Waarom wij níet sparen voor onze kinderen

Ik ontving een bericht van een kersverse moeder. Ze vroeg hoeveel wij sparen voor onze kids. ‘Niks,’ antwoordde ik. Ik leg het haar hier even uit.

Lees ook: We kenden de deurwaarder bij zijn voornaam

Iedere week 25 euro sparen voor je kinderen. Het klinkt zo nobel en dat is het natuurlijk ook. Ik denk dat de meeste ouders het doen en met goede bedoelingen. Wij doen het niet. Die had je niet aan zien komen, he? Jij dacht: die hebben overal wel een potje voor. Nope, doen wij niet aan. Wij sparen, op één hoop. Voor de aflossing van ons huis en als pensioenpotje. Aan overige potjes doen we niet. Het idee is dat we zo werken aan een bredere financiële basis dan alleen dat potje waar je kinderen een Ikea-bed van kunnen kopen wanneer ze op kamers gaan. Of waar ze hun studie van kunnen bekostigen. Als wij zo doorgaan, zijn we financieel onafhankelijk op het moment dat onze kinderen gaan studeren. Nummer één is 4 jaar oud en zit in groep één. Nummer twee is 10 maanden en kruipt als een robotstofzuiger door onze woonkamer. We hebben nog even. Dan kunnen we ook onze bijdrage aan hun studies tegen die tijd wel doen. Dat moet dan een piece of cake zijn.

Nog een reden. Als voorbeeldje neem ik even mijn man. Zijn vader was zo lief om flink voor hem te sparen. Wanneer hij 18 werd, kon hij dat geld dan wijselijk uitgeven. Wat gaat hier mis? Ja, precies. De combinatie ‘wijselijk’ en ’18 jaar’. Op die leeftijd kun je nog niet met geld omgaan. Wat deed mijn man met het bedrag dat hij op zijn 18e verjaardag opeens tot zijn beschikking kreeg? Hij ging ervan reizen en volgde een intensieve cursus Spaans (dat leek hem goed om zijn vader van het nut van de reis te overtuigen.) Het enige wat hij nu nog kan zeggen in het Spaans is ‘Hallo’ en ‘Hoe gaat het?’ Ongeveer net zoveel als mijn zoontje na een aflevering van Dora. Oh, en een paar scheldwoorden, maar die leerde hij van zijn klasgenoten, niet van de juf. Poef, daar ging pa’s spaargeld waar hij al die jaren voor krom had gelegen.

Kijk, ik hoop dat mijn kids ooit gaan studeren. Als blijkt dat er in die koppies genoeg brains zitten en ze er zin in hebben. Ik studeerde zelf journalistiek en heb die studie, door de financieel kloterige situatie waarin mijn ouders destijds zaten, zelf moeten betalen. Ik kon het geld lenen van de IB-groep, die nu volgens mij DUO heet. Het gaf me een nieuw bewustzijn over geld. Ik leende in totaal gedurende mijn 4-jarige studie zo’n 18.000 euro, die ik binnen drie jaar na afstuderen alweer af had gelost. De brief waarin stond dat ik schuldenvrij was, hing nog een jaar daarna te pronken op de koelkast.

Wat heeft me dat nou gebracht? Dat ik op jonge leeftijd al begreep hoe geld werkt. Dat er geen bodemloze put is waar je af en toe een greep uit kunt doen. Dat wat je leent terug moet. En dat rente betalen klote is. Ik pluk daar nu nog de vruchten van. Misschien klinkt het een beetje hard, maar ik gun mijn kinderen dat ook. Tuurlijk zal ik ze financieel ondersteunen. Hun studie betalen én de huur van hun Amsterdamse kamer én hun kant-en-klaar-maaltijden bij de Appie? Nee, dank je de koekkoek. Ze zullen me er vast om haten, zoals ik er ook van baalde destijds dat ik er financieel alleen voor stond. Een paar jaar later zullen ze zien wat ik nu ook zie. Dat geen geld geven, het grootste cadeau is dat ik ze kon geven.

Lees ook: 7 redenen dat juist millennials moeten sparen

Share

One Ping

  1. Pingback: Kinderen zijn zo duur als je het zelf maakt - PorteRenee.nl

22 Comments

  1. Zuinigeman Reply

    Mijn ouders hadden ook geen geld of geld gespaard voor mij. Moest alles zelf verdienen vanaf mijn 16de. Ook de studies erna kreeg ik eens een keer boeken betaald door mijn ouders door een beetje te zeuren.

    Uiteindelijk nu wel goed gekomen. Als je alles krijgt is ook niet goed en leer je ook niet met geld omgaan.

  2. Marjorie Reply

    Wij zijn destijds wel voor onze kinderen (inmiddels 21 en 23) gaan sparen op zo’n speciale junior rekening. We deden dit met name omdat mijn schoonouders nogal de neiging hadden om anders erg veel cadeaus te kopen voor hun twee (enige) kleinkinderen. In plaats daarvan stortten zij regelmatig geld op de spaarrekening. Vonden wij een beter idee. Bijkomend – klein- voordeel is dat je op zo’n geblokkeerde rekening meer rente krijgt dan op een normale rekening. Achteraf denken wij wel eens dat we beter hadden kunnen investeren in beleggingen, maar ja, dat is achteraf. Onze kinderen hebben hun het geld met name gebruikt voor het behalen van hun rijbewijs. Want dat gingen wij dus niet voor ze betalen. Ach, toch redelijk goed besteed geld vind ik. Ook hebben ze met geld leren omgaan. Ze komen altijd uit met hun geld, staan nooit rood en zijn nu bezig met het kopen van een appartement. Over het algemeen komt het met de meeste kinderen wel goed, ook al doet iedereen het anders.

  3. Team CF Reply

    Het kan ook anders, zelf altijd een bijbaan gehad vanaf 12 jaar oud. Altijd zelf dus gewerkt voor de extra’s. Ouders hadden wel voor mij belegd (niet gespaard) en daar mocht ik de vruchten van plukken toen ik 18 werdt. Dit ging dus niet over de balk, want wist allang de waarde van geld. Heeft geholpen met eerst auto, studiekosten, huis, etc. Heel erg prettig, dus Miss CF heeft nu ook zelf een beleggingsrekening. En daar krijgt ze van ons gelijk ook nog een opleiding investeren bij. Hoop natuurlijk dat ze haar eerste pandje koopt als ze “groot” is en van de inkomsten daarvan gaat studeren 🙂

  4. bespaarfreak Reply

    hmmm wij worstelen daar ook wel mee… We zijn wel begonnen met sparen, maar meer omdat er nu geen basisbeurs meer is, en van ouders wordt verwacht dat ze hun kinderen bij een studie financieel bijstaan. We hebben daarom aparte spaarrekeningen geopend voor onze kinderen. Zelf hebben wij nog nooit iets cadeau gehad, en we hebben dan ook alles zelf betaald, en we zijn nu nog bezig om het af te betalen. Dat wil ik wel graag voorkomen. Mochten we nou zelf in de problemen komen, dan maken we wel gebruik van die rekeningen, tenslotte is het geld nog steeds van ons.

  5. Meneer en Mevrouw Reply

    Hier gaat de kinderbijslag rechtstreeks door naar de beleggingsrekening om ETF’s van te kopen. Ik was erg blij dat mijn ouders voor mij gespaard hadden en dat geef ik graag weer door!

  6. Daantje Reply

    Wij sparen wel, maar het blijft wel gewoon op onze eigen rekening staan. Ik wil namelijk niet het risico lopen dat hij bijvoorbeeld verslaafd is en dat ie dan opeens een flink bedrag op zijn rekening krijgt. Zulke dingen wil ik niet financiëren…

  7. Chrismo Reply

    Mijn moeder kón niet voor ons sparen, en daar heb ik juist weer van geleerd.
    Ik was heel blij dat ik zelfbeschikking had toen ik ging studeren, en dat ging niet gepaard met veel geld en nieuwe spullen. Zo leerde ik inventief denken en sprokkelde ik zo allerlei spullen bijelkaar en maakte ik zelf een bed van pallets gekregen bij de AH toen ik op kamers ging.

    Als ik nu in de mogelijkheid zou zijn om te sparen ‘voor’ mijn kinderen, zou dat alleen gebeuren als er echt geld teveel was. En hier is geen geld teveel. Want we leven vanuit het uitgangspunt dat hoe minder je werkt hoe meer tijd je voor je kinderen, jezelf en je naasten hebt.

    Dus in plaats van iets voor ‘later’ te reserveren geven wij onze kinderen nú alles wat we hebben.

  8. Sara Reply

    Ik kreeg steeds wat ik nodig had van mijn ouders, maar leerde ook verantwoordelijk met geld omgaan. Dus ik had gewoon een grote buffer aan de start. Die is goed van pas gekomen om een eigen huis te kopen, of om met een gerust hart een rotjob op te geven, of wat langer thuis te blijven na de geboorte van de kinderen. Maar die buffer is ook gegroeid, omdat we dan wel een mooie spaarrekening kregen van mijn ouders, maar in het dagelijks leven leerden tevreden zijn met genoeg. Dat proberen we onze kinderen ook te leren. Met kleine dingen als een picknick meenemen in plaats van iets ter plekke te kopen, en hen uitleggen waarom we geen tv of Netflix hebben. Waarbij de nadruk dus ligt op het tevreden zijn en vreugdevol genieten van échte dingen, en niet op het besparen. Momenteel hou ik zelfs geen kasboek bij. Zo lang ik maandelijks zie dat we zonder inspanning rond komen en wat opzij kunnen zetten, weet ik dat we, uit gewoonte, binnen onze mogelijkheden leven, en aan die buffer werken.

  9. Olga Reply

    Wij sparen een bescheiden bedrag per maand voor ze op een spaarrekening die inderdaad vrijkomt als ze 18 worden. Ook omdat ik zelf vanaf 12 jaar altijd baantjes had omdat mijn ouders geen zakgeld konden geven weet ik dat het fijn is als er een bedragje zomaar te geef is. Ik ga er vanuit dat we ze zodanig opgevoed hebben dat ze er mee om weten te gaan en anders is het jammer maar helaas. Het zal geen groot bedrag zijn, wij zijn nog druk bezig met onze hypotheek aflossen, maar daar moeten ze het dan ook mee doen. Studie en huisvesting betalen hoeven ze niet te verwachten, wij moesten dat zelf ook betalen. Studielening is niet erg en goede een investering in de eigen toekomst. Ze hebben het nu al veel luxer dan wij zelf ooit als kind hebben gehad, muziekles en andere hobbies zijn geen probleem. Later moeten ze voor zichzelf zorgen en zelf de financiën op orde krijgen, niet zo makkelijk als krijgen maar je wordt er wel zelfstandig van.

  10. Roos Reply

    Wij hebben wel gespaard voor de kids ( nu 22 en 20 jaar) maar dat was achteraf zo’n minimaal bedrag dat ze daar weinig aan hadden. Ze hebben allebei een baantje, de jongste zelfs 2 ( maar daar geeft ze ook wel naar uit, ze moet eerst haar neus nog eens flink stoten) en ze betalen hun opleiding en alles wat daarbij komt zelf. Als ik nu opnieuw zou moeten kiezen zou ik het niet meer doen. We hebben daar al die jaren veel voor moeten laten en dat was het achteraf niet waard.

  11. Max Reply

    Wij hebben gespaard voor onze kinderen, beiden nu 18+
    Voordat ze 18 werden hebben we het geld op onze naam gezet. Daarmee hebben we volop geprofiteerd van de rentes op de kinder spaarrekeningen die vaak interessanter zijn maar hebben zij nu geen beschikking over dat geld. Wij bepalen wanneer we vinden dat iets van dat geld betaald gaat worden en wanneer niet. Laptop of andere apparatuur (dure Cintiq) voor school, rijbewijs, auto’tje voor gezamenlijk gebruik van de kinderen. Ik vind het wel een aanrader om te sparen voor je kinderen en dan zelf de regie erover te houden. Jongeren opeens een grote som geld geven waar je 18 jaar voor gespaard hebt lijkt me een slecht plan 🙂

  12. Bianca Reply

    Ik spaar wel voor mijn zoon. Als hij een diploma haalt betaal ik (wij, ouders) een groot deel van zijn studie (bedrag met een maximum) achteraf aan hem terug. Dat diploma is de voorwaarde. Geen geld dat opgemaakt wordt aan reizen oid.
    Daarna kan hij -als hij zelf slim is geweeest met DUOlening- schuldenvrij starten en bijv eerder voor een huis sparen als hij dat wil.

    Ik vind dat studiebedragen betaalt horen te worden door ouders. Zo’n schuld hangt als een molensteen om hun nek en ze hebben er niet om gevraagd maar wel hard gestudeerd.

    Ouder zijn betekent ook tot op zekere hoogte opoffering. Je kan hier al rekening mee houden vanaf hun geboorte. Ieder zn mening. Maar ik vond uw stukje erg stellig, doe ik het nu fout dan? Ik vind dat dit hoort bij het zorgen voor kinderen. Dat weet je als je er aan begint.

    1. Max Reply

      Ik ben het helemaal met je eens Bianca. Het is alleen wel verstandig om dat geld niet op zijn naam te sparen want dan kan hij als hij 18 is er toch nog mee doen wat hij zelf wil.

  13. Piet Reply

    Wij sparen wel voor de kinderen. Ook sparen is nl. voorleven.
    Wij kozen ervoor om kinderen te krijgen en ik vind het dan ook mijn ouderlijke verantwoordelijkheid om ze zo schuldenvrij mogelijk op eigen benen te krijgen. De studiefinanciering is dusdanig uitgekleed dat je met een beetje opleiding al gauw een 30 à 40.000 euro schuld overhoudt aan het eind van je studie. Heel anders dan in onze tijd waar nog een flink gedeelte een gift was en maar een beperkt deel een lening.

  14. Charlotte Reply

    Je hebt echt gelijk Renee! Ik heb het tegenovergestelde ervaren. Mijn ouders sprongen (en nog steeds, ze betalen mijn studieschuld af) altijd bij als ik tekort kwam. Dan volgde er wel een preek van mijn vader, maar uiteindelijk hielp hij me altijd uit de brand. Dat is natuurlijk super lief en ik ben ze er heeel dankbaar voor. Maar helaas kan ik (daardoor?) echt helemaal niet met geld omgaan, ik haal vaak het einde van de maand amper terwijl ik modaal verdien. Maar daar probeer ik nu echt verandering in te brengen! Ik maak maandelijks een budget en hield afgelopen maand zelfs geld over om te sparen!

  15. Kim Reply

    Wij sparen wel. Niet sparen voor je kinderen vind ik in deze tijd niet meer slim. Een studie kost nu al snel 30 a 40 duizend euro. Ik ken er genoeg met 30000+ schuld die al jaren aan het afbetalen zijn. Dat wil ik niet voor mijn kinderen. En zo even circa 60000 euro ophoesten (hebben 2 kids) zie ik niet zitten. Daarbij willen wij graag dat ze op zichzelf kunnen zonder 10 jaar ingeschreven te moeten staan bij de woningbouw. Wij sparen dus ook zodat ze straks hun eigen huis kunnen aankopen. Worden mijn kids gepamperd? Nee absoluut niet. Maar het is niet meer zo als in “onze” tijd. Hier krijgen ze gewoon een stukje financiële opvoeding, en moeten ze sparen voor de dingetjes die ze heel graag willen. Genomen groeien niet in de tuin…ze weten heel goed dat mama en papa daar hard voor moeten werken. Je verwend je kinderen niet door voor ze te sparen vind ik. Je laat ze gewoon een beetje beter “los” in de grote wereld.

  16. M Reply

    Interessant om te lezen hoe het er bij anderen aan toegaat!
    Ik ben zelf 21, student (leenstelsel) en mijn ouders hebben voor mij én mijn broer gespaard, waarvan het geld vrijkwam op ons 18e. Als kind wel altijd geleerd te sparen voor iets en goed na te denken of je iets echt wilt hebben/nodig hebt.
    Niet helemaal eens dus met “kinderen van 18 jaar kunnen niet verantwoordelijk met veel geld omgaan”:. Dit is toch een van de belangrijkste dingen die je als ouders aan je kinderen leert? Lijkt me?

    Daarnaast heeft dit gespaarde bedrag mij persoonlijk juist verantwoordelijk gemaakt om goede keuzes te maken en het te besteden aan zowel studie als huis én (studie)reizen ☺️

  17. GG Reply

    Zeker interessant om te lezen hoe verschillend hier over wordt gedacht. Het is de keuze van de ouders of toch niet als je het niet kunt missen….
    En elke maand probeert niet in het rood te staan of in de schulden te komen. Is het dan wel zo voor de hand liggend….

  18. Jessica Janssen Reply

    Ik heb ook veel gereisd en ik vind het geen weggegooid geld. die ervaring doet zoveel met je ontwikkeling! Ik heb ook Spaans geleerd wat ik nu nooit meer nodig zal hebben maar is dat niet sowieso met 70 % van de dingen die je op school leert?
    Ik zal zeker voor mijn kinderen sparen al is het maar voor een leuke reis te kunnen maken en hier veel van te leren. Zelf heb ik een auto betaald van het gespaarde geld van mijn ouders. Hierdoor had ik een betere baan gevonden waar ik niet met de fiets was gekomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *