? Post vooral in de reactie. Waar besparen jullie wel of juist niet op?

Lees ook: Leven van één inkomen. Ken best!